artikel

Het rad van fortuin

Home

Het creëren van transparantie is de belangrijkste factor voor een succesvol samenwerkingsverband. De betrokken partijen moeten openheid geven van zaken. Niet naar elkaar, maar naar een onafhankelijke partij. Dat stelt Bas Groothedde, oprichter en managing director van Argusi.

Het rad van fortuin
Klik voor een vergroting

"Door elkaar volledige openheid van zaken te geven op het logistieke vlak, hebben we een situatie gecreëerd waarin er voor ons afzonderlijk geen reden meer is om af te wijken. Het belang van de groep is ons eigen belang en we weten precies wat het ons oplevert."

 

Bovenstaande uitspraak van één van de deelnemers uit een samenwerkingsverband in de high-tech-sector geeft de essentie van weer van een succesvol samenwerkingsverband. Vijf bedrijven, veelal concurrenten van elkaar, hebben in 2008 de eerste belangrijke stappen gezet om hun krachten te bundelen. En hoewel het initiatief nog in de kinderschoenen staat, zijn de eerste kostenbesparingen reeds behaald en gaan we de volgende fase in.

 

Boekenkasten vol

Er zijn boekenkasten over volgeschreven. Wat maakt een samenwerkingverband succesvol? Hoe kunnen bedrijven samenwerken? Hoe kan de enorme schaal, die er ongetwijfeld is, behaald worden? Er is geen eenvoudig antwoord te geven. Oplossingen worden gezocht in de techniek, in planningsystemen, subsidies, keten regisseurs, ga zo maar door.

 

De commissie van Laarhoven heeft het Cross Chain Control Center (4-C) gelanceerd: een regiecenter dat meerdere logistieke netwerken moet gaan coördineren en regisseren: "een logistieke verkeerstoren moet daarvoor beschikken over de modernste technologie, geavanceerde softwareconcepten en supply chain professionals". Het achterliggende concept is ijzersterk, alleen biedt het geen oplossing voor het starten van een samenwerkingsverband.

 

De oplossing is het probleem

Maar wat maakt nu dat dit initiatief, waarin concurrenten van elkaar, in een zeer competitieve markt, met hoge logistieke service eisen, wel succesvol is? Er moet natuurlijk nogal wat weerstand overwonnen worden om ook daadwerkelijk de stap te zetten. Als je als logistiek manager in een bedrijf werkt dan is het door de praktijk van alle dag vaak al moeilijk genoeg om een idee of verbetering binnen het eigen bedrijf voor elkaar te krijgen. Laat staan dat je de handen op elkaar krijgt om een project te beginnen waarbij je te maken krijgt met een concurrent en waarvan je van te voren niet weet hoeveel je uiteindelijk gaat opleveren.

 

Het in kaart brengen van de juiste kosten, volumes, klanten, tarieven en diensten is vaak binnen een bedrijf al lastig genoeg. Veel initiatieven stranden op dit punt. Maar bij samenwerken gaat het niet alleen om de volumes en stromen van het eigen bedrijf maar het gaat om het bundelen van de stromen van meerdere bedrijven. Je kunt nu eenmaal niet zomaar kan aankloppen bij de concurrent en vragen mag ik jullie data zien?

 

Transparantie

Het punt is dat voor het maken van een gedegen inschatting van de potentiële kostenbesparingen inzicht in de dagelijkse zendingen, klanten, kosten en operatie noodzakelijk is. Synergie wordt echt pas gehaald als op dezelfde dag, bij dezelfde klant, met de dezelfde dienstverlener door twee bedrijven een product geleverd wordt. Het zit hem echt in de details. Zonder dit inzicht is het maken van een goede propositie niet mogelijk.

 

Transparantie is de oplossing en daarmee tegelijkertijd het probleem. Voordat een bedrijf daadwerkelijk besluit om samen te werken zal het duidelijk moeten zijn wat de voordelen zijn, maar openheid van zaken geven voordat er daadwerkelijk samengewerkt wordt is een grote stap. Een stap die vaak te groot is.

 

Drietal initiatieven

Het feit dat de geijkte voorbeelden nog altijd worden aangehaald en er geen echte doorbraak is in het aantal samenwerkingsverbanden komt in mijn ogen niet zozeer door het ontbreken van technische oplossingen, software en geavanceerde systemen. Het gaat om transparantie.

 

Het afgelopen jaar zijn we betrokken geweest bij een drietal initiatieven waarin wordt samengewerkt: in de heathcare sector (7 partijen), de high-tech (5 partijen) en de foodservice (21 partijen). In alle drie de projecten hebben we ons gericht op het verschaffen van inzicht in de potentiële besparingen en winsten. Wat is de potentiële winst, welke partij draagt bij aan de totale winst, en hoe moeten de risico’s gedeeld worden.

 

Figuur 1: Voorbeeld van potentiële synergie tussen partners. Grote van de cirkel geeft het aantal dagen per week aan waarin 2 of meer partners bij dezelfde klant, op dezelfde dag, met dezelfde service een product afleveren. In dit voorbeeld bestond er een overlap in zendingen van maar liefst 54%.

 

 

 

 

 

 

 
Het zit ‘em in de details

Op basis van de dagelijkse zendingen is vooraf de potentiële winst bepaald. De betrokken partijen hebben openheid gegeven, niet naar elkaar, maar naar een derde partij die allereerst het noodzakelijk inzicht kan geven. Door daadwerkelijk de synergie te bepalen op basis van de dagelijkse zendingen wordt een nauwkeurig beeld verkregen van de mogelijke winst die behaald kan worden door samen te werken. Het werd hierdoor mogelijk om ook de bijdrage aan de totale winst van het samenwerkingsverband te bepalen. Hoeveel draagt een specifieke partner nu bij aan de totale winst? Niet per jaar, niet per maand, maar on a daily basis.

 

In figuur 2 wordt een voorbeeld gegeven van een typisch overzicht. Gekscherend gedoopt door een van de partners het Rad van Fortuin. Het feit dat de deelnemende bedrijven inzicht hebben in de daadwerkelijke bijdrage die ze leveren aan de winst en de bijdrage van andere deelnemers heeft een enorme impuls gegeven.

 

 Figuur 2: Het rad van fortuin. Overzicht van de dagelijkse gerealiseerde synergie bijdrage.

 

 

 

   

Innovatie?

Om terug te komen op de vraag wat heeft nu het succes bepaald? Er zijn geen nieuwe systemen ontwikkeld, geen nieuwe algoritmes, planningssoftware of geavanceerde systemen ontwikkeld. Er is transparantie gecreëerd die het gevoel bij de deelnemers dat een ander misschien meer profiteert heeft kunnen wegnemen en dit eigenlijk met hele simpele middelen. Met een simpel overzichtelijk plaatje.

 

Eén van de deelnemers zei ooit: "Ik wil eigenlijk per dag, per zending kunnen zien wie op welk moment profiteert"  En dat hebben we mogelijk gemaakt. Het is natuurlijk geen ei van Columbus en het is ook niet nieuw. Het is slechts een klein stapje in de ontwikkeling van een succesvol samenwerkingsverband. Wel een belangrijk stapje.

 


1)
John Forbes Nash Jr. (1928), Nobel prijs winnaar en een van de grondleggers van Game Theory zei ooit "…no player has an incentive to deviate from the strategy chosen, since no player can choose a better strategy given the choices of the other players…" , Non-Cooperative Games. Ann. Math. 54, 286-295, (1951). 

Reageer op dit artikel