Daarnaast is de inkjettechniek de laatste jaren in opkomst, met name vanwege de gebruikersvriendelijke cartridgemethodiek. Lasersystemen zijn redelijk duur in aanschaf, maar doordat geen inkt wordt gebruikt is de toepassing schoon en zijn de bedrijfs- en onderhoudskosten laag.

In de verpakkingsindustrie kunnen inkjetprinters als stand-alone machine of geïntegreerd in de verpakkingslijn worden gebruikt om producten van teksten, logo's, barcodes e.d. te voorzien. De bedrukking kan daarbij variëren van enkele tekens tot uitgebreide beschrijvingen, zoals bijvoorbeeld voor voedingsmiddelen en medicijnen vereist is. 
De printer maakt in het algemeen deel uit van een compleet digitaal printersysteem, dat in veel gevallen klantspecifiek door een 'integrator' wordt geleverd. De integrator ontwikkelt en bouwt het systeem binnen de specificaties van de klant uit componenten zoals een of meerdere printkoppen, een bewegingssysteem, een besturingssysteem en dergelijke.

Etiketten

Inkjetprinters zijn ook inzetbaar voor het bedrukken van etiketten. Inkjetprintsystemen kunnen gebruik maken van alle mogelijkheden van de moderne informatie- en communicatietechnologie, bijvoorbeeld oplopende identificatienummering, versturen van printopdrachten via internet en dergelijke.

Binnen de inkjetprinttechnologie bestaat een viertal varianten, die elk hun eigen toepassingsgebieden alsmede voordelen en beperkingen hebben:
-    Drop On Demand (DOD);
-    Continuous Inkjet; 
-    Piëzo-systemen;
-    Thermo-inkjetsystemen.

De resolutie van deze verschillende inkjet-printtechnieken loopt sterk uiteen: van minimaal bij de DOD-techniek tot 600 dpi bij Thermo-Inkjetsystemen. DOD is geschikt voor 'grove' markeringen op beton, staal en degelijke, en wordt niet toegepast in de verpakkingsindustrie.

1. Continuous inkjet:
   leent zich voor continue codering op niet poreuzeondergronden: blikjes, flessen, doppen e.d. Hierbij is vaak sprake van hoge snelheden (tot 300 m/min) zodat een sneldrogende inkt moet worden gebruikt. De inkjetstraal wordt onder druk naar het product geleid en gesplitst in al dan niet geladen druppels. Niet gebruikte druppels worden retour geleid. Een nadeel is het gebruikte oplosmiddel (methylethylketon) dat bij het proces verdampt en licht giftig is. 
   
2. Piëzo-systemen 
   worden hoofdzakelijk toegepast voor het bedrukken van kartonnen dozen. 
   
3. Bij Thermo-inkjetsystemen worden de druppels niet met behulp van een pomp onder druk naar het product toegeschoten, wat het bereik van de druppels beperkt. Deze systemen zijn zeer geschikt voor standaardcodering op vlakke ondergronden van uiteenlopende materialen (glas, metaal, papier, karton) en worden daarom in de verpakkingsindustrie steeds vaker toegepast. Hewlett-Packard heeft op basis van het Thermo-Inkjetprincipe een gebruikersvriendelijke cartridgemethodiek ontwikkeld.

De eerste drie systemen, die hun eigen welomschreven specifieke toepassingen kennen en voorlopig nog wel zullen houden, zijn voorzien van navulbare inktreservoirs met een inhoud van bijvoorbeeld. 0,5 of 1 liter, terwijl Thermo-inkjetsystemen met cartridges van ca. 40 ml werken. Dat vormt een belangrijk verschil, dat ook consequenties heeft op het vlak van onderhoud en reparatie. Dit is bij Thermo-inkjetsystemen een stuk eenvoudiger; de operator kan het uitvoeren en een cartridge kan simpelweg worden vervangen. Doen zich bij de andere systemen printkopproblemen voor, dan ontstaat veel sneller vervuiling van de werkplek door lekkende inkt en moet bijna altijd een specialist worden ingeschakeld. Reparatie en vervanging gaan dan gepaard met stilstandtijd en hoge kosten. 
 

Deze aspecten moeten worden meegenomen bij een kostenvergelijking. De aanschafprijs van een Thermo-Inkjetsysteem is relatief laag, maar de kosten van cartridges worden normaliter ervaren als hoog. Rekent men echter de operationele en onderhoudskosten mee, dan valt het voordeel veelal uit voor een Thermo-Inkjetoplossing. Daarnaast is er nog de gebruikersvriendelijkheid: de cartridges zijn eenvoudig verwisselbaar wanneer op een andere kleur moet worden overgeschakeld (wanneer enkelvoudige kleuren worden gebruikt).

De conclusie van dit alles is dan ook dat een Thermo-Inkjetsysteem voor het bedrukken van verpakkingen de beste oplossing biedt wanneer er geen bijzondere situaties of eisen in het spel zijn, bijvoorbeeld wanneer de producten niet vlak zijn of moeilijk toegankelijk zijn. Een laserprinttechniek vormt echter, als schone methode met relatief lage bedrijfskosten, een goede tweede en is daarom geschikt voor sectoren zoals de farmaceutische industrie.

Gebruiker voert de service uit

Een goede systeemintegrator bouwt het printsysteem zo dat de gebruiker bij storingen of onderhoud de service zelf kan uitvoeren Hij hoeft dus niet te wachten op een monteur. Immers, uitvallen van het printsysteem zal vaak gepaard gaan met onderbreking van het complete productieproces. De kosten van de storing kunnen hierdoor hoog oplopen. 

Bij het oplossen van een bedrukkingsprobleem kan men van de printtechniek uitgaan. Soms is benadering vanuit de verpakking zinvol. De farmaceutische industrie maakt bijvoorbeeld vaak gebruik van doosjes, die zijn voorzien van een laklaag, die een sneldrogende inkt verlangen. Maar wanneer men besluit de laklaag weg te laten kan een gewone inkt worden gebruikt.  

Uit 23.1blijkt dat Thermo-Inkjetsystemen met cartridges doorgaans de voorkeur verdienen bij het oplossen van standaard bedrukkingsproblemen. Omdat de inkt niet onder druk wordt toegevoerd moet de positionering van het te bedrukken oppervlak ten opzichte van de printkop zeer stabiel zijn. De productaanvoer moet strak zijn en de afstand tussen printkop en oppervlak mag niet meer dan 5 mm bedragen.

Om vergelijkbare offertes van leveranciers aan te vragen zijn minimaal de volgende gegevens nodig:

• aard van de te bedrukken producten (vorm, grootte, materiaal);
• type bedrukking;
• tekenhoogte;
• gewenste kleur van de bedrukking;
• snelheid (aantal producten per minuut);
• bedrukking al of niet variabel;
• locatie op het product (tweezijdig, boven of onder);
• droogtijd.

Een korte toelichting. De aard van het product omvat in de eerste plaats de afmeting, en verder de vorm en het materiaal. Vervolgens is natuurlijk van belang wat er op het product moet worden gedrukt. Gaat het alleen om tekst, of komen er ook figuren bij in de vorm van logo's? 
Ook een barcode is mogelijk; in dat geval is een hoge resolutie (300 dpi of meer) vereist. Eveneens van belang is de hoeveelheid informatie. Deze kan uiteenlopen van een simpele datumcodering tot uitgebreide informatie, bijvoorbeeld de complete samenstelling bij voedingsmiddelen.
 

Wanneer ieder product een uniek identificatienummer krijgt, is sprake van variabele bedrukking. Dergelijke nummers worden vanuit een database aangevoerd, met alle informatie van belang voor de terugzoekbaarheid in het kader van de kwaliteitsborging. De teksthoogte kan ook variëren, van ca. 10 tot 100 mm.
Wanneer alle gegevens bekend zijn kan samenspraak met de producent/leverancier worden bekeken welk printsysteem het best zal voldoen.