blog

De leandiscussie opgepakt

Supply chain

Ik word een beetje moe van de reacties op mijn kritiek op lean logistiek. De commentaren zijn in de toon van “niet boos maar teleurgesteld”, “hij begrijpt het niet want hij heeft het licht niet gezien”, “onkunde bij de bedrijven veroorzaakt dat ze niet doorzetten” tot “wat jammer dat wij consultants de rijen niet gesloten houden en lean zonder dissonant aan de industrie slijten”.

 

Ik zou nu wel eens echt iets willen horen dat hout snijdt.

 

Laat ik daarom twee van mijn hoofdpunten nog eens herhalen, zodat iedereen ze vanavond nog in zijn eigen keuken aangetoond kan zien. 
 

  1. Mijn eerste bewering was op de KOG.  Daar zei ik dat het proces van afwassen alleen goed kan verlopen als er behoorlijk plek is om spullen tussendoor neer te zetten, i.e. de processen te ontkoppelen middels onderhanden werk buffers.  Dat is nodig omdat het afruimen, afwassen, afdrogen en wegzetten ieder zeer verschillende proceskarakteristieken hebben (optimale volgorde, insteltijden en storingen).  En als je dat niet aanvoelt, probeer vanavond maar eens af te wassen zonder dingen even neer te zetten.
     
  2. Mijn tweede bewering was in het blog van 18 september.  Daar zei ik dat je (bij het koken) vooruit moet werken op zoveel mogelijk componenten-waarvan-je-weet-dat-je-ze-nodig-hebt-en-die-je-goed-kunt-bewaren (koud voorgerecht, soep, sla, sausen, aardappelpuree, …).  Je slaat deze voorbereide componenten nèt voor de eindassemblage op, zodat je als de gasten er zijn (en hun detailwensen over de biefstuk hebben aangegeven) je volledige aandacht (en snelheid en flexibiliteit) kunt besteden aan de klantspecifieke delen.  Dit gaat dus over standaard componenten, en niet-noodzakelijk-tijdkritisch-aan-te-maken delen van de maaltijd.  Ook hier; probeer bij het koken vanavond eens alles zo laat mogelijk op te starten, en kijk dan of je nog op tijd eet.

Wat ik in mijn praktijk zie, zijn veel te grote inspanningen om te komen tot de extreem korte omsteltijden die nodig zijn voor one piece flow en grote maar versnipperde productiviteitsverliezen bij pogingen tot synchronised production en level pull in situaties waar markten, processen en machines daarvoor niet geschikt zijn  En dat terwijl een beetje ontkoppeling tussen de processen en een beetje vooruit werken dat allemaal onnodig maakt. 

 

Wat mij dwars zit, is dat niemand in zijn commentaar op deze keukenvoorbeelden ingaat.  Er wordt niet gezegd dat ze niet representatief zijn voor de werkelijkheid in productiebedrijven, er wordt niet aangegeven hoe je wèl efficiënt kan afwassen zonder plek in de keuken, en er wordt niet aangegeven hoe je niet in de capaciteitsproblemen komt als je alle voorbereidingen in de keuken uitstelt tot het laatste moment. 

Wèl zie ik in de reacties dat de pure lean hetze tegen onderhanden werk wordt losgelaten:  een beetje buffer mag, een beetje vooruitwerken mag ook.  Maar laten we niet uit het oog verliezen dat drie van de 7 muda’s van lean thinking ((WIP) inventory, waiting en overproduction) wel degelijk hier tegenin gaan.

 

Ik zou nu wel eens willen horen hoe we maaltijden kunnen bereiden en kunnen afwassen onder toepassing van het volledige lean thinking.  Nee, ik kom niet op stage, en nee, ik ga niet mee naar bedrijven.  De discussie gaat beter met concrete tegenvoorbeelden en een uitleg hoe men om de door mij geschetste problemen heen is gekomen.  En dat van die kant-en-klaar maaltijden is een goedkope truc die het debat alleen maar doodslaat.

 

Reageer op dit artikel