blog

Kiezen of delen?

Home

In zijn documentaire ‘Nice Guys Finish First’ geeft de bioloog Richard Dawkins aan dat egoïsme op korte termijn het best is voor een individu, maar op langere termijn kost het de kop.

Artikel oorspronkelijk gepubliceerd in Logistiek op 28 augustus 2009.

Hij gaat uit van drie groepen, die voedsel trachten te bemachtigen: egoïsten, delers en kritische delers.

De delers sterven hierbij als eerste uit: zij delen en krijgen zelden iets terug.

De egoïsten sterven daarna uit: zij nemen, maar op het laatst blijven uitsluitend andere egoïsten over en van de kritische delers krijgen ze evenmin iets.
 

De kritische delers overleven. Als ze voedsel hebben, eten ze na gedeeld te hebben. Als ze niets hebben, krijgen ze voedsel van individuen waarmee ze in het verleden gedeeld hebben.

Hij illustreert dit aan de hand van een prisoner’s dilemma, waarbij aan twee individuen wordt gevraagd blind te ‘kiezen’ of te ‘delen’.
 

Als zij een keuze maken voor ‘kiezen’, krijgen ze beiden 2 punten.

Als beiden een keuze maken voor ‘delen’, is de uitbetaling 3 punten voor ieder.

Een speler die ‘kiest’, terwijl de ander ‘deelt’, krijgt 4 punten. De ander krijgt 1 punt.

Het is duidelijk dat als het spel slechts eenmaal gespeeld wordt voor iedereen ‘kiezen’ de winnende strategie is. Echter, als het spel vaak gespeeld wordt, is snel duidelijk dat enige vorm van samenwerking een hogere uitbetaling, namelijk 3+3 op kan leveren. Dat werkt alleen als de ander het reciprociteitsbeginsel niet schendt.
 

Wat we zien in de dierenwereld is eveneens zichtbaar in samenwerking tussen bedrijven. Samenwerking met Wal-Mart is lastig. Het reciprociteitsbeginsel wordt snel geschaad. Samenwerking tussen bedrijven van vergelijkbare omvang kan met name vruchtbaar zijn als duidelijk is dat de samenwerking niet eenmalig is, maar langdurig zodat toegeven op korte termijn op langere termijn beloond kan worden.

Reageer op dit artikel