blog

Beware of the big spender

Supply chain

Beware of the big spender
Big spender; blog over voorraadbeheer door Marc Mallant

Bij veel bedrijven waar ik kom is het niveau van de voorraadbeheerders te laag en hebben bedrijven dit zelf niet in de gaten. Dit leidt tot grote financiele risico’s.

Ik spreek geregeld met allerlei bedrijven over hun voorraad. In de regel zijn dat grappige gesprekken die eerst een koude start kennen. Het bedrijf start meestal het gesprek door aan te geven niet tevreden te zijn over de voorraad.  

 

Nou kan ik daar helemaal niets mee en stel als wedervraag wat dat betekent voor de voorraad als je wel tevreden zou zijn. En daar kan het bedrijf ook niets mee en voila, we zijn in vol gesprek aanbeland! Ik wil u meenemen hoe zo’n gesprek bij vrijwel ieder bedrijf identiek verloopt.
 

Automatisering is dooddoener 

Op mijn vraag wat er dan niet goed zou gaan als het gaat om voorraad wordt vrijwel meteen de automatisering of zeg maar het gebrek aan automatisering op tafel gegooid. Dat is een dooddoener en ik veeg een dergelijk argument gelijk van tafel; je kan pas spreken over onvoldoende ondersteuning aan automatisering als je weet wat je nodig hebt en weet wat je systeem kan leveren.

   

Ik begin altijd aan het begin: is er een voorraad besturingsconcept? En daar gaat het in de meeste gevallen mis, het concept ontbreekt eenvoudig! En zonder concept hoef je eigenlijk niet veel verder te praten omdat veel van het ontevreden gevoel binnen een onderneming hier als resultante ontstaat of zich in ieder geval daar door laat verklaren! 

Niveau voorraadbeheersing ondermaats

Maar erg belangrijk vind ik de bemanning aan boord: wat is hun kwaliteit? Ondanks dat er voldoende opleidingen worden aangeboden waarin de theorie van voorraadbeheersing (en helaas niet altijd de praktijk) aan bod komt blijkt het gemiddeld niveau van de voorraadbeheerders ondermaats te zijn en gewoon een gebrek aan kennis.

 

Op mijn vraag aan een bedrijf hoe zij hun voorraadbeheerders nu zouden beoordelen krijg ik vrijwel altijd te horen "goed". Ik deel met het bedrijf vervolgens mijn praktijk ervaringen en vraag hun of het niet verstandig is om, objectief vast te stellen wat het werkelijke kwaliteitsniveau is van de voorraadbeheerders. Ik leg vervolgens uit dat ik het toetsen op 2 manieren ga doen; een interview per voorraadbeheerder waarin ik een aantal basale vragen ga stellen over voorraadbesturing en vervolgens  de medewerker een casus voorleg op basis van werkelijke getallen uit de eigen omgeving en hun vraag een aantal berekeningen uit te voeren. Vervolgens breng ik het totaal in beeld en bespreek de uitkomsten.

 

Financiele risico’s

De uitkomsten zijn in de regel schokkend: veel voorraadbeheerders zijn niet in staat om een uitspraak te doen over de kwaliteit van de voorraad, weten niet hoe je een veiligheidsvoorraad of een bestelseriegrootte berekent en de spreiding van de individuele antwoorden op eenzelfde casus is enorm. En dat laatste zorgt er wel voor dat er financiele risico’s worden aangegaan.  En dat naar individueel inzicht.

 

Het bedrijf reageerde geschokt en hadden dit dus echt niet in gaten. Eigenlijk is dat best wel vreemd; zeker in het uitgeven van geld zitten bedrijven er boven op, wordt er gewikt en gewogen, zijn vele handekeningen noodzakelijk maar als dat via voorraadbeheer gaat accepteren we dit zonder enige vorm van remming. Zij hebben er immers verstand van en dat zal dan toch wel goed gaan? Beware of the big spender!

Reageer op dit artikel