Artikel oorspronkelijk gepubliceerd in Logistiek op 20 juni 2008.

Anton Hiemstra had voorafgaand aan de verkiezingsstrijd nog nooit van de prijs gehoord. “Ik werd gevraagd om mee te doen en dat is op zich al een hele eer. Waardering is altijd leuk en zeker als het komt vanuit de branche. Mijn eerste reactie was dan ook positief, maar ik ben eigenlijk helemaal geen logistiek manager. Dat heb ik ook aangegeven tijdens het eerste jurybezoek. Als dat een probleem zou zijn, leek het me verstandiger om van deelname af te zien, omdat een verkiezing toch de nodige energie vergt.”

Terugkijkend concludeert Hiemstra dat er zelfs meer tijd in de verkiezing is gaan zitten dan hij aanvankelijk had verwacht. “Het hele evenement was ook veel groter dan ik had verwacht. Dat heeft me absoluut positief verrast.”
 

Interessante mensen

Met hetzelfde positieve gevoel kijkt Hiemstra terug op het selectietraject. “Het werd eigenlijk pas écht vanaf het moment dat ik hoorde dat ik bij de laatste negentien zat. Toen werd het serieuzer, hoewel de kans op een overwinning natuurlijk nog steeds gering is.”
Hiemstra kon de jury laten zien waar Agriport A7 voor staat en wat er wordt gedaan. “Dat is heel goed voor je netwerk, omdat de jury bestaat uit interessante vakmensen.”

De voorbereiding voor het jurybezoek viel mee, omdat het concept voor Hiemstra gesneden koek is. Voor de volgende presentatie, tijdens de vakbeurs ICT & Logistiek, nam hij meer tijd. “We waren toen nog met vijf kanshebbers in de race. De spanning was mede daardoor toegenomen. Het lastige aan die presentatie vond ik het inschatten van de toehoorders. Over het concept kan ik als het moet wel een hele dag praten. Ik heb daarom vooral gekeken naar wie er in de zaal zaten en wat ze wilden horen.”
 

“Gemiste kans”

Tijdens de presentatie in de Jaarbeurs ontmoetten de kandidaten elkaar ook voor het eerst. Ze hoorden de andere verhalen en konden wellicht hun eigen kansen beter inschatten. “Dat was bij mij niet het geval”, stelt Hiemstra. “Ik was tevreden over mijn eigen presentatie, maar had vier totaal verschillende verhalen gehoord. Ik wist ook niet wat de selectiecriteria voor de jury zouden zijn.” De jury oordeelde dat Hiemstra door mocht naar de finale, waar hij samen met Arthur Böhmer en Tinka Stertefeld voor de titel zou strijden.

De drie finalisten volgden gezamenlijk een presentatiecursus. “Dat was leerzaam, maar kon in mijn ogen beter. Het materiaal van onze presentaties tijdens de vakbeurs was niet beschikbaar en de cursusleider was ook niet in Utrecht geweest. Daardoor bleef de cursus algemeen en kon er minder makkelijk per individu worden bijgeschaafd. Een gemiste kans.”
 

Aansluitend aan de cursus ging het drietal naar een fotosessie, waarop ze elkaar beter leerden kennen en naar elkaar toe groeiden. “We zagen elkaar niet als concurrenten, maar als team. Samen wilden we op de finaledag een goede prestatie neerzetten”, vervolgt Hiemstra.
 

Onbeschrijfbaar gevoel

Op de avond voorafgaand aan die finaledag overnachtten de finalisten in een hotel, waar ook standhouders en mensen van de organisatie waren. “Doordat je die mensen in een informele sfeer leert kennen, is de druk op de finaledag van de ketel. Je voelt je sneller op je gemak”, weet Hiemstra.

Spanning was er voor hem eigenlijk alleen op het moment dat er gepresteerd moest worden. “Natuurlijk komt die spanning weer terug als je op de bühne zit en de jury bekendmaakt wie de winnaar is. Als je zover bent gekomen, wil je immers ook winnen. Als je even later hoort dat je ook echt hebt gewonnen, maken de zenuwen plaats voor euforie. Dat gevoel is echt onbeschrijfbaar.”
 

De dag na de finale was er veel aandacht voor de kersverse winnaar; bloemen, kaarten, telefoontjes, mailtjes. “Je kunt het zo gek niet bedenken. Het stond ook al in de regionale kranten. Dat geeft je een warm gevoel”, aldus Hiemstra.
 

Goed voor netwerk

Na de verkiezing is hij ook herhaaldelijk gevraagd om als spreker op te treden. “Hoewel ik vanuit mijn functie minder logistiek georiënteerd ben, is dat absoluut interessant. Het opent een nieuwe wereld en je hoort dingen die anders aan je voorbij gaan. Voor het bedrijf is het ook van toegevoegde waarde, omdat logistiek natuurlijk wel de belangrijkste discipline is en blijft binnen Agriport A7.”

Concluderend stelt Hiemstra dat het altijd en voor iedereen hartstikke leuk en interessant is om mee te doen aan de verkiezing. “Door de deelname ga je weer nadenken over wat je op logistiek gebied doet. Je kijkt anders naar je eigen concept en operatie. Bovendien is deelname heel leerzaam en bijzonder goed voor je netwerk”, besluit hij.

 

De foto's van de verkiezing LMvhJ 2007:

 

Foto 1 van 39 Dagvoorzitter Hans van Grieken: "Wij hebben vandaag onze eigen 'super thursday'."