blog

De collectieve dode hoek bij ERP-projecten

Supply chain

Veel ERP-projecten vallen tegen. Waarom dan toch nog altijd dat ongefundeerde optimisme aan het begin van een implementatie? Waarom wordt de impact keer op keer onderschat? Is het opzet? Voorbedachte rade? Of moeten we eerder denken in termen van een “collectieve dode hoek”?

De collectieve dode hoek bij ERP-projecten
De collectieve dode hoek bij ERP

Aanbieders en afnemers hebben de afgelopen 20 jaar met de implementatie van ERP-systemen veel ervaring opgedaan  . Niettemin vormen invoering en gebruik voor veel bedrijven nog steeds een dagelijkse worsteling. Een substantieel deel van deze matige tot slechte ervaringen zijn terug te voeren op een gebrek aan realisme. Dat opvallend genoeg bij beide partijen valt waar te nemen!

  

Laten we de feiten nog maar ‘ns op een rijtje zetten. De invoering van een nieuw ERP systeem is een ingrijpend en zwaar project. Een project dat veel van een organisatie vergt. En er dus zeker niet "even bij kan worden gedaan". Daar staat tegenover dat een succesvolle implementatie het verschil maakt. Tussen het winnen of verliezen van grote  contract. Tussen zwarte en rode cijfers. En soms zelfs tussen overleven en een faillissement.

 

Aanbieders zijn van nature optimistisch van aard. Voor hun is het glas doorgaans halfvol. Zij denken eerder in kansen dan in bedreigingen. En zijn terughoudend daar waar het gaat om de impopulaire boodschappen. Op zich is dat niet zo heel verwonderlijk, toch?

Nee, het is logischer om het realisme van de kant van de gebruikers te verwachten. Die hebben in onze Westerse wereld gemiddeld toch zeker al ’n keer of vijf een dergelijk traject meegemaakt. En hebben daarbij toch een behoorlijke leercurve doorlopen. Zij kunnen dus onderhand wel weten dat ERP geen technisch traject meer is. Maar juist een  veranderingsproces. Waarbij niet de IT afdeling maar de directie de hoofdrol vervult. Ondersteund door HRM, communicatie en IT.

Maar waarom is er dan toch nog zo vaak dat ongefundeerde optimisme? Waarom wordt de impact van zo’n traject keer op keer onderschat? Is het opzet? Voorbedachte rade wellicht. Of moeten we eerder denken in termen van een "collectieve dode hoek"? 

 

Al geruime tijd publiceer ik met een behoorlijk kritische ondertoon over dit onderwerp. Ook heb ik voor potentiële ERP-kopers vele tientallen workshops over de valkuilen van pakketselecties en implementatietrajecten verzorgd. Maar of het echt iets uithaalt? 

  

Kortom, wie brengt het noodzakelijke realisme in ERP-projecten? En komt er ooit een dag dat u als gebruikersorganisatie zelf ‘ns in de spiegel kijkt? En uw verantwoordelijkheid neemt? 

Ik ben bijzonder benieuwd naar uw mening! 

Reageer op dit artikel