blog

Discussie pull versus push is nodeloos polariserend

Supply chain

Discussie pull versus push is nodeloos polariserend
Push versus Pull

Hessel Visser daagt wetenschappers om nu eens uit de kast te komen en meer naar de praktijk te kijken. Om deze discussie te plaatsen als een tegenstelling tussen de alwetende consultant en de ivoren-toren wetenschapper, is nodeloos polariserend en ook simpelweg onjuist.

Een paar weken geleden startte ik een discussie op LinkedIn, de groep LogistiekAnders, met als titel: Pull efficienter dan push? Wat een onzin! Na een rustige start heeft de discussie een flinke opleving doorgemaakt wat onder andere leidde tot een blog van Hessel Visser op Logistiek.nl.

Hessel daagt de wetenschappers om nu eens uit de kast te komen en meer naar de praktijk te kijken. Echter, de vele discussies die er over push/pull zijn gevoerd (zie de referenties in de LogistiekAnders groep) maken duidelijk dat er in ieder geval een definitie-kwestie speelt, en dat een toelichting dus juist uit de wetenschappelijke hoek zou moeten komen.

 

In het artikel van Alex Tjalsma op de website van Supply Chain Magazine staat een uitgebreide verhandeling over push/pull met verschillende referenties. Ik zou de begripsverwarring willen reduceren tot twee mogelijke interpretaties:

 

1) het push/pull punt is het punt waar de anonieme (stock replenishment) order overgaat naar de klantorder (onder andere volgens Simchi-Levi, Kaminsky & Simchi-Levi, en Bertrand, Wortmann en Wijngaard)

 

2) pull betekent dat je op de werkvloer pas mag beginnen met produceren als er stroomafwaarts een vraag wordt doorgegegen (Hopp & Spearman). En dat kun je inderdaad via Kanban realiseren, zoals Hessel stelt.

 

Echter, om de tegenstelling push/pull te vergelijken met MRP/Kanban is in mijn ogen echt onjuist – MRP kan zelfs heel goed samen met JIT principes geimplementeerd worden.

 

Pull is niet altijd beter dan push

Zoals vaak in de logistiek, hangt het sterk af van de situatie welk concept op welke manier toegepast dient te worden. Dat geldt voor beide interpretaties van push/pull. Mijn stellingname in de LogistiekAnders discussie is een reactie op de aanname dat pull altijd beter is dan push – iets dat in de lean wereld soms lijkt te worden gezegd. De toepasbaarheid van Kanban (of een andere vorm van pull op de werkvloer) is sterk afhankelijk van zaken als omsteltijden, seriegroottes, capaciteit, doorlooptijden, gewenste levertijden. Maar ook een fysieke afstand tussen twee productie-afdelingen kan een pull model bemoeilijken.

 

En er zijn alternatieven, zoals het in detail plannen van de verschillende stappen, zodat het ‘pullen’ of ‘pushen’ minder van belang wordt op werkvloerniveau.

 

Kanban geen Haarlemmer olie

Kortom, ik geloof onmiddelijk dat de invoering van Kanban in sommige situaties tot goede resultaten kan leiden. Het concept is prachtig in zijn eenvoud. Maar het is geen Haarlemmer olie voor de logistiek. Bertrand, Wortmann en Wijngaard stellen terecht dat de flexibiliteit van JIT productie beperkt is. Het systeem is in staat een grote diversiteit uit één familie te leveren, mits de productmix aan bepaalde voorwaarden voldoet. Kees Pippel schreef een inspirerende bijdrage in de LogistiekAnders groep, wat er gebeurt op de werkvloer als een pull model erdoor gedrukt wordt, tegen beter weten in.

Waar Alex Tjalsma voorstelt om push/pull niet langer te gebruiken als termen, ben ik er juist een voorstander van om hier veel meer aandacht aan te besteden – zowel in onderwijs als bedrijfsleven. Wij logistici discussieren gretig over deze concepten, maar een schrikbarend groot aantal bedrijven heeft geen idee op welke manier ze hun supply chain zouden moeten structureren.

Tenslotte: de logistieke wetenschappers die ik ken (en dat zijn met name de mensen uit de Eindhovense school) komen heel erg vaak in de praktijk. Om deze discussie te plaatsen als een tegenstelling tussen de alwetende consultant en de ivoren-toren wetenschapper, is nodeloos polariserend en ook simpelweg onjuist. We hebben juist meer onderwijs nodig over de betekenis van de concepten, en wanneer ze wel en niet toepasbaar zijn. Ik zal de laatste zijn om te ontkennen dat er soms een kloof gaapt tussen theorie en praktijk, maar op het gebied van push/pull heeft de wetenschap zeer praktische theorie ontwikkeld.

Referenties:
Bertrand, J.W.M., Wortmann, J.C. & Wijngaard, J. (1990). Produktiebeheersing en material management. Leiden: Stenfert Kroese.
Hopp, W.J. and Spearman, M.L. 2000, Factory Physics, 2nd Ed. McGraw-Hill.
Simchi-Levi, D. Kaminsky, P en Simchi-Levi, E. (2008). Designing and Managing the Supply Chain – Concepts, Strategies and Case Studies (third edition). Irwin: McGraw-Hill.

Een paar weken geleden startte ik een discussie op LinkedIn, de groep 
LogistiekAnders, met als titel: Pull efficienter dan push? Wat een 
onzin! Na een rustige start heeft de discussie een flinke opleving 
doorgemaakt wat onder andere leidde tot een blog van Hessel Visser op 
Logistiek.nl.
 
Hessel daagt de wetenschappers om nu eens uit de kast te komen en meer 
naar de praktijk te kijken. Echter, de vele discussies die er over 
push/pull zijn gevoerd (zie de referenties in de LogistiekAnders groep) 
maken duidelijk dat er in ieder geval een definitie-kwestie speelt, en 
dat een toelichting dus juist uit de wetenschappelijke hoek zou moeten 
komen. In het artikel van Alex Tjalsma 
(http://www.supplychainmagazine.nl/pull-is-engels-voor-trekken-push-voor-duwen/) 
staat een uitgebreide verhandeling over push/pull met verschillende 
referenties. Ik zou de begripsverwarring willen reduceren tot twee 
mogelijke interpretaties: 1) het push/pull punt is het punt waar de 
anonieme (stock replenishment) order overgaat naar de klantorder (onder 
andere volgens Simchi-Levi, Kaminsky & Simchi-Levi, en Bertrand, 
Wortmann en Wijngaard), en 2) pull betekent dat je op de werkvloer pas 
mag beginnen met produceren als er stroomafwaarts een vraag wordt 
doorgegegen (Hopp & Spearman). En dat kun je inderdaad via Kanban 
realiseren, zoals Hessel stelt. Echter, om de tegenstelling push/pull te 
vergelijken met MRP/Kanban is in mijn ogen echt onjuist - MRP kan zelfs 
heel goed samen met JIT principes geimplementeerd worden.
 
Zoals vaak in de logistiek, hangt het sterk af van de situatie welk 
concept op welke manier toegepast dient te worden. Dat geldt voor beide 
interpretaties van push/pull. Mijn stellingname in de LogistiekAnders 
discussie is een reactie op de aanname dat pull altijd beter is dan push 
- iets dat in de lean wereld soms lijkt te worden gezegd. De 
toepasbaarheid van Kanban (of een andere vorm van pull op de werkvloer) 
is sterk afhankelijk van zaken als omsteltijden, seriegroottes, 
capaciteit, doorlooptijden, gewenste levertijden. Maar ook een fysieke 
afstand tussen twee productie-afdelingen kan een pull model 
bemoeilijken. En er zijn alternatieven, zoals het in detail plannen van 
de verschillende stappen, zodat het 'pullen' of 'pushen' minder van 
belang wordt op werkvloerniveau.
 
Kortom, ik geloof onmiddelijk dat de invoering van Kanban in sommige 
situaties tot goede resultaten kan leiden. Het concept is prachtig in 
zijn eenvoud. Maar het is geen Haarlemmer olie voor de logistiek. 
Bertrand, Wortmann en Wijngaard stellen terecht dat de flexibiliteit van 
JIT productie beperkt is. Het systeem is in staat een grote diversiteit 
uit één familie te leveren, mits de productmix aan bepaalde voorwaarden 
voldoet. Kees Pippel schreef een inspirerende bijdrage in de 
LogistiekAnders groep, wat er gebeurt op de werkvloer als een pull model 
erdoor gedrukt wordt, tegen beter weten in.
 
Waar Alex Tjalsma voorstelt om push/pull niet langer te gebruiken als 
termen, ben ik er juist een voorstander van om hier veel meer aandacht 
aan te besteden - zowel in onderwijs als bedrijfsleven. Wij logistici 
discussieren gretig over deze concepten, maar een schrikbarend groot 
aantal bedrijven heeft geen idee op welke manier ze hun supply chain 
zouden moeten structureren.
 
Tenslotte: de logistieke wetenschappers die ik ken (en dat zijn met name 
de mensen uit de Eindhovense school) komen heel erg vaak in de praktijk. 
Om deze discussie te plaatsen als een tegenstelling tussen de alwetende 
consultant en de ivoren-toren wetenschapper, is nodeloos polariserend en 
ook simpelweg onjuist. We hebben juist meer onderwijs nodig over de 
betekenis van de concepten, en wanneer ze wel en niet toepasbaar zijn. 
Ik zal de laatste zijn om te ontkennen dat er soms een kloof gaapt 
tussen theorie en praktijk, maar op het gebied van push/pull heeft de 
wetenschap zeer praktische theorie ontwikkeld.
 
Referenties:
Bertrand, J.W.M., Wortmann, J.C. & Wijngaard, J. (1990). 
Produktiebeheersing en material management. Leiden: Stenfert Kroese.
Hopp, W.J. and Spearman, M.L. 2000, Factory Physics, 2nd Ed. McGraw-Hill.
Simchi-Levi, D. Kaminsky, P en Simchi-Levi, E. (2008). Designing and 
Managing the Supply Chain - Concepts, Strategies and Case Studies (third 
edition). Irwin: McGraw-Hill.
Reageer op dit artikel