blog

Wie loopt voorop: automotive of food?

Supply chain

Wie loopt voorop: automotive of food?

De Duitse automotive is voortvarend bezig en start in 2015 met Speed Docking. In Nederland roepen we vaak dat food-retail koploper is als het gaat om slimme logistiek. Edward Heijnen vraagt zich af of dat laatste wel zo is.

In een volle zaal bij het distributiecentrum van Plus in Ittervoort werd onlangs een tipje van de sluier opgelicht over Speed Docking 2015: het gaat dit jaar veel dieper de keten in. Speed Docking zet de stap naar: Wat levert een efficiënt ontvangstproces nu eigenlijk uitgedrukt in euro’s op en hoe verdeel je deze vervolgens over de verschillende ketenpartijen? Verticale ketensamenwerking dus. Tevens werd bekendgemaakt dat Speed Docking ook in de Duitse automotive gaat lopen.

Wie loopt voorop?

In Nederland zeggen we dat food-retail ver voorop loopt als het gaat om slimme logistiek en het gebruik van ICT. Het beeld over de automotive-sector wordt vaak gevormd door de bekende Youtube-filmpjes over strak geoliede productielijnen, maar welke logistieke concepten daar worden toegepast, is vrij onbekend. Wat mij betreft loopt de automotive voorop ten opzichte van de food-retail.

Een voorbeeld: de Audi-fabriek in Ingolstadt in de Duitse deelstaat Bavaria is volledig uitgerust met Geo-fencing apparatuur. Dure investering? Nee hoor, een nieuwe app van enkele tientjes heeft ze geholpen om 20 minuten per vrachtauto te besparen aan wachttijd en administratieve tijd. Audi en Volkswagen ontvangen duizenden vrachtauto’s per dag, dus de voordelen laten zich snel rekenen. Hoe snel wil je een business case hebben, denk ik dan en welk Nederlands dc in food-retail haalt deze aantallen?

In Nederland is bierbrouwer Bavaria een mooi voorbeeld van een food-fabrikant die ook veel met geo-fencing gewerkt. Dit is een manier om middels GPS automatisch aan te kondigen dat je in de buurt van het dc of de fabriek bent en doordat men weet dat ‘je er aan komt’ wordt een aantal ontvangststappen versneld.

Complexiteit alom

Assortimenten van retailers worden steeds groter en dc’s zijn niet van elastiek, maar ook het aantal onderdelen bij Audi is de afgelopen 10 jaar met 15.000 toegenomen. Volkswagen heeft alleen al 100 fabrieken. In Nederland halen alle retail-afleveradressen gezamenlijk dit aantal. De (grootste) BMW-fabriek in Dingolfing heeft zo’n 22.000 medewerkers. Dit aantal halen alle retail-dc’s gezamenlijk nog niet. Daartegenover staat weer wel dat je regelmatig hoort over terugroepacties bij auto’s en dat dat in food wel weer minder vaak voorkomt. Dit is wat mij betreft moeilijk rijmen want terugroepacties wekken toch de indruk dat lean in de automotive geen garantie is voor ‘zero defects.’

Synchrosupply software wordt in de automotive veelvuldig gebruikt om inbound en outbound stromen op elkaar af te stemmen en om truckbewegingen bij een fabriek te monitoren, terwijl in food-retail deze stromen middels software add ons en interfaces vaak aan elkaar zijn geknoopt. Als je dan systeemaanpassingen gaat doorvoeren, zijn we vaak huiverig voor de bestaande spaghetti-brei in de ICT-omgeving. Het is veel te ingewikkeld gemaakt doordat er intelligente interfaces zijn die niet alleen maar data van A naar B doorzetten, maar die ook nog eens allerlei softwareproblemen moeten oplossen. Een interface aanpassen is eenvoudiger te verkopen dan een ERP-pakket, maar het zorgt wel voor fratsen in de ICT.

In de automotive wordt voornamelijk met ex works tarieven gewerkt, waardoor het automerk zelf onderdelen bij toeleveranciers ophaalt. In de food-retail zorgen de leveranciers vaak voor het transport, al dan niet met support van een logistiek dienstverlener of control tower, waardoor de retailer wat minder belang lijkt te hebben bij een efficiënt ontvangstproces dan in de automotive. Ik zeg ‘lijkt’ omdat Jumbo Supermarkten en Superunie dit jaar natuurlijk aansluiten bij Speed Docking met concreet doel voor ogen t.a.v. de efficiëncy. Dit neemt niet weg dat in Nederland backhauling door retailers een steeds groter deel van het volume opslokt. Je ziet het niet zo, maar het proces is er wel.

Doorbraak

Vergelijk de bovenstaande voorbeelden uit de Duitse automotive met onze food retail en ik verwacht dat we ontvangstprocessen pas echt gaan versnellen als er een geheel nieuwe aanpak komt die leidt tot een doorbraak. Ontvangst- en capaciteitsplanningen, een definitie over levertijdigheid, SSCC-labels, wegbewijzering, levertijdvensters en dynamische dock planningen, zijn allemaal goede initiatieven, die bijdragen in het halveren van de verblijftijden. Speed Docking onderzoek in 2014 bij diverse retailers  heeft aangetoond dat dit kan, maar als ik zo naar Duitsland kijk en ook bedenk hoe sommige dienstverleners jaren geleden werkten om wachten te voorkomen, dan kan de verblijftijd nog veel verder worden teruggedrongen en daarmee wordt de verspilling verder uit de keten gehaald.

Meemaken

Fabrikanten, zowel van vers, AGF als houdbare producten, kunnen nog steeds aansluiten bij Speed Docking. Dit geldt natuurlijk ook voor logistiek dienstverleners. Tijdens verkiezing Logistiek Manager van het Jaar, donderdag 5 maart in Utrecht, komt ook het reduceren van verblijftijden aan bod. Tijdens de sessie bij het Plus-dc werd aangegeven dat wordt gestreefd naar een bezoek aan een Audi-fabriek. Dit zijn toch eigenlijk dingen die je als echte supply chain professional niet wilt missen. Doe jij ook mee?

Ook interessant omtrent verkiezing Logistiek manager van het Jaar:

Reageer op dit artikel