Dossier - Cradle-to-cradle

Inhoud dossier
 

Nederland opeens vol met cradle-to-cradle-experts

Auteur: Annemiek Jorritsma
Geplaatst: 13 mrt 2008
Nu Nederland in de ban is van het cradle-to-cradle-concept, verdringen adviesbureaus en andere instanties elkaar om informatie te verschaffen en ondernemers op weg te helpen. Maar wie is nou de echte cradle-to-cradle-adviseur? iNSnet zocht het uit en sprak een aantal experts.

Toen Miranda Atsma in oktober 2006 de eerste tv-uitzending over cradle-to-cradle zag, registreerde ze direct de url http://www.cradletocradle.nl/. De interieurarchitect was gegrepen door het idee van 'afval = voedsel' en wilde er iets mee doen. Ruim een jaar later is haar website – met als ondertitel: 'dé site voor cradle-to-cradle in Nederland' – online en heeft Atsma het er hartstikke druk mee. "Doordat ik die site heb, word ik zelf ook ineens gezien als autoriteit", vertelt ze. Veel mensen benaderen haar met vragen: hoe moet dat nou, een product cradle-to-cradle maken? Waar begin je? Hoe kom je aan informatie?

 

Braungart en McDonough
Op Atsma's site staat verschillende informatie. Over geschikte bouwmaterialen en certificeringsprocedures tot aankondigingen van evenementen en videofilmpjes met Michael Braungart en William McDonough. De laatste twee zijn de bedenkers van het steeds breder omarmde idee dat grondstoffen niet verbrand moeten worden, maar in de kringloop moeten blijven om telkens weer te worden gebruikt.  

Prijskaartje
Of is dat toch niet de goede weg? Hans Havers van adviesbureau Evoke doet zijn best om zich genuanceerd uit te drukken. Ja, de website is goed, vinden Havers en zijn collega Frans Aerdts, die samen door Braungart zijn aangewezen om cradle-to-cradle in Nederland goed te laten 'landen'. Maar ondanks de uitvoerige informatie maakt de site toch niet duidelijk waar cradle-to-cradle nu precies om draait, zegt Havers. "Je krijgt nu het idee dat het ongeveer hetzelfde is als 'gewoon' duurzaam ondernemen. Maar het is iets heel anders. Cradle-to-cradle is een traject waarbij een bedrijf volledige openheid van zaken geeft over zijn productieproces. Er hoort wetenschappelijk onderzoek bij: materialen worden tot op moleculair niveau onderzocht. Er hoort begeleiding bij. Niet van een willekeurige consultant, maar van EPEA of MBDC, de bedrijven van Braungart en McDonough. En er hangt een prijskaartje aan."
Wat Havers wil zeggen, is dat cradle-to-cradle geen vrij uit te voeren proces is. "Het is een beschermde merknaam, een brand waarvan de licentie bij Braungart en McDonough ligt."

 

Open speelveld
Dat idee is nog niet bij iedereen doorgedrongen. Voor de non-profitorganisatie Enviu bijvoorbeeld is cradle-to-cradle een 'open speelveld'. "Het kan niemand verboden worden om over dit onderwerp te praten, laat staan erover na te denken", zegt Wouter Kersten, die zich bij de organisatie met het onderwerp bezighoudt. Ook Enviu, dat projecten ontwikkelt op het gebied van duurzaam ondernemen, wordt de laatste tijd vaak benaderd door bedrijven, studenten en andere partijen die 'iets' willen met cradle-to-cradle. "Wij helpen duurzaam ondernemers om van idee tot implementatie te komen", vertelt Kersten. "Wij kunnen mensen leveren voor brainstormsessies, waarbij we helder proberen te krijgen wat een organisatie nu precies wil. Als blijkt dat men specifiek op zoek is naar het cradle-to-cradle-label, dan verwijzen wij uiteraard door. Maar lang niet iedereen is daarnaar op zoek. En het verkrijgen van een label is ook niet de enige manier om iets met cradle-to-cradle te doen."

Workshops en diners

Voor Enviu, benadrukt Kersten, is cradle-to-cradle zeker niet de reden van bestaan. "Het is gewoon een van de thema's waarover wij kennis ontwikkelen. Die kennis kunnen we inzetten om bedrijven suggesties aan de hand te doen."

Daar gaat het dus mis, vindt Hans Havers van Evoke. "Er zijn nu heel veel consultancy-achtige bedrijven die workshops, diners, ja zelfs hele weken over cradle-to-cradle organiseren. Nederland zit ineens vol met cradle-to-cradle-adviseurs. Die voeden de hype, maar bieden ze ook de richtlijnen om werkelijk aan de slag te gaan?"

Miranda Atsma heeft haar koers inmiddels met Evoke besproken. "Ik loop hen niet voor de voeten. Ik geef alleen maar gehoor aan de oproep die in het boek Cradle-to-cradle zelf staat: ga hiermee aan de slag."

Ook Wouter Kersten heeft contact gezocht met Evoke. "We hebben aangegeven dat we graag zouden willen samenwerken. Maar we hebben nooit antwoord gekregen. Nou ja, je kunt niet verwachten dat de rest van Nederland dan stil gaat zitten."

 

Stem in de poll: Cradle-to-cradle moet door logistiek managers worden opgepakt

 

Lees ook:

 


Deel dit artikel via:
Tags:
Reageer
Doorsturen
Afdrukken
1 Reacties
Reacties (1)
Door: Thomas Schuurmans | 13 mrt 2008
Met grote verbazing lees ik de standpunten van Evoke. Ik ben van mening dat dit niet de manier is om C2C goed te laten landen binnen Nederland.

Braungart trekt bijna wekelijks volle zalen in Nederland, alsof het een popidool is. Als iemand het gedachtegoed van Cradle to Cradle openbaar stelt, is hij het wel. Waarom zouden wij het dan niet openlijk mogen beoefenen en uitvoeren?

Elke dag word ik gemotiveerd door het positivisme dat van C2C uitgaat. En de mensen die uit eigen wil en drijfveer hiermee bezig zijn. Deze energie moeten we bundelen en niet vernietigen.
Websites, workshops, congressen en alle overige initiatieven dienen aangemoedigd te worden. Mensen willen aan de slag. Help elkaar dan om daadwerkelijk actie te ondernemen in plaats van iedereen terug te sturen in zijn of haar hok!

Want de kritieke massa voor het in beweging krijgen van een C2C trend dient nu eenmaal velen malen zwaarder te zijn dan de impact van enkele satelliet organisaties van MBDC.
Ieder probleem is uniek, dus iedere oplossing vereist unieke expertisen wanneer je het probleem volgens de C2C methodologie wilt oplossen. Dan is open source volgens mij juist een vereiste om het perfecte team van (inter-)nationale experts bij elkaar te krijgen. Keer op keer.

Tot slot, dient er uiteindelijk brede publieke bekendheid te komen; bij de consument. De tipping point van het overgaan van hype naar trend zal pas echt daar zijn als uiteindelijk de vraag vanuit consumenten naar C2C product-service systemen groot is. Voor hen is dan uiteraard een officieel C2C certificaat belangrijk, maar zorg dan niet dat de weg daar naar toe wordt geremd in deze vroege fase. Dan kan Braungart toch werkelijk niet zo bedoeld hebben?
Plaats een reactie
  • Naam:

    Reactie:

  •   robot check
    Vul de code van bovenstaand plaatje in.
  • Opslaan
Dossiers
  • Cradle-to-cradle

    Wat is cradle-to-cradle? Logistiek worstelt met 'groen'. Cradle-to-cradle is dan...

  • Retourlogistiek in de praktijk

    Xerox, BCC, Betapress, Neckermann, Technische Unie; allemaal partijen die te mak...

  • Technische ondersteuning bij field service

    Welke technische middelen kan ik inzetten om de field service te optimaliseren? ...

Meer dossiers Dossier
Opinie
Heftruckonderdelen bestellen via een webshop?
Stem
95 stemmen
Informatiepakketten
SCM
Hoe kies ik software voor voorraadbeheer. Welke planningssoftware is er op de markt. Waar moet ik op letten?
Gratis informatiepakket scm
Topvacatures
Boeken
Agenda
Toon agenda retourlogistiek