Artikel oorspronkelijk gepubliceerd in T+O Heftrucks op 1 februari 2009.

Laatst gaf ik een opfriscursus. Er zat een heftruckchauffeur bij die veel aandacht wilde en voortdurend zijn mond open had. Uiteraard had hij alles al meegemaakt en geleerd in zijn carrière als heftruckchauffeur. Op een bepaald moment leek het er op dat ik niets meer hoefde te vertellen, want hij nam voor de zoveelste keer het woord.
 

Even later stelde ik hem een paar vragen over de truck waarop hij reed, maar daar kon hij mij geen antwoord op geven. Ik vroeg hem vervolgens of hij ook auto reed en dat werd bevestigd. Ik vroeg naar het type: het was een Mazda RX 7. Nu ken ik dat model en vroeg dus door naar zaken als bouwjaar, vermogen, verbruik, bandenmaat, gewicht en kilometerstand. Op alle vragen wist hij het antwoord. Toen ik vroeg hoeveel uur hij per week met de auto reed, vertelde hij dat hij hem ongeveer 2 à 3 uur per week gebruikte voor visites en boodschappen, want naar het werk ging hij op de fiets.
 

Ik zei toen dat ik iets niet snapte, waarop hij gretig vroeg wat dat dan wel niet was. Nou, zei ik, jij rijdt drie uur per week in een auto waar je alles van af weet, maar van de heftruck waar je, zoals je zegt, de hele dag op rijdt, weet je nog niet eens wat hij maximaal kan tillen of wat zijn hefhoogte is. Tja...

Eerlijkheidshalve moet ik vertellen dat ik zelden, maar dan ook heel zelden, iemand tref die weet wat er op het typeplaatje van zijn truck staat, terwijl volgens de wet de heftruckchauffeurs die instructie hebben gehad deskundig zijn!
 

Let wel: als je ooit eens te maken krijgt met de Arbeidsinspectie val je op die manier dus wel heel erg ver door de mand.

Kijk wat een service!

Groet`n van Jan uut Drenthe.