blog

Verzuipt Logistiek Nederland in het poldermodel?

Supply chain

Eindeloos overleggen en compromissen sluiten, dat is waar wij in Nederland goed in zijn. Maar wat schiet Logistiek Nederland daar mee op? Jarenlang heeft de Commissie van Laarhoven nu gepraat over hoe het toch verder moet met onze rol als Europese logistieke draaischijf. Nu liggen er dan eindelijk mooie plannen klaar, maar nog steeds zien we er weinig van terug. Het is wachten op groen licht van de overheid en de grote zak met geld. Maar heeft het wel zin om te wachten, waarom beginnen we niet gewoon.

Verzuipt Logistiek Nederland in het poldermodel?
Verzuipt Logistiek Nederland in het poldermodel?

Hoe staat het met het 4-C concept, bedacht door de Commissie van Laarhoven en opgepakt door het bedrijfsleven. Een eerste piloproject draait nog steeds niet.

 

En waar komt uiteindelijk het topinstituut en hoe lang gaat het duren voordat het er werkelijk staat?

 

Wat gaat het strategisch logistiek platform nu precies doen en waarom horen we niets van dit ultieme logistieke bobo clubje wat de stem van logistiek Nederland richting de overheid moet worden en opvolging geeft aan de plannen van de commissie?

 

Miljoenen wordt er uitgetrokken voor de campagne ‘Nederland is Logistiek’, ook een Van Laarhoven product, maar nog steeds is het wachten op de eerste echte ‘beelden en geluiden’ van dit initiatief om meer jeugd te interesseren voor het logistieke vak.

 

Kan het niet anders en sneller? Volgens mij doen onze oosterburen het slimmer.

Ik sprak laatst Uwe Arnold, de kartrekker van het Duitse logistieke netwerk Halle-Leipzig. Het lijkt wel of het hen wel is gelukt om in korte tijd én instellingen (hogescholen en universiteiten) én logistieke bedrijven én plaatselijke overheden bereid te vinden om gezamenlijk de streek rondom Halle-Leipzig op de logistieke kaart te zetten. Tot op heden nog zonder gelden uit subsidiepotjes , maar uitsluitend met eigen middelen.

 

Arnold heeft een groepje studenten gestrikt om een promotiefilm over het logistieke werkveld te maken om zo jongeren te bewegen om logistiek te gaan studeren en in deze sector te gaan werken. Leipzig-Halle kiest voor een lekker simpele aanpak, weinig kosten en erg laagdrempelig en het netwerk van de bedrijven doet de rest van het werk.

 

Waarom lukt het ons in Nederland toch niet om zulke initiatieven op korte termijn van de grond te krijgen en succesvol te maken? Willen we te veel, willen we te groot, werken we wel goed samen? Grote belangenverschillen en teveel overleggen en praten lijkt ons te nekken.

 

Reageer op dit artikel