artikel

Het verschil tussen VMI en consignatievoorraad

Supply chain

Vendor managed inventory (VMI) wint gaandeweg aan populariteit als middel tot efficiënt voorraadbeheer over de bedrijfsgrenzen heen. Heel vaak wordt dit onmiddellijk geassocieerd met consignatievoorraden. Maar hoeft dit wel zo te zijn?

Het verschil tussen VMI en consignatievoorraad
Het verschil tussen VMI en consignatievoorraad

 

De laatste jaren is het besef gegroeid dat voorraden niet langer in isolement kunnen worden beheerd binnen de onderneming. Er kan tot een bedrijfsoverschrijdende optimalisatie worden gekomen door het beheren van voorraden over de bedrijfsgrenzen heen. Concreet gaat dit via een VMI-systeem. De leveranciers gaan dan de voorraden beheren bij hun klanten op basis van concrete afspraken. Dit kan op een vrij rigide manier gebeuren, bijvoorbeeld door een minimum- en een maximumvoorraad af te spreken per artikel bij de klant, waartussen de leverancier zich kan bewegen. Meer geavanceerd wordt er uitgegaan van een dynamische afspraak gebaseerd op forecasts of MRP-uitdraaien van de klant.

Consignatie

Bijna automatisch gaan velen er vanuit dat VMI-systemen gepaard gaan met consignatievoorraden. Consignatie slaat op het feit dat het eigendomsrecht en de financiële last van die voorraden voor rekening zijn van de leverancier. Met andere woorden, de voorraden zijn terug te vinden op de balans en in het werkkapitaal van de leverancier. Dit hoeft echter helemaal niet zo te zijn. In feite staat het beheer van de voorraad los van de financiële consequenties die hier aan vasthangen. Het implementeren van VMI en het invoeren van consignatievoorwaarden zijn eigenlijk twee aparte elementen. Wel moet gezegd worden dat consignatie zonder VMI niet echt zinvol en haalbaar is.

VMI

De reden om tot VMI over te gaan moet gedreven zijn door een supply chain optimalisatie. Beide partners, leverancier en klant, moeten er van overtuigd zijn dat door het invoeren van dit grensoverschrijdend voorraadbeheer, de efficiëntie of service zullen toenemen en/of de voorraad zal dalen. Hoe de voordelen die hieruit kunnen resulteren moeten verdeeld worden over beide partijen, is hierbij van ondergeschikt belang, zij het dat dit natuurlijk wel moet aan bod komen. Vaak wordt aangehaald dat diegene die de stock beheert ook de financiële verantwoordelijkheid moet dragen voor die voorraad, maar als er een set van goede afspraken bestaat over de voorraadregels die zullen toegepast worden, dan kan VMI zeker zonder consignatie.

Voorwaarden

Het verhaal van de consignatievoorwaarde moet onderdeel uitmaken van het volledige pallet aan commerciële voorwaarden die gelden tussen klant en leverancier. Let er als leverancier vooral op dat, als consignatie verwacht wordt door de klant, de betalingsvoorwaarden mee worden aangepast. Immers, als simpelweg consignatievoorraad wordt aanvaard door de leverancier, dan is het zeer waarschijnlijk dat het werkkapitaal bij die leverancier zal toenemen. Een manier om dit terug in evenwicht te brengen is om de debiteurenzijde van het werkkapitaal naar beneden te halen. Minder gunstige betalingsvoorwaarden dus.

 

Belasting

Consignatievoorraden hebben een voordeel voor de leverancier. Immers, door het consignatiesysteem wordt de factuur later gemaakt dan in een klassieke aankooptransactie. Dat betekent dat de voorafbetaling van de belastingen op die verkoop ook later zal gebeuren. Voor de fiscus geldt namelijk dat de winst op deze transactie belastbaar is zodra de factuur is uitgeschreven, ook al heb je nog geen euro op zak. Bovendien is er een BTW-voordeel omdat de BTW-afrekening gebaseerd is op de uitgeschreven facturen. Hoe later de facturen worden uitgeschreven, hoe later de BTW moet betaald worden.

Conclusie is dat VMI en consignatie twee verschillende beslissingen zijn. VMI is gedreven door supply chain objectieven. Consignatie moet gedreven zijn door financiële doelstellingen.

 

Bron: Ir. Koen Cobbaert, CPIM, S&V Management Consultants

Reageer op dit artikel