Voor een systeem waarin producten/artikelen (ook pallets, bakken en zelfs personen) een bewerking of service ondergaan en dat zich in een stationaire toestand (aankomstsnelheid = vertreksnelheid = doorstroomsnelheid (throughput rate) bevindt, geldt:

De gemiddelde doorstroomsnelheid van de producten is gelijk aan de gemiddelde hoeveelheid onderhanden werk (aantal producten in systeem) gedeeld door de gemiddelde doorlooptijd van een product.
 

Dit ziet er in formulevorm zo uit:

NB: De Engelse term voor OnderHanden Werk is WIP (Work In Process)

Onderstaande figuur is een grafische representatie van de formule van Little die inzichtelijk de releatie tussen de drie belangrijke variabelen illustreert.

Deze formule, die een verband legt tussen drie belangrijke variabelen met betrekking tot een systeem, is afkomstig uit de wachttijdtheorie en ontdekt door J.D.C.  Little.

Zijn oorspronkelijk artikel over de formule stamt uit 1961:

Little, J.D.C., A proof of the Queueing Formula L =λW, Operations Research 9 (1961), pagina's 383-387

De formule kan gezien worden als de "F= m x a" voor de logistiek.

De Formule van Little is op vele systemen toepasbaar: een fabriek, een productielijn, wachtrijen voor loketten in een bank of supermarkt, een parkeerplaats, een benzinestation, een treinstation, enz.
   

Voorbeelden intern transport en warehousing

De formule geldt niet alleen voor een totaal systeem, zoals bijvoorbeeld een compleet magazijn:

De formule geldt echter ook voor subsystemen, zoals een miniload, een intern transport-systeem zoals heftrucks of een AGV-systeem en een conveyor:

Voor de conveyor geldt zelfs een speciale versie van de formule (bron: Groover):

Voor een keten van processen met voor elk proces een buffer, zoals een productielijn of een intern transport-systeem, ziet men bij een hoge bezettingsgraad en toenemende variabiliteit de doorlooptijd en de hoeveelheid onderhanden werk exponentieel oplopen:

De grafische representatie van de formule leidt tot interessante inzichten. Zo levert de formule toegepast op een magazijn het volgende plaatje op:

Een blauw blokje representeert een artikel in opslag; het geeft aan wanneer het betrokken artikel aankomt (inslag) en wanneer het vertrekt (uitslag). De lengte van een blokje is de verblijftijd van het artikel. De rode onderbroken lijnen geven dus de gemiddelde aankomst- en vertreksnelheid van de artikelen weer.

Binnenkomende artikelen worden als het ware gestapeld totdat een binnenkomend artikel de lege opslaglocatie van een vertrokken artikel kan innemen. Daarna wordt op dat (binnengekomen) artikel - zo mogelijk - weer verder gestapeld.

      
De horizontale rode lijn is de opslagcapaciteit (m.a.w. het aantal beschikbare opslaglocaties) van het magazijn. Ook de maximale inslagsnelheid is in de figuur vermeld; deze geeft aan hoeveel artikelen per tijdseenheid de inslagmiddelen maximaal kunnen verwerken. N.B.: De helling van de rode onderbroken lijnen moeten dus kleiner zijn dan de helling van de rode lijn die de maximale inslagsnelheid representeert.

Het verticale groene lijnstuk geeft aan hoeveel artikelen er gemiddeld in opslag zijn.
 

Als nu de gemiddelde verblijftijd van een artikel langer wordt (bij constante doorloopsnelheid), dan kan het aantal opgeslagen artikelen de opslagcapaciteit overschrijden, zoals het geval is in onderstaande figuur.

.

Dit probleem kan worden opgelost door de doorstroomsnelheid te verkleinen. Als wij daarbij de gemiddelde verblijftijd van een artikel gelijk houden dan levert dit het volgend plaatje op:

Wij zien hierin dat de gemiddelde hoeveelheid artikelen in opslag afneemt.

Op analoge wijze kan een vergroting van de doorstroomsnelheid worden aangepakt.