blog

Ruimtegebrek: een centraal magazijn

Home

Een verhuizing is een mooie gelegenheid om eens flink op te ruimen. Er zijn grootse plannen. Met een slanke voorraad, een hoge doorstroomsnelheid en een efficiënte werkwijze zal het nieuwe magazijn gesmeerd lopen. Dan breekt de verhuisdag aan. En is het huis te klein.

Ruimtegebrek: een centraal magazijn
Eindelijk verhuisd. En dan ...

 

Veel bedrijven die groeien, vergroten hun ruimte door er opslagloodsen bij te huren. Maar wanneer die groei zich vele jaren doorzet, wordt de efficiency er niet beter op. Uiteindelijk is er dan maar één oplossing: een centraal magazijn.

 

Zo wilde ook een importeur van kantoorartikelen vier magazijnen combineren tot één dc. Het bedrijf pakte het grondig aan en begon met een inventarisatie van de opslagbehoefte. Daarbij werd uitgegaan van een kleiner ruimtebeslag. De omloopsnelheid van de voorraden zou namelijk worden verhoogd en de werkmethodes geoptimaliseerd. De dode voorraad zou ook worden opgeruimd, want het was niet de bedoeling om hiervoor een mooi dc te bouwen.

De bouw en de inrichting verliepen soepel, behalve dan dat ze wel heel veel tijd vergden, terwijl het dagelijkse werk doorging. Maar na een jaar was het toch zover: alle goederen werden overgebracht naar het nieuwe magazijn. En toen – terwijl er buiten nog bulkvoorraad lag te wachten op opslag – waren ineens alle opslaglocaties vol. Het nieuwe pand was te klein, nu al, en de opslagbehoefte zou alleen nog maar groeien!

De oorzaak was snel duidelijk: goede voornemens. Door de drukte was het slechts bij die voornemens gebleven. Volgens het plan zou de dode voorraad worden afgezet via andere kanalen. Het restant werd teruggestuurd naar de leverancier of worden verschrot. Door vaker kleine hoeveelheden in te kopen zou tevens de omloopsnelheid worden verhoogd. Ook zouden er opslaggebieden komen voor langzaamlopers met weinig voorraad per artikel. Van al die plannen was weinig terechtgekomen. Sterker nog, vlak voor de verhuizing werd extra ingekocht om te voorkomen dat de logistieke organisatie niet te veel werd belast met spoedleveringen en veel kleine zendingen. Enfin, de beschikbare ruimte werd er niet groter op.

Het herstel nam een jaar in beslag. Toen het oude pand moest worden opgeleverd, dumpte de importeur de dode voorraad maar. Vanaf dat moment werd er beter naar het voorraadbeheer gekeken. Ook werden er afspraken gemaakt over een frequentere aanlevering van snellopende artikelen. De langzaamlopers werden in compacte stellingen opgeslagen. Maar hiermee waren de problemen niet helemaal uit de wereld. Er moest bijvoorbeeld toch plaats worden gemaakt voor dode voorraad – die hoort er nu eenmaal bij. Verder bleven de omloopsnelheden lager dan was gedacht, omdat de transportkosten anders te snel zouden stijgen. Daardoor was er te weinig ruimte voor groei. Gelukkig was er al een uitbreiding van het pand in de plannen opgenomen, dus voor deze importeur bleven de gevolgen beperkt.

Hoe dan ook, in het algemeen geldt: reken je niet rijk. Neem niet zonder meer aan dat omloopsnelheden drastisch zullen stijgen, maar ga uit van de huidige cijfers. En start anders al in het oude pand met het verhogen, om te zien wat haalbaar is. Voor dode voorraad moet je gewoon ruimte reserveren. Ruim wel de echte rommel op, minstens een half jaar van tevoren. Kort voor de verhuizing is het te druk en komt het er niet meer van. In dat kader is het ook goed de nieuwe werkmethodes al in de oude situatie te implementeren en ervaring op te bouwen voordat je naar het nieuwe pand gaat. Zo kan het werk straks gewoon doorgaan. En is het nieuwe huis niet te klein.

Reageer op dit artikel