blog

80/20 waarom niet in de zorg?

Supply chain

Waar is het wetenschappelijke bewijs dat 80-20 ook in de zorg van toepassing is?
Waarom stel ik deze vraag? Mijn achtergrond zit met name in het initiëren van verbeteringen in de logistieke sector, oftewel problemen opruimen zodat elke dag weer de beloofde service of het verwachte rendement wordt gehaald.

 

Er zijn altijd meer "uitdagingen" dan dat er tijd is. De aanpak hiervoor zat vooral in het organiseren van zaken die het meeste effect hadden op het resultaat en jawel, daar komen we dan bij de 80/20 regel. Pareto zegt, 20 procent van de oorzaken zijn 80 procent van het probleem. Maar ook dat 80 procent van het werk hetzelfde is en 20 procent een uitzondering vormt. Dat kan variëren naar 90/10 of 70/30, nog steeds blijft een beperkte groep de oorzaak achter het grootste deel van het volume.

Proof of the pudding is in the eating, dus wat voorbeeldjes:

 

  • Sprak laatst een slager die zelf ook slacht en vroeg hem of hij voor zichzelf een werkwijze had gevonden dat het meest handig was om van koe naar vlees te komen. Is elke koe hetzelfde of juist anders. Het ‘verrassende’ antwoord was dat de aanpak voor elke koe hetzelfde is, maar dat sommige details, zoals bij sommige koeien moet het vlees langer rijpen voordat het echt lekker is, variëren. Oftewel ondanks dat de slager nog nooit van Pareto of 80/20 hadden gehoord zit ook zijn werk zo in elkaar.
  • In een distributiecentrum doen ze iets soortgelijks. Alle orders zijn verschillend, maar 20 procent van de artikelen geeft 80 procent van het aantal te picken orderlijnen. Door deze artikelen fysiek te groeperen wordt het aantal handelingen beperkt en de benodigde efficiëntie behaald.

Zo hoorde ik van de week een spreker over leidinggeven aan professionals die zei: 80 procent van het gezeur zit maar bij 20 procent van je mensen. Een beetje kort door de bocht, maar eigenlijk heeft hij wel een punt.
 

En ja, opleidingen van zorgprofessionals is absoluut gericht op het individu, de zorgconsument. Daardoor denk ik dat de logica om in 80/20 verhoudingen te denken toch niet zo logisch is… men praat alleen over de uitzonderingen, de complexe zorgconsument, maar wat is er mis om vanuit organisatorisch aspect naar de grote groep te kijken? Is "the proof of the pudding" niet genoeg? Of is de zorg echt anders?

 

Reageer op dit artikel