artikel

Wat is een WLAN?

Warehousing Premium

Wat is een WLAN?

Barcodescanners, printers en zelfs complete heftruckterminals werken allemaal zonder snoer via een draadloos netwerk: het wireless local area network (WLAN). Wat houdt het systeem nu eigenlijk precies in? En hoe beveilig je het netwerk tegen ongeoorloofd gebruik?

Tegenwoordig zijn draadloze netwerken of wireless local area networks (WLAN) gemeengoed in magazijnen en dc’s. Aanvankelijk ging het alleen om barcodescanners, maar nu communiceren complete mobiele computers en printers via radiogolven met het WMS. In een enkel magazijn wordt er zelfs getelefoneerd via dit netwerk, terwijl in de toekomst ook RFID-readers aangekoppeld zullen worden.

 

WLAN in het kort

WLAN bestaat uit één of meerdere ‘access points’, die verspreid over een ruimte hangen. In deze access points worden de bits en bytes uit een WMS of andere applicatie omgezet in radiogolven (radio frequency, RF). Via deze radiogolven wordt de informatie van het access point naar de barcodescanner of terminal gestuurd en omgekeerd. Vroeger werd daarbij gebruik gemaakt van ‘frequency hopping’: om storingen van andere apparaten te vermijden werd meerdere keren per seconde gewisseld van frequentie . Door gebruik te maken van frequency hopping kon worden volstaan met 1 of 2 Mb bandbreedte.

 

Roaming
Tegenwoordig is 11 Mb bandbreedte beschikbaar en is frequency hopping niet meer nodig. Het proces waarbij een wandelende of rijdende medewerker met zijn barcodescanner buiten het bereik van het ene access point dreigt te vallen en door de volgende opgepakt dient te worden, heet ‘roaming’. In principe is het mogelijk om twee nabijgelegen ruimtes op hetzelfde draadloze netwerk te laten draaien via een ‘bridge’ van meerdere access points. De access points staan via kabels in verbinding met het IT-systeem. Vaak wordt daarbij gebruik gemaakt van ‘power over ethernet’: kabels die bestaan uit acht aders, waarvan vier worden gebruikt voor data en vier voor voeding.

Standaardisatie in WLAN
De Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) heeft een aantal standaarden voor WLAN gedefinieerd, die bekend zijn onder de cijfers 802.11. De belangrijkste verschillen tussen de standaarden betreffen vooral de frequentie van de radiogolven en de hoeveelheid informatie die via de radiogolven kan worden verstuurd (= bandbreedte). In het algemeen geldt: hoe hoger de frequentie, hoe lager het bereik en hoe meer access points nodig zijn.

 

Magazijnen en dc’s

IEEE 802.11b wordt van oudsher het meest gebruikt in magazijnen en dc’s. IEEE 802.11a is het antwoord op de vraag uit de markt naar meer bandbreedte. Omdat de hogere frequentie bij deze standaard gepaard gaat met een slechter bereik, is twee jaar geleden IEEE 802.11g ontwikkeld. Hoeveel bandbreedte nodig is, is sterk afhankelijk van de toepassingen op dit moment en in de toekomst. Voor louter barcodescanning is 11 Mb meer dan genoeg. Bedrijven die ook kantoorapparatuur, RFID-applicaties, spraakherkenningsystemen, beveiligingscamera’s en printers aan het netwerk willen hangen, hebben meer nodig.

Waar wordt de intelligentie van het systeem neergelegd?
Dat is de eerste belangrijke vraag bij de installatie van een WLAN. Ook een draadloos netwerk heeft immers een intelligent besturingssysteem nodig. Dit systeem regelt welke informatie van welke barcodescanner of printer naar welke applicatie moet worden doorgestuurd. Ook is daarin meestal de beveiliging van het netwerk ondergebracht.

 

Access points
Traditioneel zit de intelligentie in de access points zelf. Dat maakt het beheer van een WLAN lastig en tijdrovend, zeker in magazijnen met enkele tientallen access points. Bij een upgrade moeten immers alle access points stuk voor stuk onder handen worden genomen. In het geval van een software-aanpassing, moeten in het beste geval alle nieuwe instellingen van het ene naar het andere access point worden gekopieerd. Pas echt vervelend wordt het als de hardware een upgrade moet ondergaan. De access points zijn immers bijna altijd aan het plafond van het magazijn of dc bevestigd.

 

Wireless switch
Drie jaar geleden is een nieuwe technologie ontwikkeld, die het mogelijk maakt de intelligentie onder te brengen in een centraal punt, de wireless switch. Het beheer van het WLAN wordt daardoor een stuk eenvoudiger, omdat de IT-beheerder zich alleen maar op de wireless switch hoeft te richten. Omdat de functie van een access point minder belangrijk is geworden, zal aanpassing van de hardware minder vaak nodig zijn. Ook uitbreiding van het netwerk is makkelijker, omdat extra access points eenvoudig kunnen worden ingeplugd.

 

Leveranciers
De technologie heeft Symbol heeft ontwikkeld. Naast Symbol leveren ook Extreme Networks en Cisco, ’s werelds grootste specialist op het gebied van ICT-netwerken, deze technologie. Gelet op de cijfers van 2004 heeft Symbol 43 procent van de markt voor wirless switch in handen, Cisco 25 procent en Extreme Networks 4 procent.

Omslagpunt
Met de introductie van de wireless switch komt ook het kostenplaatje van een draadloos netwerk er anders uit te zien. Voor een wireless switch moet extra geld worden neergeteld, zo’n 1500 tot 2500 euro voor niet al te grote netwerken. Daar staat tegenover dat de ‘uitgeklede’ access points die in verbinding staan met een wireless switch – Symbol noemt ze access ports – ongeveer de helft kosten (circa 250 euro) van traditionele access points met intelligentie. Het omslagpunt ligt rond vijf of zes access points. Vanaf dat moment is het wireless switch-concept goedkoper.

 

Nadelen
Er zijn ook nadelen. Bridging is bijvoorbeeld niet meer mogelijk. Een ander nadeel is dat niet alleen alle intelligentie, maar ook alle risico’s in de wireless switch worden geconcentreerd. Als deze uitvalt, ligt meteen het hele netwerk plat. Deze ‘single point of failure’ kan echter worden voorkomen door een tweede wireless switch te installeren, die meteen het werk overneemt als de eerste uitvalt. Maar dat kost echter wel weer extra geld.

 

All netwerken

Cisco levert niet alleen draadloze, maar ook vaste netwerken. Het technologiebedrijf ziet veel meer in een concept waarbij niet alleen het draadloze netwerk, maar ook alle vaste netwerken voor telefonie en dataverkeer vanuit één punt worden beheerd. Bovendien pleit Cisco wel voor behoud van enige intelligentie in de access points. Al is het alleen maar om automatisch het werk van een naburige access point te kunnen overnemen als die het begeeft.

Onbeveiligd
In de media verschijnen regelmatig verhalen over mensen die met een laptop, een draadloos-netwerkkaart en een antenne van euro of zeventig over een bedrijventerrein rijden en het ene onbeveiligde netwerk opsporen na het andere. Inbreken op dat netwerk is vervolgens nog maar een koud kunstje. In magazijnen gaat het vaak om informatie waar niemand iets aan heeft. Wat er op een barcodelabels staat, mag iedereen zien. Een WLAN staat echter ook in verbinding met de centrale servers waarop de bedrijfsapplicaties draaien. Daardoor kan een draadloos netwerk toegang geven tot informatie die wel interessant is.

 

Hoe beveilig je het netwerk?

In principe is een WLAN goed te beveiligen tegen ‘inbrekers’, blijkt uit een rondvraag onder enkele producenten. Die informatie die via het draadloze netwerk wordt verstuurd, kan statisch en tegenwoordig ook dynamisch worden versleuteld. Ook kan via allerlei authorisatie-procedures exact worden vastgelegd wie op het netwerk mag.

 

Hoe ver moet je gaan?

Bij installatie van een WLAN moet het bedrijf afwegen hoe ver het wil gaan met beveiliging. Vervolgens moeten ook alle mobiele terminals kunnen voldoen aan die beveiligingsstandaard. Dit kan lastig zijn, vooral bij terminals die nog op het DOS systeem draaien. De vraag is of alle aandacht voor beveiliging niet overdreven is. Niettemin: voorkomen is ook in dit geval beter dan genezen.

Producenten
Er zijn verschillende producenten van WLAN-systemen, maar er zijn er hooguit zes wier draadloze netwerken met grote regelmaat in magazijnen of dc’s worden aangetroffen. Hieronder staan ze, met tussen haakjes het wereldwijde marktaandeel volgens onderzoeksbureau Synergy (gemeten in november 2004):
– Avaya, www.avaya.com (0,5 procent)
– Cisco Systems, www.cisco.com (19,2 procent)
– Extreme Networks, www.extremenetworks.com (0,4 procent)
– Intermec Technologies Benelux, www.intermec.nl (1,3 procent)
– Proxim, www.proxim.com (2,1 procent)
– Symbol Technologies, www.symbol.com (6,3 procent)
Opgemerkt moet worden dat Intermec ook access points van Cisco aanbiedt.

Reageer op dit artikel