blog

Logistiek en Telecom: een twee-eiige tweeling?

Supply chain

Packets’, ‘ports’, ‘last mile delivery’. ‘networks’, ‘hubs’ en ‘carriers’. Dit zijn slechts een paar termen die door zowel logistieke dienstverleners als telecomaanbieders gebruikt worden. De lijst met termen is lang aangezien er talrijke overeenkomsten zijn tussen deze sectoren, ook al lijkt dat op het eerste gezicht misschien niet zo, blogt Gerard O’Neill van British Telecom.

Logistiek en Telecom: een twee-eiige tweeling?

Als het gaat om het verplaatsen van iets van de ene plek naar de andere, dan zijn logistieke dienstverleners en telecomaanbieders nauw met elkaar verbonden. De een beheert de verplaatsing van goederen, terwijl de andere het gegevensverkeer beheert. Mocht je twijfelen aan deze verbondenheid, overweeg dan hoe snel een onderbreking van de stroom van gegevens – inkooporders, facturen, picklijsten en talloze andere documenten die digitaal worden uitgezonden over telecomnetwerken – een supply chain beïnvloedt. Een onderbreking resulteert in vertragingen en verstoringen met boetes, verbroken beloftes en teleurgestelde klanten als gevolg. Logistieke operaties zijn sterk afhankelijk van het vermogen om te communiceren. Dat was al zo in de tijd dat Neanderthalers hun jachttrofeeën naar hun grot moesten slepen en dat geldt nog steeds in de huidige wereld van wereldwijde supply chains.

Telecom is slechts een onderdeel van de meerlaagse IT-oplossing die logistieke dienstverleners in hun bedrijfsvoering gebruiken. Ik herinner me een discussie tussen IT-leveranciers die betrokken waren bij de implementatie van een supply chain-oplossing voor een bekende 3PL’er en zijn nieuw aangestelde CIO. Toen de leveranciers gevraagd werden om hun rol en bijdrage aan het project uit te leggen, vertelde elk van hen dat het component dat zij leverden verantwoordelijk was voor de intelligentie achter de oplossing. De softwareleverancier legde uit dat de intelligentie waarvan de oplossing afhankelijk was – bedrijfsprocessen die de herhaalbestellingen, voorraadaanvulling en andere variabelen en parameters bewaken – in de software zat. De database-aanbieder vertelde hoe de software eigenlijk niet meer dan een uitgebreide gebruikersomgeving van de database was. Het vermogen van de database-tabellen om statusveranderingen te registreren en weer te geven, zoals het verwijderen van een item uit de voorraad, voorzag de software van data waar het niet zonder kan. De leverancier van de hardware zag de database en de software als niet veel meer dan ruimte op een harde schijf, met het argument dat de logica op de schakelingen in de servers de software in staat stelde om gegevens op te halen uit de database en deze in lijn met de bedrijfsprocessen kon uitvoeren.

De telecomaanbieder zou beargumenteerd kunnen hebben dat de intelligentie, die het mogelijk maakt voor de server om instructies te sturen over het netwerk naar de magazijnen en distributiecentra waar de instructies verwerkt worden, niet minder cruciaal is voor de oplossing dan de intelligentie van de software, database of hardware. In plaats daarvan betoogde de telecomaanbieder dat ze allemaal even belangrijk zijn, maar dat de telecom-infrastructuur uniek is omdat het alle aangesloten servers, databases en al het andere verbindt. Met andere woorden, het telecommunicatienetwerk heeft als functie het verbinden van alle onderdelen om de oplossing te laten werken, ofwel ‘bringing it all together’.

 

Herkennen jullie dit verhaal? Ik ben benieuwd hoe jullie de rol van telecom in de supply chain zien.

Reageer op dit artikel