blog

Tactisch plannen uitkomst voor extramurale zorg

Supply chain

Tactisch plannen uitkomst voor extramurale zorg

De kosten van de extramurale zorg staan onder druk. Deze vorm van gehandicaptenzorg, waarbij een hulpverlener bij cliënten thuis komt, wordt vaak betaald uit de AWBZ. Vanwege de bezuinigingen moeten zorgverleners in deze sector meer cliënten behandelen voor hetzelfde geld. Door slimmer te plannen op tactisch niveau, door bijvoorbeeld met de verwachte instroom alvast een voorlopige planning te maken, kunnen hierin al grote stappen gezet worden, zegt Jochem Westeneng.

In de extramurale gehandicaptenzorg komt een behandelaar of begeleider bij de cliënt thuis voor bijvoorbeeld het leren omgaan met de beperking of het doen van kleine aanpassingen aan het huis. Deze vorm van zorg is al veel goedkoper dan wanneer cliënten in een instelling wonen. Maar toch is er een druk op de kostprijzen: in het Lente- en Regeerakkoord zijn grote bezuinigingen aangekondigd op de AWBZ. Bovendien is de verwachting dat het aantal cliënten dat hun zorg thuis ontvangt, alleen maar groeit.

 

Slim plannen

Door deze zorg aan huis slimmer te plannen en verder vooruit te kijken, kan een behandelaar meer cliënten in dezelfde tijd helpen. Zonder dat dit ten koste gaat van de kwaliteit van de zorg of het aantal uren zorg dat een cliënt ontvangt. De winst zit in het slim plannen van de activiteiten om de zorg heen: de reistijd van de behandelaar tussen de adressen van twee cliënten, en de tijd en middelen die besteed worden aan het organiseren, regelen en ad hoc herplannen van de zorg.

Adviesbureau EyeOn onderzocht nieuwe, slimmere planningsmogelijkheden bij een zorgverlener voor mensen met een visuele beperking. De grootste winst is daar te behalen door op tijd de verwachte zorgvraag, en daarmee de werklast voor de behandelaren, in te schatten. Dat kan bijvoorbeeld door seizoenspatronen en trends in de aanmeldingen op te sporen. Of bij cliënten in het diagnostisch voortraject alvast een voorlopige planning te maken voor de verwachte levering van de zorg. Zo kan in een vroeg stadium al een gebalanceerde planning worden gemaakt en verdwijnt het gevoel van ‘hollen of stilstaan’ bij behandelaren.

 

Flexibel

In veel zorginstellingen krijgt het tactische niveau van planning veel minder aandacht dan de strategische planvorming en operationele roostering. Een gemiste kans, want op tactisch niveau, enkele maanden tot weken vooruit, kan men de behandelcapaciteit nog flexibel kan verdelen over bijvoorbeeld verschillende teams en zorgprofielen. Dat scheelt aanzienlijk in de kosten en werkdruk. Vooruit kijken is ook hierbij dus cruciaal. Zo voorkom je dat een behandelaar plotseling veel cliënten tegelijk moet ondersteunen, of dat de wachttijd voor cliënten ineens sterk toeneemt. Ook de reistijd blijft hiermee binnen de perken., want je verkleint de kans dat op het laatste moment nog een cliënt uit het andere eind van de regio aan het lijstje van de behandelaar wordt toegevoegd. Je ziet als organisatie langer van tevoren aankomen dat er een drukke maand aankomt voor het ene team, terwijl een ander team in dezelfde regio het dan wat rustiger heeft. Op dat moment kan er tijdelijk iemand inspringen bij het andere team.

Planning als staffunctie

Planning inrichten als een volwaardige staffunctie, net zoals Financiën en Personeelszaken dat zijn, vergroot de planningskwaliteit en de bewustwording van het belang van een goede planning. Nu wordt het inplannen van behandelaren, onder de term agendabeheer, vaak door het secretariaat gedaan als onderdeel van hun veel bredere takenpakket. Met een centrale planningsfunctie en een periodiek tactisch planningsoverleg kunnen planningsbesluiten op het juiste niveau met goede informatie genomen worden.

 

Bij de zorgverlener voor visueel gehandicapten leidde het onderzoek van EyeOn naar slimmere manieren van plannen tot het inzicht dat op tactisch niveau besluiten genomen kunnen worden die de zorgkosten drukken. Door tactisch te plannen kunnen behandelaren aan meer cliënten zorg verlenen in dezelfde tijd. Bovendien zorgt het voor een meer gelijkmatige werkdruk, beheerste wacht- en doorlooptijden en minder reistijd voor behandelaren. Slimmer plannen, en dat zonder in te boeten op de kwaliteit van zorg.

Reageer op dit artikel