blog

Innovatie in logistiek: te weinig of precies goed?

Logistieke dienstverlening

“De sector transport en logistiek innoveert te weinig”. Dat is de klacht die ik soms hoor van verladers als ik met ze in gesprek raak over flexibele warehousing- en distributieoplossingen die ze in Europa willen opzetten en inrichten. “Ze zijn te afwachtend en reactief op onze vragen, en kunnen het tempo van veranderingen in onze sector moeilijk bijbenen.” Een column van Kees Verweij.

Innovatie in logistiek: te weinig of precies goed?


Uit: Logistiek Magazine augustus


De kritiek kan natuurlijk terecht zijn. Als we in de statistieken checken hoe de sector het op innovatiegebied doet, loopt deze altijd achter op het gemiddelde voor het hele bedrijfsleven. In het laatste Europese onderzoek waarin dit werd gevraagd, gaf 57 procent van de Nederlandse bedrijven aan dat ze innoveerde, terwijl in de sector transport en logistiek maar 38 procent dit zei. Ook in andere landen scoorde de sector transport & logistiek wat betreft innovatie slechter dan het gemiddelde. De mate van innovatie in de Nederlandse logistiek is ongeveer gelijk aan die in België, Frankrijk en Italië, terwijl ons land het op dit gebied duidelijk slechter doet dan Duitsland. Een matig resultaat dus voor de sector. Is het een bevestiging dat de verladers die ik spreek dan gelijk hebben met hun kritiek?

Nee, zou ik uit eigen ervaring willen zeggen. Ik kom wekelijks logistiek dienstverleners tegen in Nederland die veel werk maken van innovatie in hun logistieke processen, product of organisatie. Ze verzorgen de ketenregie en verdere netwerkoptimalisatie voor hun klanten, zetten synchromodale diensten op waardoor de klant a-modaal kan boeken, investeren in volautomatische warehousehandlingsystemen en gedigitaliseerde orderpicking, en zetten slimme studenten aan het werk om nieuwe innovaties uit te denken. Op zich logisch, want Nederland weet als draaischijf nog steeds regelmatig nieuwe internationale vestigers aan te trekken.
Innovatie in de logistieke sector is echter ook risicovol. Dienstverleners worstelen in deze tijd van magere rendementen met het juiste moment om een investering in innovatie te doen, en dat kan op verladers afwachtend overkomen. Wat verder voor de statistieken nog een rol speelt is dat de sector veel kleine bedrijven kent die alleen transport van A naar B verrichten, en dat zijn nu eenmaal geen innovators.

Morrende verladers dus, terwijl dienstverleners wel degelijk met innovatieve oplossingen komen, maar deze soms lastig kunnen verwezenlijken. De kiem van de oplossing ligt zoals vaak in de communicatie. Verladers en dienstverleners moeten bereid zijn om in een transparante sfeer hun wensen en ideeën voor een ideale inrichting van het netwerk van de klant te bespreken. Dienstverleners zijn soms afwachtend, maar net zo vaak houden verladers de kaarten voor inrichting van hun logistieke netwerk krampachtig tegen de borst. Een ‘benen op tafel’ sessie doet dan soms wonderen om een innovatie daadwerkelijk op gang te brengen, en dan kan blijken dat de innovatiegraad in de sector precies goed is.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels