blog

Wat kunnen NS en ProRail leren van Elfstedenvereniging?

Supply chain

Wat kunnen NS en ProRail leren van Elfstedenvereniging?
Elfstedenverenging ProRail NS

Het winterweer veroorzaakte wederom een chaos op het spoor. En het winterweer leidde tegelijkertijd ook tot een enorme samenhorigheid op en rond het ijs. Wat kunnen de NS en ProRail leren van de Elfstedenvereniging?

 

De worsteling van de NS en ProRail had de afgelopen weken een hoog déjà vu gehalte. Andermaal bleek dat onze spoorwegen niet bestand waren tegen vorst en sneeuw, wederom stond de reiziger in de kou en opnieuw werd de ‘blame game’ gespeeld. De minister wordt door de kamer op het matje geroepen; zij wijst naar de NS en ProRail; die twee rollebolden over straat met wederzijdse verwijten; en natuurlijk wijzen er ook vele vingers richting politiek en naar het management.

 

Met man en macht

Hoe anders was het bij de vele ijsverenigingen. De vorst was nog niet ingetreden of de ijsmeesters waren dag en nacht in touw om natuurijswedstrijden te organiseren. Toen de berichten over een mogelijke Elfstedentocht steeds serieuzer begonnen te worden, werd er nog een schepje bovenop gedaan; in heel Friesland gingen vrijwilligers aan de slag om met man en macht het ijs schaatsklaar te maken.

 

Begrip en complimenten

Helaas is het (nog) niet gelukt om een Elfstedentocht te organiseren. De reacties op het besluit van de Elfstedenvereniging waren veelzeggend. Grote teleurstelling natuurlijk, maar ook begrip. Aan de autoriteit van voorzitter Wiebe Wieling en de rayonhoofden werd geen seconde getwijfeld. De Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden kreeg complimenten in plaats van verwijten. Geen enkel rayonhoofd trof blaam; iedereen wist dat zijn rayon er alles wat menselijkerwijs mogelijk was aan had gedaan en samen stonden ze als één man voor het genomen besluit.

 

Vrijwilligers beter dan professionals

Het is interessant om na te gaan waarom een vrijwilligersvereniging zoveel beter voor de dag komt dan de professionele spoororganisaties. Natuurlijk zijn de omstandigheden verschillend. De spoorwegen moeten elke dag een logistieke topprestatie leveren en de Elfstedentocht is pas 15 keer georganiseerd. Maar er zijn ook belangrijke overeenkomsten. Je kunt er lang en veel over praten, en allerlei voorbereidingen treffen maar op het moment suprême moet je de gevraagde winterprestatie kunnen leveren. Daarom is het interessant om een korte inventarisatie te maken van wat de spoorwegen (en wellicht ook uw organisatie) kan leren van de Elfstedenvereniging.

 

Gezamenlijk doel

Wat bindt al die vrijwilligers? Ze krijgen geen bonus, maken geen promotie en krijgen ook geen betere arbeidsvoorwaarden. Uiteindelijk doen ze het allemaal om een gezamenlijke droom waar te maken. Hoe klein de individuele bijdragen ook zijn, er is een gezamenlijk doel dat iedereen bindt. Hoe anders gaat het bij de NS en ProRail. Die gaan opzichtig voor het eigen belang en vergeten daarbij dat het uiteindelijk gaat om dat om de reizigers zo goed mogelijk te vervoeren.

 

Leiderschap

De rayonhoofden en de voorzitter van de Elfstedenvereniging straalden een verfrissende rust en nuchterheid uit. Ze zijn ter zake kundig, daaraan twijfelt niemand. Ze hebben het zelfde doel als iedereen, daarover bestaat geen twijfel. Ze staan tussen de mensen en zijn benaderbaar. Het rayonhoofd van Balk gaf een nieuwe invulling aan met de “poten in de klei staan” door zelf door het ijs te zakken. En ze zijn bescheiden en eerlijk. Door al deze eigenschappen hebben deze leiders gezag en heeft men vertrouwen in hun eindoordeel. Zet dit naast de (top)managers van NS en ProRail en verbaas je over de verschillen.

 

Samen staan we sterk

Bij de Elfstedentocht weet men dan de sterkte van de keten bepaald wordt door de zwakste schakel; alleen als iedereen meedoet, is er een kans van slagen. Alle rayons en alle mensen in de organisatie van hoog tot laag; iedereen is nodig en iedereen doet mee daar waar dat het meest nodig is. Op elkaar vertrouwen, helpen waar hulp nodig is, alle hens aan dek voor het gezamenlijke doel en dat precies op de momenten dat het er op aankomt. De NS en ProRail blijken steeds weer niet in staat om dat te organiseren.

 

Ga aan de slag

Succes is niet verzekerd. Niet voor de Elfstedentocht en niet voor de NS en ProRail. Maar zonder teamgeest, gedrevenheid, bindend leiderschap, samenhorigheid, en een mentaliteit van “If it’s meant to be, it’s up to me” zullen onze spoorwegen nooit succesvol kunnen worden. Kortom, stop met de blame game en ga samen aan de slag om je (winter)doel te verwezenlijken.

Reageer op dit artikel