De lage rente van het afgelopen decennium was een verdoving. Nu de pijnstiller is uitgewerkt, voelt de logistieke sector dat er echt wat moet veranderen.

In Nederland weten we tot op de millimeter waar elke meter asfalt ligt, wanneer die is aangelegd en wanneer die aan onderhoud of vervanging toe is. Toch lijkt het alsof de enorme onderhoudsopgave als een complete verrassing uit de lucht komt vallen.

Wat doe jij met verpakkingen? Je rijdt ze. Je slaat ze op. Je pakt ze uit voor een klant. Je plakt er een etiket op, zet er een product in of stuurt ze retour. Verpakkingen zijn in de logistiek zo vanzelfsprekend dat bijna niemand erbij stilstaat. Ze zijn geen product, maar een randvoorwaarde. En precies daar zit het probleem met de verpakkingswet die eraan komt.

Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Of zoals SNS Bank het Nederlands-Calvinistische motto decennia geleden verwoordde: groot geworden door klein te blijven. Die bescheidenheid zie ik ook terug in de logistieke wereld, terwijl Nederland toch voorop loopt. Daarom breek ik graag een lans voor wat meer branie, schrijft hoofdredacteur Bart Lelieveld.

Het aandeel SpaceX gaat deze week naar de beurs. Wie SpaceX nog vooral als raketbouwer ziet, mist het grotere plaatje. Het bedrijf ontwikkelt zich in hoog tempo tot een wereldwijde infrastructuurspeler die raakt aan alles wat logistiek bezighoudt: connectiviteit, capaciteit, kosten en ketenregie. Hoort het thuis in een logistieke investeringsportefeuille naast DHL, XPO en Fedex?

In het debat rondom het gebruik elektriciteit duikt steeds vaker een aantrekkelijk idee op: bedrijven die hun laadpleinen openstellen voor anderen. Inspirerend? Zeker. De oplossing? Zelden als kernstrategie, blogt Walther Ploos van Amstel.