Vraag aan een zaal leidinggevenden wat ze belangrijk vinden en in welke volgorde.
- medewerkers – klant – bedrijfsresultaat
- klant – bedrijfsresultaat – medewerkers
Diana Vink deed dat tijdens het jaarcongres van de VLM (Vereniging Logistiek Management) waar humanisering van de logistiek het thema was. Tijdens Warehouse Insights op 10 mei in Barneveld neemt ze bezoekers opnieuw mee in een sessie over het ontwikkelen van een positieve werkcultuur.
Kijk hier voor het volledige programma.
In zo’n setting plaatsen de meeste managers hun mensen bovenaan. De waarheid, na enig doorvragen, is toch vaak anders. Klanten eisen alle aandacht op en het resultaat is heilig. De meeste logistiek managers zouden wel anders willen, dat er dus rekening met mensen gehouden moet worden. Maar ja, dat doen ze toch maar niet.
Nieuwsgierig zijn naar elkaar
Een positieve werkcultuur begint bij mensen. Beter nog, volgens Vink zouden managers er goed aan doen om nieuwsgierig te zijn naar het werkgeluk van hun mensen. “Richt je focus op de mens in het logistiek proces en geef dat hen net zoveel aandacht als aan de klant en aan het bedrijfsresultaat.”
Ze kent de logistiek van binnenuit, al vijfentwintig jaar, eerst bij logistiek dienstverleners als XPO, Palletways en K&N. Daarna als zzp-er voor o.a. DHL, Action, ASML, Blokker en nu Assa Abloy. Steeds weer nieuwe projecten om logistieke processen te verbeteren. “Wat ik ontdekte was, dat bedrijven, logistieke afdelingen, teams succesvoller opereren als de medewerkers gemotiveerd zijn. Als mensen niet gelukkig zijn, ontstaan conflicten en gedoe op de werkvloer. Met als gevolg een minder bedrijfsresultaat en ontevreden klanten.”
Afgelopen drie jaar deed ze en masteropleiding Begeleidingskunde en studeerde dit voorjaar af.
Graag er bij willen horen
Twee vragen dienen vooraf te gaan aan de vaststelling of een team/organisatie wel niet succesvol is.
- Halen we het afgesproken doel?
- Hebben we het goed met elkaar?
Vink constateerde dat tot op zekere hoogte het in de logistiek met de taakopvatting door de bank genomen wel prima in orde is. Maar als het gaat om tijd maken voor het opbouwen van vertrouwen, betekenisgeven, samen plezier hebben, daar schort het regelmatig aan.
“Medewerkers willen er bij horen, inclusie. Ze hebben behoefte aan een zekere invloed op de gang van zaken, controle, authenticiteit. En ze willen graag openheid, gewoon warme relaties met de mensen om hen heen. Vanuit die individuele behoeftes kun je werken aan teambehoeftes en doelen. Dat maakt teams succesvol.”
Tijd nemen voor goed gesprek
Tot zover de theorie. De praktijk is anders, zo concludeert Vink in haar onderzoek. De prestatie van het team staat boven alles. Organiseren en een toekomst creëren, dat zien leidinggevenden als hun voornaamste taak. Maar zaken als reflecteren en de dialoog aangaan, aspecten die nodig zijn om betekenis te geven aan de werkzaamheden, die blijven onderbelicht.
Dit kun je niet vangen in een stappenplan of een model”
“Ik ben dat veel tegen gekomen in bedrijven waar ik heb gewerkt. Focus alleen op prestatie leidt uiteindelijk vaak tot teams die helemaal niet succesvol zijn. En eigenlijk weet iedereen dat dat niet werkt, toch gebeurt het heel veel. Ik weet dat dit niet gemakkelijk is. Je kunt dat niet even vangen in een stappenplan of een model. Je hebt er tijd voor nodig en gesprekken die gaan over de menselijke kant van het verhaal. Ook met je klant en je stakeholders. Mijn oproep is dan ook: sta daar regelmatig bij stil. Stilstand is in dit geval niet achteruitgaan. Stilstaan is juist vooruit komen.”
Als in een achtbaan
Het traject van cultuurverandering heeft veel weg van een achtbaan, volgens Vink. Maar aan het einde wacht dan toch de beloning in de vorm van een werksfeer waarin klagen niet of nauwelijks meer voorkomt, waar op een oprechte manier complimenten worden uitgedeeld, waar leidinggevenden voorbeeldgedrag laten zien en hebben leren kijken door de bril van de medewerker.
"Maar waar ook iedereen in de organisatie weet waar ze voor staan, waar ze het met z’n allen voor doen. En waar een sfeer is waarin experimenteren mag, waar dingen mis mogen gaan zonder dat er een uitbrander op volgt. Waar stap voor stap vooruitgang wordt gemaakt om samen succesvoller te zijn. Tot slot, vergeet niet om successen met elkaar te vieren en plezier te hebben.”
