blog

Uit: dedicated warehouses, in: logistieke campussen

Warehousing

Gerard Kuijs, algemeen directeur van Archicom, verklaart waarom er voor regionale dedicated warehouses geen plaats meer is. Verder geeft hij een uitleg van het nieuwe concept logistieke campussen.

Het dedicated warehouse heeft zijn langste tijd gehad. Zo, dat is eruit. Voordat u mij een langdurig verblijf toewenst in een ‘public warehouse’ van de Dienst Justitiële Inrichtingen, neem ik nog even de vrijheid om mijn standpunt toe te lichten. Zoals zo vaak is een nuancering hier op zijn plaats.

 

Papa- en mama-bedrijven

Mag ik enkele ontwikkelingen met u op een rij zetten? Vijf om precies te zijn:

1. Schaalvergroting is in de afgelopen 10, 15 jaar in nagenoeg alle sectoren van de economie een constante factor geweest.

2. Handel – als containerbegrip voor import en export – is nog nooit zo gemakkelijk geweest.

3. Het bedrijfsleven is massaal op zoek gegaan naar de eigen, unieke identiteit, met terugkeer naar de core business als universele uitkomst. De hele grote jongens combineren dit met veel noten op hun zang. Ze willen alleen zaken doen met pan-europese logistieke dienstverleners en verlangen dedicated warehouses.

4. De grote logistieke dienstverleners zijn nog groter geworden. Ze hebben tal van  ‘papa- en mama-bedrijven’ ingelijfd, die nu weer kind mogen zijn.

5. Europa staat inmiddels vol met logistieke centra van 10.000 tot 20.000 m2.

 

Zorgen

Tja, en daar zitten de grote logistieke dienstverleners dan: met een grote kinderschare en dito zorgen. De familiefinanciën worden uitgehold door eigenwijze kinderen en aangetrouwde schoonfamilie, die overal in Europa een dak boven het hoofd moeten hebben. Natuurlijk, iedereen heeft zijn rol binnen het grote geheel, alleen wil het met de efficiency nog niet zo vlotten. En dat terwijl slimme ICT-oplossingen het mogelijk maken dat voorraden ‘altijd’ onderweg zijn; de zogeheten pipeline-distributie. Dit stelt andere eisen aan de huisvesting.

 

Hoop

Maar er is hoop. Tien jaar na de grote uitbestedingsgolf zijn er mogelijkheden om de bakens te verzetten. Uitbestedingscontracten lopen af, net als huurcontracten. En dus wordt nu binnen de familie kritisch gekeken naar de huisvesting van het kroost. Welk DC is rendabel (te maken), en/of waar moet geld bij? Simpele economische vragen, die elk management zichzelf zal stellen. De uitkomst ligt voor de hand: kleinere, minder rendabele DC’s worden gesloten. In plaats daarvan zullen grote DC’s worden gebouwd, die een logische plaats krijgen in de pipeline distributie met zijn virtuele voorraden.

 

Samenvoegen

Eigen rekenwerk – gestaafd door de praktijk van onze opdrachtgevers – leert dat economische schaalgrootte voor de top 5 van logistieke dienstverleners ligt bij DC’s van 50.000 tot 100.000 m2. In Nederland kan dan per grote logistieke dienstverlener worden volstaan met 3 tot 5 van dergelijke centra. Wat blijft er dan nog over van de vele regionaal verspreide dedicated warehouses? In mijn optiek is er voor regionale dedicated warehouses in de traditionele zin van het woord straks geen plaats meer. Economisch voordeel is alleen te halen als de dienstverlening voor een aantal dedicated klanten wordt samengevoegd op één lokatie. Voeg daar een deel public warehousing aan toe,  en zie hier de  optimale benutting van de resterende capaciteit. Het concept voor logistieke campussen is daarmee geboren.

 

Brabantse wijsheid

Een goed Brabants gezegde luidt: “Achteraf kijk je een koe in z’n kont”. Anders gezegd: als je alles van te voren weet, dan is het gemakkelijk. Ok, het is geen oosterse wijsheid en subtiliteit is ver te zoeken. In Centraal- en Midden-Europa hebben we deze enigszins platte wijsheid echter goed ter harte genomen. In feite is in de nieuwe Europese landen sprake van eenzelfde momentum als in Nederland. Ook daar is het nu tijd om kansen te benutten. Met één groot verschil: de distributiestructuur moet in Centraal- en Oost-Europa nog grotendeels worden opgebouwd. En wat zien we? In Roemenië bijvoorbeeld wordt door de grote dienstverleners gekozen voor het concept van logistieke campussen. Vanuit Archicom hebben wij goed zicht op de ontwikkelingen in Roemenië. Sinds vijf jaar zijn wij actief op vijf strategische lokaties in het land, waar moderne DC’s verschijnen van tussen de 50.000 en 100.000 m2.

 

Houdini

Terug naar de logistieke campussen in eigen land. Ik hoor u cynisch denken: ‘Daar zullen die dedicated klanten blij mee zijn ….’ Inderdaad, de grote verladers zijn inmiddels gewend aan hun bevoorrechte positie. Met het verdwijnen van de kleinere warehouses komt deze ‘verwennerij’ op de tocht te staan. Logistieke dienstverleners moeten over Houdini-achtige capaciteiten beschikken om zich hieruit te praten. Of valt het misschien toch mee? Waarschijnlijk wel. Het fysieke aspect van de dedicated functie verdwijnt. Geen ‘eigen’ gebouwen, personeel en systemen meer. Het kwalitatieve aspect blijft echter recht overeind staan. Het is aan de grote logistieke dienstverleners om met behulp van bijvoorbeeld nog slimmere ICT-oplossingen bij lagere kosten het service level op een nog hoger peil te brengen. Daarbij komt dat de concentratie in logistieke campussen kostenvoordelen op moet leveren. Als de logistieke dienstverleners daarvan iets terug willen geven aan de verladers, hoeven ze waarschijnlijk weinig meer uit te leggen.

 

Tot slot een vriendelijk verzoek: als u mij nog steeds op wilt sluiten vanwege mijn denkbeelden, mag ik dan in een open inrichting met andere dedicated cliënten?

Reageer op dit artikel