artikel

Stedelijke distributie: beloon de goede ondernemers

Distributie Premium

Stedelijke distributie: beloon de goede ondernemers

Een nachtelijke rondrit met een nachtdistributeur opende Wim Kierdorff, business development en coaching, zijn ogen. De rit riep echter ook veel vragen op. Lees hier zijn ervaringen en zijn overdenkingen over ‘goede’ en ‘slechte’ ondernemers.

Wim Kierdorff reed recent mee met een chauffeur van een grote nachtdistributeur. Nachtdistributie is natuurlijk zeer efficient omdat buiten de werkuren wordt bevoorraad. Door het lage verkeersaanbod is er nauwelijks vertraging waardoor aanzienlijk wordt bespaard op tijd en brandstof. De ontvangers krijgen hun leveringen buiten de eigen werkuren, hierdoor hebben zij hun goederen al beschikbaar aan het begin van de werkdag. 

  

Be Lean Be Green? 

De distributeur werkt volgens een uitruilsysteem via kasten en daarmee is ook de retourlogistiek geregeld. Met nachtdistributie kan de ondernemer zijn bedrijfsvoorraad terugbrengen en hierdoor heeft dit bedrijf ‘Be Lean Be Green’-status gekregen. Op ieder voertuig van het bedrijf prijkt het logo. Toch heb ik tijdens de rit nergens een tastbaar voordeel van deze status kunnen ontdekken.

 

‘Mijn’ chauffeur Willem bezoekt dagelijks winkelketens, opticiens, dierenartsen, fotografen, banken,  uitzendbureaus en bevoorraad servicemonteurs. Zijn route loopt door de Vechtstreek, via Amstelveen naar Hoofddorp. De aangesloten ondernemingen laten hun zendingen achter op vaste locaties. Willem heeft de middelen om zich toegang te verschaffen.

  

Het viel me op dat hij soms flink wat heen en weer moest rijden om in een klein gebied van het ene naar het volgende afleveradres te komen. Toen ik daar een opmerking over maakte, antwoordde hij: "Gemeenten houden weinig rekening met bevoorrading. Neem bijvoorbeeld dit dorp. Dat we zoveel heen en weer rijden is het gevolg van 1 paal die deze gemeente recent voor de enige brug in het centrum heeft geplaatst. Nu kunnen er alleen fietsers langs. Al het overige verkeer moet omrijden naar een brug buiten het dorp. Voor ons is dat een probleem, wij rijden op tijd. En die is vastgesteld toen er nog geen paal stond. Dit is geen uitzondering, gedurende de route komen we nog een paar van dit soort situaties tegen".

 

Uitruilpunten

In de winkelcentra die we aan doen, hangen sommige uitruilpunten naast de voordeur van de winkel of bij de leveranciers ingang aan de achterkant. "Vroeger hing ons bedrijf de kasten zelf op. Er werd rekening gehouden met het ophaalproces. Nu doen winkelketens dat zelf. Er wordt aan de winkelier gevraagd waar hij de kast wil hebben. Hij houdt alleen rekening met zijn eigen situatie. Als kasten volgens een uniforme regel opgehangen zouden worden, hoeft een chauffeur niet zoals ik nu twee of drie keer rond een winkelcentrum te rijden om alle punten te bereiken. Dat zou nog meer tijd en brandstof besparen en  de overlast beperken.

 

We arriveren in Amstelveen. Op een bepaald punt wijst de chauffeur naar een vrije busbaan. "Aan het eind ervan heb ik nog twee adressen. Ik reed er een tijdje via de busbaan naar toe. Op een avond werd ik aangehouden. Of ik een vergunning had? Zoals je ziet heb ik er veel, maar deze net niet. Ik kreeg geen bekeuring, maar moest een vergunning regelen, of omrijden. Er werd er een aangevraagd. Kort daarna werd ik weer aangehouden en toonde de vergunning. Het bleek de verkeerde te zijn. Sinds dien rijd ik een paar kilometer om. Ik heb de tijd niet om precies uit te zoeken wat de juiste vergunning voor een bepaald gebied is, volgens mij zou de verantwoordelijke ambtenaar dat moeten weten".

 

We arriveren in het laatste deel van de route. Het gebied rond Hoofddorp. We stoppen bij een betrekkelijk nieuw winkelcentrum. Willem verzamelt een aantal zendingen en sluit de auto af. We gaan te voet verder. "Recent is hier een paal geplaatst voor de toegangsweg. Nu moet ik lopen, dit kost me zeker 10 minuten extra. Voorheen was ik hier met een paar minuten weg.  Deze palen maken het veilig voor het winkelend publiek, maar s’ nachts is er geen publiek".

  

Al deze dingen bij elkaar kosten de chauffeur extra tijd, tijd die niet kan worden doorbelast naar de klant. Hij heeft maar een keuze: wat harder rijden, maar niet te hard, want snelheidsbekeuringen moet hij zelf betalen. De werkdruk neemt hierdoor ook toe. De routetijd verlengen, is geen optie want de retourzendingen moeten voor een bepaalde tijd op het distributiecentrum zijn, anders missen ze de aansluiting naar de ontvanger. 

  

Verborgen fabrieken’

Deze rit was voor mij een leerzame ervaring, maar heeft ook een aantal vragen opgeroepen. Waarom is er geen uniforme regelgeving? De situaties die Willem me liet zien, zouden volgens mij door middel van een paar goede regels eenvoudig opgelost kunnen worden. Gebrek aan landelijk beleid creëert ‘verborgen fabrieken’: processen die geld kosten, maar die niet kunnen worden gefactureerd.

 

Ondernemingen die het logo ‘Be Lean Be Green’ mogen voeren, hebben investeringen gedaan. Iedere gemeente waar deze bedrijven hun werk doen, heeft er voordeel van. Door deze bedrijven te belonen met bijvoorbeeld een landelijke regel voor gebruik van busbanen binnen gemeentes. Hiermee bespaart het bedrijf tijd en kosten, waarvan de klant op zijn beurt ook weer profiteert. Bovendien is een dergelijke aanpak ook een stimulans voor andere bedrijven om met duurzame logistiek aan de gang te gaan.

 

Goede en slechte ondernemers

Je zou verwachten dat bedrijven die actief investeren in CO2-reductie worden beloond voor hun goede gedrag, bijvoorbeeld toegang tot gebieden die voor niet investeerders gesloten blijven. Het belonen van goed gedrag, stimuleert anderen om te volgen. Het geeft de ‘goede’ ondernemer een concurrentie voordeel tov de ‘slechte’ ondernemer, zie grafiek:

 

 

  1. De rode lijn symboliseert de demand curve van het aantal bedrijven in stadscentra die distributie nodig hebben
  2. De blauwe lijn distributie bedrijven die niet hebben geïnvesteerd in CO2-reductie
  3. De groene lijn zijn de Lean en Green bedrijven.
  4. De Oranje lijn de invloed van het belonen van Lean en Green bedrijven door gemeenten

 

Toelichting op de grafiek

Gewone distributeurs houden hun tarief laag, waardoor zij voor een grotere groep bedrijven interessant zijn.

Lean en green bedrijven hebben geïnverteerd waardoor hun kosten zijn gestegen en hun tarief hoger is, hierdoor is de groep bedrijven die bereid is om deze te betalen kleiner.

 

Wanneer gemeenten Lean en Green bedrijven een voordeel gunnen, bijvoorbeeld toegang tot vrije banen of het leveren buiten de venstertijden, dan krijgen zij een concurrentie voordeel ten opzichte van gewone distributeurs. Hierdoor kunnen zij hun tarief verlagen waardoor deze interessant worden voor een grotere groep bedrijven die distributie nodig hebben.

 

Wat zijn de voordelen?

  • Door te belonen, kunnen Lean en Green-distributeurs zich onderscheiden. Omdat zij maatregelen hebben genomen voor hun CO2-reductie daalt het niveau in het stadscentrum sterk omdat meer afnemers in staat zijn deze tarieven te betalen. Nu blijft dit hoger omdat de mix van distributeurs uitvalt in het voordeel van de bedrijven die geen maatregelen heeft genomen.
  • De concurrentie achterstand zal gewone distributeurs motiveren om ook maatregelen te nemen.
  • De beloningsstructuur kan verschillende niveaus hebben. De gemeentes kunnen  de beloningsstructuur uitbreiden wanneer een bepaald target is bereikt.

 

De discussie rond Stedelijke distributie staat al jaren hoog op de agenda. Er zijn resultaten geboekt, maar tot op heden is er niet echt een doorbraak geweest. Volgens het nieuwe actie plan van de Ambassadeur Stedelijke Distributie moeten eind 2011, alle gemeenten met 65.000+ inwoners, grote goederenvervoerders, het gemeentebestuur en het locale bedrijfsleven zich gezamenlijk inzetten voor verbeteringen. Uit onderzoeken blijkt dat er nu te weinig sprake is van samenwerking tussen locale overheden.

   

Naar mijn mening zou samenwerking een opening kunnen zijn voor de doorbraak waar de Ambassadeur naar streeft. Samenwerking tussen gemeentes met betrekking tot informatie voorziening en/of voorkeursbeleid voor ondernemingen die werken aan duurzame logistieke oplossingen. Nu ontvangen deze bedrijven geen voordeel van de gemeentes waarin zij actief zijn. Bedrijven die zich s’-nachts te laten bevoorraden hebben al initiatief genomen om efficiënter samen te werken.

Reageer op dit artikel