blog

Voorraadbeheer geneesmiddelen nog altijd ondermaats

Supply chain

Het niveau waarop de Nederlandse ziekenhuizen opereren op het gebied van voorraadbeheer van geneesmiddelen is nog altijd als ondermaats te classificeren. Dit is een opvallende conclusie van een aantal scans die Erwin Faber afgelopen periode heeft uitgevoerd binnen ziekenhuizen in diverse uithoeken van Nederland.

Voorraadbeheer geneesmiddelen nog altijd ondermaats

Dat moet toch anders kunnen, zou je zeggen. Het vakgebied van voorraadbeheer heeft inmiddels toch een behoorlijk niveau bereikt, zoals ook weer bleek op de Nationale Voorraaddag. Maar waarom zijn er in de zorgketen dan toch zoveel kopzorgen op dit gebied? Gelukkig zijn er ook lichtpuntjes te ontdekken in de zorglogistiek.

Belemmerende factoren

Diverse belemmerende factoren dragen bij aan de impasse die al jaren van kracht is. Allereerst vindt vanuit de overheid geen stimulatie plaats om slimmer om te gaan met de geneesmiddelenbudgetten. Net als haar voorgangers stuurt minister Schippers (VWS) op verlaging van de prijzen met als gevolg een uitholling van de productmarges en daardoor een kaalslag van de kwaliteit, beschikbaarheid en service door de handel, logistieke dienstverlening en zorg zelf.

Waarom nu juist niet investeren in kennisontwikkeling van voorraadbeheer binnen de zorg? Dit levert veel meer (geld èn kwaliteit) op dan bot bezuinigen!

Een vereenvoudigd rekensommetje: een gemiddeld ziekenhuis heeft 1 miljoen euro aan voorraad geneesmiddelen liggen. Met 120 ziekenhuizen in Nederland betekent dit 120 miljoen euro voorraad.

Uit pilotonderzoek blijkt 25% besparing door adequaat voorraadbeheer zeer realistisch. Met andere woorden: 30 miljoen minder kapitaal in voorraden en jaarlijks 4,5 miljoen lagere exploitatiekosten (15% voor ruimte, rente, risico) is mogelijk.

Verder is er binnen ziekenhuizen totaal geen aansluiting tussen de ziekenhuisbrede strategie en de (logistieke) doelstellingen rondom geneesmiddelenvoorziening in relatie tot voorraadbeheer. Het integrale logistieke concept, inclusief prestatie-indicatoren en grondvorm, ontbreekt dus. En zonder doel maakt het immers niet uit welke weg je volgt, weten we al heel lang uit Alice in Wonderland.

Tot slot laat de functionaliteit van de beschikbare specifieke ERP-pakketten (ZAIS geheten: ZiekhuisApotheek InformatieSysteem) sterk te wensen over. Voorraadparameters kun je meestal wel invullen, maar deze zul je handmatig moeten bepalen en beheren. Verder is differentiatie van voorraadbeheersystematiek vaak een utopie. Laatst trof ik nog een ziekenhuis, waarin “vaste bestelhoeveelheden” naast “aanvullen tot max” niet tot de mogelijkheden behoorde. Dat geeft best een hoop extra werk als er ineens allemaal losse dozen in plaats van omdozen c.q. pallets binnenkomen…

Lichtpuntjes in zorglogistiek

Gelukkig zijn er wel degelijk lichtpuntjes te ontdekken in het zorglandschap. Het Martini Ziekenhuis en het UMCG, beide te Groningen, hebben onlangs het voorraadbeheerpakket van Slimstock aangeschaft voor de aansturing van het gedeelde magazijn met o.a. medische artikelen. Wellicht dat zij dit in de toekomst ook kunnen inzetten voor de geneesmiddelenvoorziening.

Ook het Zaans Medisch Centrum timmert ambitieus aan de weg met de invoering van een klassiek two-binsysteem (zie foto) voor de afdelingsbevoorrading van geneesmiddelen. Doel hiervan is een sterke reductie van de handling- en voorraadkosten en complexiteit door het elimineren van onnodige activiteiten in de keten.

Hopelijk is hiermee een trend ingezet. Er ligt een mooie uitdaging voor de logistici om de zorg beter te maken. Wie helpt er mee en pakt deze handschoen op?

Reageer op dit artikel