blog

Dode voorraad? Gewoon bewaren. Of niet.

Warehousing

Dode voorraad? Gewoon bewaren. Of niet.
dode voorraad

Oude onderdelen moet je niet weggooien. Het is net als thuis de zolder opruimen. Je zult altijd zien dat je iets weggooit waar je jaren niet naar hebt omgekeken. Drie dagen later heb je het nodig. En het is toch zo dat het bewaren van incourante voorraden toch niets kost?

Een groothandelaar in elektrotechnische gereedschappen had altijd het nieuwste van het nieuwste. Zo bleef hij de concurrentie voor en had hij veel trouwe klanten. Hij was wel wat duurder dan gemiddeld, maar die klanten hadden wel wat extra’s over voor zijn state of the art gereedschappen. De groothandelaar zelf trouwens ook.

 

Doordat er steeds weer nieuwe assortimenten kwamen, groeiden de voorraden gestaag. Weggooien deed het bedrijf namelijk niet. Dit werd als een groot voordeel gezien. Als een klant toch nog een incourant artikel nodig had, kon de groothandelaar het zo leveren. Dát was nog eens winst: een afgeschreven artikel, boekwaarde 0, verkopen tegen de oude prijs. Dat werd steeds weer breed uitgemeten. Dat er per jaar zo’n 2 procent werd afgeschreven op incourante voorraden, daar praatte men niet over.

 

Toch zorgde de oude voorraad op een gegeven moment voor een probleem: het magazijn puilde uit. Aanvankelijk werd dit opgelost door het bouwen van extra verdiepingen. Toen de uitbreidingsmogelijkheden waren uitgeput, kwam dan toch de confrontatie: er kwam weer een nieuw assortiment. Waar moest dat in vredesnaam heen? Extra ruimte huren? Een nieuw pand neerzetten? Een ander opslagsysteem hanteren? Niemand wist het. Er opperde wel iemand een idee: als we alle oude voorraad nou eens weggooiden… dan hebben we ruimte genoeg. Er werd even hartelijk om gelachen en de zoektocht naar de oplossing ging verder. Terwijl die even zo dichtbij was geweest.

 

Elke handelsonderneming heeft incourante voorraden. Ook als die financieel allang zijn afgeboekt, laat men ze vaak liggen. De redenering is menselijk: als je een onderdeel weggooit, zul je zien dat de dag erna iemand komt die het wil bestellen. Nee, incourante voorraden kun je maar beter gewoon laten liggen. Dat kost toch niets, is de redenatie. Uiteraard klopt die redenering niet. Het kost vaak meer om voorraad te laten liggen dan weg te gooien. Bovendien zijn er ook alternatieven.

 

De groothandel ging uiteindelijk maar eens inventariseren hoeveel ruimte de incourante voorraad in beslag nam. Dit bleek maar liefst 30 procent van de beschikbare meters te zijn. Daarbij kwam dat die oude voorraad de zoektijd naar artikelen flink opdreef. Het werk zou minstens 10 procent efficiënter kunnen als er voldoende ruimte was voor een fatsoenlijke ABC-indeling. Het drong eindelijk door dat die incourante voorraad daar toch bepaald niet gratis lag. Het bedrijf ging zich verdiepen in andere mogelijkheden.

 

Er bleken handelaren in tweedehands goederen interesse te hebben in de ‘oude’ voorraad. Zij boden gemiddeld 20 procent van de oorspronkelijke waarde. Dat leverde toch nog een flink bedrag op. Daarbij bleek het uiteindelijk met de vraag naar incourante artikelen erg mee te vallen. Eigenlijk was er in het verleden meer over gepraat dan dat ze daadwerkelijk werden verkocht. De service en de omzet ondervonden er dus geen enkel nadeel van. Terwijl er wel extra ruimte ontstond en de efficiëntie groter werd. Tel uit je winst.

 

Reageer op dit artikel