blog

Ben jij nog steeds ingecheckt?

carrière & mensen

Ben jij nog steeds ingecheckt?
Inchecken logistiek

Veel mensen hebben (onbewust) besloten om hun talenten en potentieel niet in hun werk te benutten. Ze zijn als het ware uitgecheckt: fysiek zijn ze aanwezig, ze doen wat in hun functieomschrijving staat maar qua inzet en loyaliteit zijn ze in gedachten bij het weekend, hun vrije tijd en/of hobby’s. Wat doe je hier tegen?

De bovengenoemde manier van werken heeft een grote prijs, zowel voor de medewerker als de organisatie. Ik wil dat illustreren aan de hand van een praktijkvoorbeeld. Om privacyredenen zijn de namen en werkomgeving gefingeerd.

    

Werknemers-perspectief
Sandra heeft sinds kort een nieuwe baan. Ze heeft gekozen voor een klein team waarbij de directeur/eigenaar (Marc) haar direct leidinggevende is. Het werk valt heel erg tegen, er was haar veel vrijheid en ondernemerschap beloofd, dynamiek en afwisseling. In de praktijk wordt ze veel gecontroleerd, vindt ze het werk saai, werkt het computersysteem tegen en blijven de successen uit.
Zomaar haar baan opzeggen is niet mogelijk; de rekeningen moeten immers worden betaald. Ze hoopt dat haar contract niet zal worden verlengd zodat ze zich vanuit het ´comfort` van een uitkering kan bezinnen op een leukere werkomgeving.
      
Als we verder praten dan blijkt dan Sandra onvoldoende inzicht heeft in haar eigen talenten en sterke punten: ze weet niet goed waar haar hart echt sneller van gaat kloppen, waar ze energie van krijgt.
Ook blijkt dat ze zich onvoldoende bewust is van de impact van haar impulsieve uitspraken. Zo heeft ze aan de Marc laten weten dat zij in principe lui is: het systeem moet het werk voor haar doen. Zou dit een reden kunnen zijn dat ze zo veel gecontroleerd wordt? Wellicht heeft Marc die opmerking heel anders geïnterpreteerd.

      

Werkgevers-perspectief
Als ik me verplaats in de situatie van de Marc, kan ik me voorstellen dat ook hij in een lastige situatie zit. Hij heeft de keuze gemaakt voor een investering in de groei van zijn organisatie. Zijn verwachtingen zijn hoog gespannen, echter na een paar maanden zijn er nog geen resultaten geboekt. Wat is er gebeurd met die enthousiaste zelfstandig ogende aanpakster? Ze doet haar werk wel, maar meer ook niet. Nadat hij een aantal foutjes ontdekt, besluit hij dat ze toch nog niet klaar is om losgelaten te worden. Hij begint steekproefsgewijs haar werk te controleren en voordat hij het weet, controleert hij alles. En dat levert de nodige discussies op, maar ja, dan moet ze het maar goed doen…

Inmiddels zijn die twee in een negatieve spiraal terechtgekomen en is van de initiële klik weinig meer over. Beide partijen spreken niet uit wat ze denken: ´gelukkig nog maar twee maanden tot het contract afloopt´.

 

Voor deze situatie betalen Sandra en haar werkgever Marc een hoge prijs:

     

Sandra’s prijs: 

  • Het leven gaat echt veel te snel om in de afwachtstand te staan.
  • Ongelukkig zijn in je werk heeft een grote negatieve impact op je algehele geluk en welzijn.
  • Het niet kennen en benutten van je talenten geeft het risico dat ze bij een volgende baan weer een mismatch maakt.
  • Irritatie, zorgen, stress: enorm energie slurpend.

   

Marc’s prijs:  

  • Investering van het inwerken van Sandra heeft nauwelijks rendement. (tenzij Marc bereidt is om in de spiegel te kijken en de situatie als ´leergeld`te zien)
  • De kosten van het salaris etc. is weggegooid geld.
  • Het risico dat bij een volgende collega direct in de valkuil van controle en beheersing wordt gestapt.
  • Irritatie, zorgen, stress: enorm energie slurpend.

    
Hoe is het tij te keren?
Of is het inderdaad gewoon wederzijds wachten tot die 2 maanden voorbij zijn? Zelf ben ik ervan overtuigd dat het belangrijk is dat beide partijen de onuitgesproken problematiek oplossen. Of het nu is om het tij te keren in deze huidige werkrelatie of om de kwaliteit van toekomstige werkrelaties – onafhankelijk van elkaar – sterk te verbeteren. Hoe dan ook, actie is noodzakelijk.

   

Mijn tips

  • Beide partijen zijn verantwoordelijk voor de ontstane situatie. Neem dus je eigen verantwoordelijkheid, en leg het niet bij de ander. Als je het probleem exclusief bij de ander legt, dan heb je ook geen mogelijkheden en/of redenen om het op te lossen. Je kunt immers alleen jezelf veranderen?

   

  • In dit stadium is het niet belangrijk wie er gelijk heeft. Ieder mens heeft zijn eigen perceptie van wat waar is. Deze situatie heeft het nodig dat beide partijen bereid zijn te luisteren en te leren van elkaar, onder het motto ´eerst begrijpen, dan pas begrepen worden`.

  

  • Voor beiden (!): Krijg inzicht in je talenten, wat je belangrijk vindt in je werk en wat je van de ander nodig hebt.

   

  • Voor de werkgever: Krijg helder welke competenties voor deze job nodig zijn. Wat voor talenten zoek je bij je collega en welke karakter eigenschappen vind je belangrijk? Laat competenties en karakter ´eisen´ niet met elkaar conflicteren.

  

  • Spreek je verwachtingen naar elkaar uit, speel geen verstoppertje: laat de ander er niet naar raden. Duidelijkheid is key!

    

  •  Wees betrouwbaar. Kom je woord na en zorg ook dat je jezelf kunt vertrouwen. Het legt de basis voor vertrouwen naar elkaar. Wederzijds vertrouwen versneld alles. De processen, de relatie, de controle…

 

Hoe is het in jouw organisatie? Ben je zelf ingecheckt? Ben je (intrinsiek) gemotiveerd, benut je jouw sterke punten en draag je actief bij aan de organisatie?

    
En jouw collega´s? Hoe is dat voor hen en wat is jouw aandeel (jouw verantwoordelijkheid) daarin?

Ik ben erg benieuwd naar je reactie. Heb je zelf ook nog voorbeelden?

Reageer op dit artikel