blog

Het gevoel van schijnveiligheid

Supply chain

Resilience en veiligheid worden vaak in een adem genoemd. Kijk maar op de website van Nederland tegen terrorisme.
Transportondernemer Jan van Royen zegt: “Jongens die de baan op gaan met gevaarlijke stoffen, trek ik altijd even na”. En op dezelfde website worden we aangemoedigd na te denken over de onveiligheid in onze bedrijfsprocessen.

 

Veiligheid is vandaag ‘big business’. RFID en satellietcommunicatie, tracking & tracing, container scans, secure trade lanes, AEO’s, security ports en iriscans. We plaatsen enorme ijzeren gordijnen rond onze havens en magazijnen, bewakers kijken ons vanuit kogelvrije hokjes argwanend aan en brede mannen en bijpassende auto’s geven een gevoel van ‘blijf hier weg’. De koude oorlog lijkt weer helemaal terug.

 

Binnen Defensie weet iedereen dat die koude oorlogsreactie schijnveiligheid biedt. De situatie waarbij de vijand vanuit het oosten kon binnenvallen en Nederlandse eenheden het gevecht met de Bolsjewiek op de Duitse laagvlakte moesten aangaan, is voorbij. Die Rus was overigens een betrouwbare vijand. Hij vocht met dezelfde militaire middelen, spelregels en tactieken als wij. Een symmetrisch conflict. Veel veiligheidsoplossingen zijn bedacht met een betrouwbare vijand in het hoofd.

 

Maar vandaag kennen we een andere, onbetrouwbare vijand met als gevolg een asymmetrisch conflict, dat vraagt om informatiesuperioriteit. Elke soldaat dient permanent overzicht te hebben van zijn omgeving: ‘waar zijn mijn makkers, waar is de vijand en waar is het doel?’. En vervolgens het omzetten van informatieoverwicht in beslissingssnelheid, gerichte actie, logistieke flexibiliteit en uiteindelijk robuuste ketens. Je kunt echt wat leren van Defensie als je met resilience aan de slag wil.

 

De beschikbare techniek in de nieuwe wapenwedloop gaat ons denkvermogen te boven. Alles kan. Maar uiteindelijk bepaalt menselijk beslissen winnen of verliezen. En dan maak ik me zorgen. De meeste diefstal en fraude gebeurt door eigen personeel. Van mensen die niet meer weten wat mijn en dijn is, moet onze veiligheid komen? Mensen die massaal illegale films en games downloaden, verzekeringsfraude normaal vinden en bumperkleven hebben verheven tot nationale sport.

 

Moeten die mensen onze ketens resilient maken? Ben ik een oude mopperaar? Of zou veiligheid niet thuis moeten beginnen? Dan verdwijnt bij mij misschien dat gevoel van schijnveiligheid, die meer blauw op straat en hogere hekken moeten wekken.

Reageer op dit artikel