blog

Nog meer ellende in ziekenhuizen door de kabinetsplannen?

Supply chain

De plannen van het kabinet worden steeds duidelijker: zwaar bezuinigen. Dat doet de ministerraad dan maar meteen met de botte bijl. Het onderwijs en de gezondheidszorg komen het eerst aan de orde.

Nog meer ellende in ziekenhuizen door de kabinetsplannen?
Bron: babasiga.blogspot.com

Honderden miljoenen euro’s denkt men snel te kunnen binnenslepen.

Op zich is er niets mis mee om te gaan bezuinigen. Maar de vraagtekens groeien wel als je leest wat ze willen aanpakken. Zo werd in het NOS-journaal over de EHBO-posten in ziekenhuizen het volgende gezegd (bron: NOS)

 

 "Minister Klink vindt dat de dure EHBO-posten in ziekenhuizen te veel mensen helpen die eigenlijk naar de veel goedkopere huisarts hadden moeten gaan. De EHBO-posten die deze mensen toch helpen krijgen de kosten voortaan niet meer vergoed. Dat scheelt volgens Klink honderden miljoenen euro’s." In de praktijk zien we nu al dat dit goed fout kan gaan. Aan de hand van een eigen ervaring wordt weergegeven dat er grote vraagtekens gezet moeten worden bij de bovenstaande aanpak.

 

In juli kwam ik door een ongelukkige val behoorlijk in de kreukels te liggen. Het gebeurde bij een bedrijf op een vrijdagavond om 20.30 uur. De plaatselijke dienstdoende arts bleek helemaal niet binnen de gestelde tijd te reageren. Daar zit nog een staartje aan vast voor hem. Gezien het feit dat ik mijn been niet meer kon bewegen wilde men me direct naar het ziekenhuis brengen. Dat mocht na een telefonische consult echter niet omdat er nog geen diagnose was gesteld door een huisarts. Aangezien ik wel met een personenauto te transporteren was moest ik toch eerst naar een centrale huisartsenpost toe die twintig kilometer van het ziekenhuis gelegen was.

 

Op de huisartsenpost aangekomen moesten we bijna een uur wachten, omdat de arts alleen was. Wel waren er veel administratieve procedures. Al mijn gegevens werden dubbel genoteerd en gecontroleerd. Eindelijk aan de beurt gekomen zei de arts al snel: "Daar kan ik niets aan doen. U moet direct door naar het ziekenhuis". Inmiddels was het 22.30 uur.

 

Daarna gingen we naar het ziekenhuis en daar belandden we weer in de wachtrij. Omstreeks 24.00 uur waren we aan de beurt. Ook hier moesten de nodige administratieve procedures worden doorgenomen. Tot zeker vier keer toe werden alle naam- en adresgegevens zorgvuldig opgeschreven. Om 01.00 uur constateerde men dat mijn bovenbeenspier waarschijnlijk was afgescheurd. Direct opereren zou eigenlijk wel moeten, maar er was niemand voor de echoscopie aanwezig en dat was noodzakelijk als voorbereiding op de operatie. Na volledig gespalkt te zijn moest ik toch weer huiswaarts, want er kon nog niet met zekerheid vastgesteld worden of ik wel opneembaar was (de regels hieromtrent zijn nu al heel scherp).

 

De volgende dag weer terug. De administratieve procedures werden weer vervolgd. Het bleek al heel snel dat het allemaal goed mis was en er een directe operatie noodzakelijk was. Door een storing in het stroomsysteem in het ziekenhuis moest de operatie echter toch weer uitgesteld worden. Wel was ik nu direct opneembaar en werd operatieklaar gemaakt. Bij de opname op de zaal werd me weer het hemd van mijn lijf gevraagd. Nu zouden ze toch wel moeten weten wie ik ben.

 

Het was inmiddels zaterdagmiddag vier uur toen het opereren toch mogelijk geworden was. Op de operatiekamer aangekomen vroeg men zich af of ik wel de juiste patiënt was. Men verwachte namelijk een mevrouw Visser van 85 jaar. Dat ik dat niet was konden ze gelukkig wel zien. Wat bleek: op de afdeling, waar ik opgenomen was, lag de betreffende mevrouw. Zij heette ook Visser. Daar bleek het administratieve systeem niet tegen bestand te zijn. Gelukkig is het daarna beter gegaan. Zo snel mogelijk als het kon ben ik weer uit het ziekenhuis vertrokken en ben inmiddels al weer aardig op de been. Dat ik bij de twee controlebezoeken meer dan een uur heb moeten wachten valt in het niet bij de voorgaande ervaringen.

 

Wat wil ik hiermee nu zeggen: Bezuinigen in het ziekenhuis is best mogelijk, maar doe het dan wel zo, dat niet anderen hierdoor de dupe gaan worden. Natuurlijk kan die bezuiniging een optische verbetering vormen van de kosten. In werkelijkheid is de kans echter groot dat de kosten nu door anderen gedragen moeten worden. Minder snel ingrijpen bij noodsituaties kan slecht aflopen, zoals bleek bij de geboorte van een kind in Hoorn dit voorjaar. Slechte communicatie en arrogantie van een gynaecoloog hebben er toe geleid dat er een kind is overleden. Ook in Dirksland ging het verkeerd bij het toedienen van de verkeerde medicijnen.
 

Dit alles heeft te maken met verkeerde werkwijzen en bureaucratie. Het wordt dan ook hoog tijd dat de medische wereld zich verder ontwikkelt op het gebied van logistieke procesbeheersing. Laten we hopen dat het project Logiz hier verbetering in mag brengen.
 

Bezuinigingen op de lange termijn zijn echt wel realiseerbaar in de gezondheidszorg door het voorkomen van verspillingen. De regering is gewaarschuwd, dat als zij gaan snijden, het wel met tact te gaan doen en dan op de juiste plaats. Met technieken vanuit kaizen en lean is er heel wat meer te bereiken dan nu met de botte bijl te werk te gaan. Dit geldt ook voor het onderwijs, want daar springen nu al vaak de tranen bij in de ogen. We zijn benieuwd wat u hier aan heeft toe te voegen.

Reageer op dit artikel