blog

Arbeidsproductiviteit in de zorg kan best omhoog

Supply chain

Arbeidsproductiviteit in de zorg kan best omhoog
Ronald de Roos: arbeidsproductiviteit in de zorg

In NRC Handelsblad stond: “SCP: arbeidsproductiviteit bij ouderenzorg zal niet toenemen”. En op het NOS journaal: “Personeelstekort in de zorg in de toekomst groter dan verwacht”. Zorginstellingen moeten creatief zijn. Maar dit is onvoldoende om het personeelstekort op te vangen.

En dan zie ik vervolgens op de site van De Volkskrant een bericht over hetzelfde SCP-onderzoek dat de de stijging van de vraag naar personeel " … gelukkig minder sterk (is) dan eerder werd aangenomen. Goed nieuws."

 

SCP-rapport  

Daarom het SCP rapport  ‘Zorgen voor zorg‘ er maar eens bijgepakt.

Dit rapport blijkt een makrostudie te zijn naar vraag en aanbod van zorg(personeel). Daarin wordt de arbeidsproductiviteit uitgedrukt als de verhouding cliënten/medewerkers.

Wat mij meteen opvalt is, dat ik er niet uit kan afleiden of het aantal medewerkers, zoals gebruikt in de berekeningen alleen het aantal directe medewerkers betreft of het totaal aantal medewerkers.

 

Factor voor arbeidsproductiviteit

Als dat laatste het geval is, dan wordt er een belangrijke factor buiten beschouwing  gelaten die een sterke invloed heeft op de arbeidsproductiviteit van organisaties. En als dat zo is, valt niet uit te sluiten dat de gesignaleerde daling van de arbeidsproductiviteit net zo goed veroorzaakt kan zijn door een stijging van het aantal indirecten (dus niks stijging zorgvraag, maar gewoon een feit van minder slim georganiseerd zijn). En dat vertroebelt zo’n cijfer enorm. Daarom is inzicht in de productiviteit van de eigen organisatie een factor die voor iedere bestuurder, manager en medewerker van een zorginstelling van belang zou moeten zijn.
 

Directe en indirecte medewerkers
Het zou mijns inziens. een vanzelfsprekendheid moeten zijn om in je eigen organisatie de feitelijke arbeidsproductiviteit van directe medewerkers te kennen (bijvoorbeeld door dit gericht en objectief te meten). Een andere prestatie-indicator zou iets kunnen zijn als: de verhouding van indirecten (als staf en leiding) en directen. Maar dan ook andere prestatie-indicatoren, die de effectiviteit van werken van de indirecten uitdrukken.

En dan bedoel ik: in welke mate dragen de indirecten bij aan het effectief en efficiënt werken van de directen en dus aan de productiviteit van de organisatie als geheel. Dat soort cijfers zegt pas echt wat.

 

Het mes snijdt aan twee kanten.

En als je dan toch bezig bent om die lokale arbeidsproductiviteit te bepalen, dan kom je vast ook nog wel achter hoe je er tegelijk voor kunt zorgen dat de directe medewerkers minder indirecte werkzaamheden hoeven te doen. Dus meer tijd kunnen besteden aan de cliënt. En dat telt ook nog eens meteen mee. Voor ‘handen aan het bed’, maar zeker ook voor tevreden, gemotiveerde medewerkers, die weer kunnen doen waar ze voor waren opgeleid.

 

Ik weet zeker dat als we bovenstaande dingen tegelijk doen, het SCP over enkele jaren kan constateren dat de arbeidsproductiviteit in de ouderenzorg wel degelijk is toegenomen.

Reageer op dit artikel