artikel

Genieten van koerierswerk

Supply chain

Pas op het laatste moment weten hoe laat je de volgende dag vertrekt en hoe druk je schema is. Menig chauffeur past voor zo’n onregelmatig leven. Zeker als daarbij de nodige service moet worden verleend en ontvangers hopen op een luisterend oor. Jurgen Blaauw, chauffeur bij B&M Koeriers, kan er goed mee leven. Sterker, hij geniet van zijn werk.

Genieten van koerierswerk
Dagje koerier

07.00 uur Het overgrote deel van de zestien B&M-voertuigen is eerder die vrijdagochtend al vertrokken naar bestemmingen verspreid over Nederland en België. De twee bakwagens nog niet. Jurgen Blaauw, sinds 8 jaar werkzaam bij B&M Koeriers in Ede, is nog druk bezig zijn wagen voor die dag te laden en de lading vast te sjorren. Hij wordt hierbij geholpen door directeur-eigenaar Wim Beukhof. Samen hebben ze het er nog even over hoe lastig het is bepaalde types ziekenhuisbedden in elkaar te zetten. B&M Koeriers vervoert namelijk voor Distri Extra ziekenhuisbedden en installeert deze bij zorginstellingen en particulieren.

 

07.30 uur Nadat Jurgen zijn ritlijst voor die dag nog even is doorgelopen en in zijn TomTom het eerste afleveradres heeft ingegeven, gaan we op weg naar Montfort. Dit is het eerste van de acht adressen die voor vandaag op het programma staan. Het valt mee met de drukte op de A12 richting Utrecht. ‘Dat zal vanmiddag wel anders zijn als iedereen op pad gaat, zo aan het begin van de meivakantie’, voorspelt Jurgen. Al snel begint hij te vertellen waarom hij dit koerierswerk zo leuk vindt. ‘B&M is niet het doorsnee koersbedrijf dat is gespecialiseerd in het snel vervoeren van pakjes van A naar B. Onze kracht zit ‘m niet zozeer in het vervoer, maar veel meer in de extra service die we daarbij verlenen. 

 

Zo werken we veel voor Livingston, een bedrijf dat onder meer computers en beeldschermen verhuurd. Voor dit bedrijf installeren en demonteren we plasmaschermen en computers op beurzen en andersoortige evenementen. Daar ben je soms hele dagen zoet mee. Bij B&M Koeriers moet je dan ook niet het type chauffeur zijn dat alleen kilometers wil maken. Hetzelfde geldt voor de ziekenhuisbedden, de rollators en de sta-op stoelen die we vervoeren voor Distri Extra. Ook daar komt een stuk service bij kijken als het gaat om het in elkaar zetten en uit elkaar halen van de bedden. En dan heb ik het nog niet gehad over de sociale vaardigheden die je nodig hebt. Je komt toch regelmatig over de vloer bij zieken en bejaarden, die maar al te graag even hun hart luchten.’ Naast het vervoer van computerapparatuur en ziekenhuisbedden, verzorgt B&M Koeriers sinds de start in 2006 ook de naleveringen en spoedzendingen van koelversproducten voor onder meer Deli  XL en Campina. Het rijden met melkmonsters, zoals ook een aantal van Jurgens collega’s dat doet voor B&M Koeriers, vindt hij zelf een stuk minder interessant. 

 

‘Wat ik daar minder aan vind, zijn de vaste routes. Na een tijdje heb je dat wel gezien. Ik houd wel afwisseling. De ene dag rijd ik met een bestelwagen naar België om daar plasmaschermen op te hangen, de andere dag rijd ik met een bestelbus of bakwagen door Nederland en doe acht tot tien adressen aan. Heerlijk, alleen onderweg en grotendeels zelf je dag organiseren. Iets beters kan ik me niet bedenken…. Alhoewel… Soms vraag ik me wel eens af of ik niet ook m’n groot rijbewijs wil halen. Tot nu toe is het daar niet van gekomen. Dat heeft mede te maken met het feit dat ik twee kinderen heb en ‘s avonds niet al te laat thuis wil zijn.’

 

08.20 uur Bij Kneipp in Montfort hoeft Jurgen slechts een laptop af te leveren. Het melden van de laptop bij de ontvangst gaat snel, net zoals het aftekenen van de opdracht aan het eind van het bezoek. Nadat Jurgen de exacte aankomsttijden en gereden kilometers heeft ingevuld op het ritformulier, zet hij het nieuwe adres van Imtech in Den Haag in zijn TomTom. En na nog geen 10 minuten zijn we alweer onderweg.

 

09.15 uur Inmiddels staan we bij Imtech voor de deur. Het is hier even zoeken naar de goedereningang. Die blijkt er bij nader inzien niet te zijn, dus dan maar door de hoofdingang. Ook hier zijn we na 10 minuten weer weg. Op naar Campina in Maasdam, waar twaalf piepschuimverpakkingen moeten worden afgeleverd.

 

10.05 uur Terwijl Jurgen zijn auto voor de goederenontvangst op het Campina-terrein parkeert, zegt hij: ’Dat kan wel even duren hier, want die loodsmedewerkers zitten nogal eens aan de andere kant van het gebouw. Het is maar goed dat er een 06-nummer op de deur hangt.’ Maar het valt deze keer mee. Een wat oudere medewerker weet van de piepschuimverpakkingen, want hij roept al ’piepschuim’ als hij Jurgen ziet aankomen. Hij springt op zijn heftruck en gaat ons voor naar de loods waar de verpakkingen moeten worden gelost. Hij haalt ze zelf met zijn heftruck van de laadklep van de bakwagen en zet ze in de loods. Nadat de Campina- medewerker de vrachtbrief heeft ondertekend en Jurgen de tijden en kilometers weer heeft ingevuld op het ritformulier, vertrekken we 10.20 uur richting Hillegom. Zoals was te verwachten, is het ontzettend druk op de N207 naar Hillegom. Er is bijna geen doorkomen aan met al die bussen en auto’s met als bestemming de Keukenhof.

 

Terwijl we in de file staan, bekijkt Jurgen alvast het adres waar een bed moet worden omgewisseld. ‘Ziet er naar uit dat het om een particulier adres gaat. Dan mag je hopen dat je met het bed door de voordeur komt. Bovendien kost het demonteren en monteren van die bedden meestal erg veel tijd, omdat ze allemaal anders zijn en er geen beschrijvingen bij zitten. Computerverhuurder Livingston organiseert regelmatig bijeenkomsten waar het één en ander wordt uitgelegd. Dat zou voor deze bedden ook geen overbodige luxe zijn.’ 

 

Als Jurgen tegen 12 uur behendig de bakwagen door de kleine straatjes in het centrum van Hillegom manoeuvreert, voorspelt hij lachend dat het bed wel boven op een slaapkamer zal staan. En inderdaad, zijn vrees wordt bewaarheid. Een aardige mevrouw op leeftijd wijst Jurgen de slaapkamer, waar het te demonteren bed staat. Na een kwartier kijken, overleggen, optillen, kijken, trekken, duwen en nog eens kijken, ligt het bed eindelijk uit elkaar. Nu nog naar beneden. Volgens de dame weegt het bed circa 125 kilogram en is het indertijd door twee mensen naar boven gebracht. De losse onderdelen wegen uiteraard minder dan 125 kilogram, maar zijn nog altijd zwaar genoeg om Jurgen ‘even’ te laten zweten. Het nieuw te plaatsen bed zit minder ingewikkeld in elkaar,  maar het alleen naar boven dragen van de onderdelen blijkt een heftige klus. Terwijl Jurgen bezig is met de installatie van het nieuwe bed, vertelt de vrouw hem over haar ongeneeslijk zieke man die op dat moment beneden zit. Een vriendelijke Jurgen hoort haar verhaal geduldig aan. Het is duidelijk waarom hij voor dit werk heeft gekozen.

 

13.00 uur Klaar voor vertrek naar hartje Amsterdam. Daar moet voor Livingston op een lyceum in Oud-Zuid een laptop worden opgehaald. Onderweg naar Amsterdam vertelt Jurgen dat B&M Koeriers dagelijks zeker met vier tot vijf auto’s rondrijdt, alleen voor Livingston. De inrichting van beurzen en evenementen met plasmaschermen en computerapparatuur is in deze tijd immers geen kleine klus. Terwijl heel trendy-Amsterdam lijkt te vertoeven op zonnige terrasjes in de hippe Beethovenstraat, houdt Jurgen het tempo erin en parkeert hij de bakwagen om 13.55 uur voor de school. Met in gedachten nog de terrasjes en aan de overkant van de straat grote villa’s aan het water met bijbehorende luxe motorboten, zegt Jurgen als hij de laptop in de auto heeft gezet: 

 

‘Snel wegwezen hier, dit is niet om aan te zien. Wij hebben nog geen weekend. Nog twee adresjes te gaan.’ Hoewel de vrijdagmiddagdrukte op de wegen rond Amsterdam richting Almere in alle hevigheid is losgebarsten, slaagt Jurgen er toch in drie kwartier later te arriveren bij Oranjewoud in Almere. Daar moeten veertien laptops worden opgehaald voor Livingston. Als we voor de hoofdingang parkeren, omdat er net zoals bij Imtech in Den Haag geen goedereningang is te bekennen, slaakt Jurgen een diepe zucht. ‘Het is maar goed dat ik geen steekwagen heb meegenomen, want daar heb ik erg weinig aan met al deze trappen voor het pand. Zoals hij al verwachtte, zitten de laptops in drie dozen en dus moet Jurgen drie keer de trappen op en af.

 

14.55 uur Op naar het laatste laadadres in Bosch en Duin, waar we een half uurtje later de oprit oprijden van woon- en verzorgingstehuis Sparrenheuvel. Deze prachtig in de bossen gelegen villa biedt onderdak aan tien bejaarden. Eén van die bejaarden is overleden en dus moet het bed worden opgehaald. We lopen naar de betreffende kamer. Het bed staat op z’n kant in de smalle badkamer. ‘Tja…’, zegt Jurgen. ‘Zie dit maar eens weg te krijgen…’ Gelukkig schiet de directeur van het tehuis hem al snel te hulp, evenals een dochter van de overleden vrouw. Zij helpen hem het bed op het daarvoor bestemde wagentje te tillen en door de tuin naar de bakwagen te rijden. Als de vrachtbrief is getekend, rijden we terug naar Ede. 

 

Als we om 17.00 uur het industrieterrein oprijden waar B&M is gevestigd, rijdt Jurgen eerst nog even langs het tankstation om de auto alvast vol te gooien voor maandag. Ook wil hij nog even de bedden lossen bij Distri Extra. Helaas lukt dat niet, want het ziet er daar al verlaten uit. Hoe anders is dat bij B&M Koeriers. Naast Joost, zijn ook de planner en chauffeur Bart Beukhof nog aanwezig. Gevieren lossen ze de bakwagen en nemen al grappend en grollend nog even de dag door.

 

18.00 uur Tegen zit de werkdag er voor de meesten dan écht op.  

 

Auteur: Annelies van Stijn / Bron: Routiers nr. 4 2008

Reageer op dit artikel