blog

Weken wachten op spare parts in Afrika

Supply chain

Weken wachten op spare parts in Afrika
Klik op de afbeelding voor een vergroting

Sommige zaken moet je eenmaal in je leven doen, en dat geldt zeker voor een safari in Afrika. De afgelopen drie weken was ik in Tanzania om ‘The Big Five’ in het Serengeti nationale park te bewonderen. Het was prachtig om de wilde dieren in hun natuurlijke omgeving te zien, maar elke dag acht uur in de jeep is na een week best vermoeiend.

Artikel oorspronkelijk gepubliceerd in Logistiek op 11 maart 2010.

De laatste week brachten we daarom door op het eiland Zanzibar, voor de kust van Tanzania. Toen we met het vliegtuig aankwamen was het benauwd in de terminal, en de taxichauffeur bracht ons snel op de hoogte: er was al bijna twee maanden geen elektriciteit op Zanzibar!

 

Tja, dat is Afrika, maar er wonen wel 650.000 mensen op het eiland. En die zijn na twee maanden zonder elektriciteit niet vrolijk.

 

In Stone Town, de belangrijkste stad op het eiland, moest je na de zonsondergang met een zaklamp door de smalle straten dwalen op zoek naar je hotel. De grote hotels hadden generatoren aangeschaft, maar hier moet per dag voor zeker 2.000 dollar aan diesel in. Daar hebben de Afrikaanse souvenirswinkeltjes en restaurants natuurlijk geen geld voor. Deze gaan na twee maanden massaal over de kop, waardoor ondernemende Zanzibari weer worden teruggeworpen op landbouw of toeristen gidsen. Ook het elektriciteitsbedrijf leidt een miljoenenverlies, de teller stond medio februari op 5 miljoen euro verlies.

 

Wat was er nu gebeurd?

Er is slechts één onderzeese elektriciteitskabel tussen Tanzania en Zanzibar met een lengte van circa 30 kilometer. De kabel heeft een levensduur van 25 jaar en is gelegd in 1976, dus reken maar uit…

Door spanningswisselingen is er op 12 december 2009 een explosie geweest bij zowel het ontvangende station in Zanzibar als het verzendende station op het vasteland. De reparatie kwam op gang, maar het verkrijgen van spare parts kostte nogal wat tijd. Ze moesten geproduceerd worden in Zuid-Afrika, en vervolgens verscheept worden naar Zanzibar. Daar kwamen ze op 7 februari aan, maar helaas: de spare parts waren toch niet 100 procent correct. Met wat bijstellen zijn ze alsnog te gebruiken, maar dit kost drie weken extra tijd. En al die tijd zitten de Zanzibari in het donker. Het wrange is dat dit in 2008 al eens gebeurd was, toen zat men al 1 maand zonder elektriciteit. Er is echter op technisch en logistiek gebied weinig geleerd, en met het lange wachten op herstel gaan de Afrikaanse ondernemers massaal over de kop.

 

Zanzibar is ver weg, ik weet het. Toch denk ik dat we vanuit Nederland met onze logistieke kennis landen als Tanzania moeten kunnen helpen met een beter logistiek management van spare parts. Er is niet alleen behoefte aan noodhulp, maar juist ook aan gestructureerd logistiek management. Met een topinstituut als DINALOG moeten we als Nederland hier een leidende rol in kunnen nemen, zodat ondernemingszin in Afrika minder wordt gehinderd door te vermijden logistieke problemen. Pakken we in Nederland deze handschoen op?

Reageer op dit artikel