artikel

Harde feiten vragen om menselijke vertaling

Warehousing Premium

De kennis die boordcomputers en schoksensoren binnen het intern transport opleveren, vragen om extra kunde bij de manager. Hoe ga je om met de harde feiten die de registratie oplevert? Ofwel, hoe manage je het menselijke aspect achter de slimme heftruck?

Artikel oorspronkelijk gepubliceerd in Transport&Opslag op 1 maart 2007.

Toegangscontrole en schadereductie zijn de hoofdreden voor de aanschaf van een boordcomputer al dan niet gecombineerd met een schoksensor. De voordelen zijn duidelijk, maar dwingen de gebruiker ook om goed om te gaan met de informatie die het systeem oplevert. Is er een handboek voor een zinvol en bovenal menselijk gebruik van boordcomputergegevens?

“Nee, de gebruiksaanwijzing kent geen hoofdstuk met concrete managementtips”, glimlacht Peter van Buren van Blanken Controls uit Loenen die de ShockSwitch op de markt brengt. “De aanpak verschilt van land tot land en van bedrijf tot bedrijf, al zien we natuurlijk wel een aantal parallellen.”

Van Buren ervaart dat de meeste bedrijven kiezen voor ‘veiligheid’ om de introductie van het systeem te ondersteunen. Een heldere uitleg wat die veiligheid in de praktijk betekent en hoe onveilig schades en aanrijdingen zijn, is dus primair. Daarnaast is het belangrijk om altijd zo transparant mogelijk te zijn. Collega aanbieder Eric Groot Jebbink van GrootJebbink/TruckLog uit Ermelo deelt deze mening:   “Maak duidelijk wat en waarom je zaken registreert. Door de kosten te noemen en de chauffeur beter te betrekken in het gehele proces, neemt het verantwoordelijkheidsgevoel toe.”

Goed, de reden van de aanschaf is duidelijk, maar dan sta je daar voor die groep kritische chauffeurs. Wat dan? De boodschap dat er voortaan een boordcomputer of schoksensoren op de truck zitten is niet altijd even eenvoudig. Zeker niet als er al sprake is van een gespannen situatie. Van Buren wordt dan wel eens gevraagd het woord te doen. “Eerlijk gezegd biedt dat extra mogelijkheden. Als buitenstaander kan ik wat makkelijker zeggen dat je een idioot bent als je volgas door de bocht racet en daardoor een aanrijding veroorzaakt.”

Controle raakt ingeburgerd

Truckelektronica brengt feiten op tafel die eerder onbekend waren. Tijdstip, schokintensiteit, ‘dader’, alles wordt duidelijk. Het voorval kan achteraf uitgelezen worden, maar direct bekend worden via een alarmsignaal en een stilgevallen truck. De chauffeur roept dan zijn teamchef die de truck weer vrij geeft. “Voordeel van deze aanpak is dat je meteen de locatie hebt waar de schok is opgetreden”, verduidelijkt Peter van Buren. “Dat is handig bij het bepalen van eventuele schade en de benodigde vervolgacties.”

Dat meteen overduidelijk is wie er ‘in de fout’ is gegaan, zien de leveranciers niet als een probleem. Mede door de toegenomen aandacht voor legitimatie, controles via camera’s op allerlei plaatsen, raakt het ‘monitoren’ van calamiteiten ook steeds meer ingeburgerd. Van Buren: “Wel is het van belang om goed te bepalen bij welke schokintensiteit de unit de truck stilzet en een alarmtijd te kiezen die past bij het bedrijf en zijn medewerkers. Een signaal van 3 seconden waarbij na de laatste piep de truck stilvalt, werkt doorgaans het best. Er zijn ook bedrijven die de alarmduur op 40 seconden hebben staan. Op dat moment komen alle chauffeurs toch even kijken wie de veroorzaker is. Zoiets werkt des te beter als de groep een hechte band heeft en de chauffeur min of meer een positieve prikkel krijgt om niet meer voor aap te staan.”

  
Meetbaar effect

Het gesprek over het rijgedrag kan ter plekke, maar natuurlijk ook via regulier werkoverleg en functioneringsgesprekken plaatsvinden. Ook hierbij wijzen de leveranciers op het grote belang van openheid van zaken. “Zet de individuele prestaties in het perspectief van het totaal”, legt Eric Groot Jebbink uit. “Laat de chauffeur duidelijk zien hoe hij presteert in vergelijking met de rest. Spreek daarbij eventueel nieuwe doelen af om het schadepatroon te verminderen.”

Een beloning bij goed resultaat kan voor een positieve impuls zorgen. Vooral als blijkt dat het aantal schades sterk is afgenomen en er dus minder kosten zijn. “De beloning kun je het best groepsgewijs in het vooruitzicht stellen”, vult Van Buren aan. “Het was immers een gezamenlijk bedrijfsdoel om de veiligheid te verhogen.”

Uiteraard bieden de systemen ongekende mogelijkheden om de efficiëntie van zowel truck als chauffeur na te gaan. Wellicht komen probleemlocaties aan het licht waar iedereen grote moeite heeft om de veiligheid in acht te houden. Wellicht blijkt dat sommige trucks te veel en andere te weinig worden ingezet. “Dit vraagt uiteraard wel om betrokkenheid van de teamleiders en/of intern transportmanagers”, aldus Eric Groot Jebbink. “Je kunt het fraaiste systeem hebben, als het management er niet achter staat heb je er niet zo veel aan.”

Niet alleen de probleemveroorzakers van weleer ervaren de werking van slimme elektronica. Ook de collega’s, die altijd al minder schades op hun naam hadden staan, zien het als een bevestiging van hun prestaties. Peter van Buren: “Uit collegialiteit zal iemand een ander niet snel aanwijzen als de schadeveroorzaker. Schoksensoren dwingen niet alleen een beter rijgedrag af, ze ontslaan de collega’s van de verplichting hun mond te houden. Het sys-teem vertelt immers precies waar de schoen werkelijk knelt.”

  
‘Duidelijk effect’

“Na de invoering van een toegangscontrolesysteem met schokregistratie (ShockSwitch) is het rijgedrag duidelijk verbeterd”, verklaart John Schaeken, technisch manager bij Van Uden Food Express in Haaften. “Nagenoeg onze gehele vloot van 65 reach- en pallettrucks is ermee uitgerust. Bij de introductie zijn we vooral uitgegaan van de positieve effecten: je bent niet steeds je truck kwijt, want alleen jij en jouw collega van de andere ploeg kunnen er mee rijden. De trucks blijven bovendien langer heel en vertonen minder storingen. Het rijgedrag is duidelijk verbeterd en er is minder schade aan stellingen. De eerste week noteerden we 140 resets, de tweede week waren het er 80. Nu zitten we op een gemiddelde van 30. Bij een reset vraagt de teamleider altijd wat er is gebeurd. Over het algemeen wordt er veel beheerster gereden, zonder dat de productiviteit daalt.”

Reageer op dit artikel