Dossier - Columns Sander de Leeuw

Inhoud dossier
 

Ketendenken is passé

Sander de Leeuw
Auteur: Sander de Leeuw
Geplaatst: 10 mei 2006
 
De overheid heeft een nieuwe hype: ketensamenwerking. Tegenwoordig is het mode om dat wat wij al geruime tijd in de logistiek weten, om te gaan zetten in een variant die van toepassing is op de overheid.

 

Ketendenken is passé

“De introductie van de marktwerking.” Maar wat merken we nu daarvan? Is ketendenken wel zo relevant? En wat bedoelt de overheid dan met ketendenken? Zelf gelezen op www.ketens-netwerken.nl: “de burger als ketenregisseur” en “ketenzorg voor daklozen”. Ik weet niet wat ik me erbij moet voorstellen, ik heb niet het gevoel onderdeel te zijn van een keten aan het loket bij een gemeente, laat staan de regisseur ervan te kunnen zijn. Een slechte vertaling van het begrip consumer centric? Er is zelfs een checklist ketenborging voor de crisisketen politie en zorg. Gemaakt door de politie. U denkt misschien waar ik aan denk: sterke sloten, de beste borging.

 

Nu weten we in het bedrijfsleven dat het denken in ketens inmiddels zijn langste tijd heeft gehad. Veel bedrijfskolommen die min of meer als ketens functioneerden zijn inmiddels veranderd in complexe netwerken van relaties. Onderdelen zijn verkocht, ge-outsourced of opgedoekt met als gevolg dat de essentie niet meer is om ketens met elkaar te laten concurreren maar om een complex netwerk aan relaties te onderhouden. In China zit een bedrijf (Pou Chen Corp.) met tienduizenden mensen die schoenen maken – de grootste schoenenfabriek ter wereld maar ik had er nog nooit van gehoord. Veel grote merken sportschoenen produceren daar hun producten. Hoezo “keten versus keten” met een dergelijke concentratie stroomopwaarts? En voor de winkelier is het echt winkel tegen winkel, niet de Nike-keten tegen de Adidas-keten. Ketendenken gaat al lang niet meer op. En al helemaal niet bij de overheid.

 

Het is daarom te hopen dat de overheid snel beseft waarom het wel draait: het beheren van een complex aan relaties die ieder een andere stijl vereisen, niet het denken in ketens. Beste overheid, stop met het klakkeloos navolgen van het bedrijfsleven met kreten als “marktwerking” en “ketendenken” en begin eerst met nadenken. Hopelijk raakt u dan niet verstrikt in uw eigen ketens.



 
Deel dit artikel via:
Reageer
Doorsturen
Afdrukken
4 Reacties
Reacties (4)
Door: b.opheij | 7 nov 2007
Daklozen en ketenzorg, Diabeteszorg en ketenzorg................waarom organiseren we niet meer cops en faciliteren we daarvoor biinen bedrijven om kennis en kunde uit te wisselen?
Door: Cees-Pieter Egberts | 25 mrt 2007
Toen ik de reactie van de heer Roy Silos las moest ik lachen. Natuurlijk zijn in Suriname ketens aanwezig. Maar het gaat niet alleen om ketens, maar om alles wat daar omheen nodig is. Ketens zijn versimpelde weergaven van de werkelijkheid. In de eerste plaats heb je kennis van de tuinbouw nodig. Je kan geen keten in de tuinbouw opzetten als je niet minimaal zorgt voor kennis bij de tuinbouwers zelf. Zonder goed product kan je een prachtige keten bouwen die geen betekenis heeft. Ten tweede duurt dat opbouwen jaren. Deze tijd heeft de heer Silos niet, want hij denkt dat je bij het benoemen van de problemen ook de problemen hebt opgelost. Maar zo werkt het niet in een land als Suriname, overigens in geen enkel land. Op dit moment is voldoende laadruimte in de vliegtuigen om groenten van Suriname naar Nederland te vervoeren. Dat probleem heeft zich dus opgelost. Nu moet alleen nog een apparaat aangeschaft worden om de groenten te testen op residu. Surinamers zullen uiteindelijk leren welke eisen in de echte wereld gelden ten anzien van producten als groenten, ook al moeten ze gedwongen worden door andere landen als Nederland. Dat zal nog duizenden kilo's weggegooide groente betekenen, maar dan hebben ze dat wel zelf geleerd en niet door een kamergeleerde zoals de heer Silos. Ik ben overigens zelf met een tuinbouwbedrijf in Suriname bezig, zie www.sweetsurinampeppers.com Ook ik ben bezig met ketens: toeleveranciers van tuinbouwartikelen en afnemers van de producten. Maar dat is ook een proces van jaren, waarbij je soms op pijnlijke wijze erachter komt wie wel en niet betrouwbaar is.
Door: roy silos | 28 okt 2006
Ik ben betrokken bij de ontwikkeling van een minor Cross Border Prosperity in het onderwijs. Deze minor is het resultaat van de ervaringen die ik heb gehad met de Nederlandse hulpindustrie. Ik ben geboren in Suriname en ben parttime docent Supply Chain Management aan een HBO instelling. Ik heb tussen 2002 en 2004 met "action learning en research"
18 studenten in ploegen van vijf/ zes in Suriname de tuinbouwketen van grond tot mond op bottlenecks laten doorlichten. We hebben 26 bottlenecks in kaart gebracht die geelimineerd moeten worden. Tot mijn grote verbazing heeft de Nederlandse hulpindustrie dit proces ondermijnd in plaats van gestimuleerd. Ik denk niet dat het om het ketenbegrip gaat. Het is een manier van denken. Het is een hype geworden maar het kan wel helpen om met name de vier miljard euro aan hulpverlening effectief ketengestuurd te besteden. Mijn geldstroomanalyse van de OS keten heeft mij de conclusie doen trekken dat poverty een business is. Het wordt in het artikel van Kurt Hofman van Shell Foundation (www.shellfoundation.org) onderbouwd. Mohammad Yunus die de nobelprijs voor de vrede 2006 recent ontving heeft het onomwonden als stelling geponeerd. In dit licht zou het terecht zijn om de supply chain van de hulpindustrie te herontwerpen. Verander de wereld, maar begin bij jezelf. Van duurzame verspilling van publiek geld naar duurzame benutting ervan. Als het niet kan, dan maar gewoon duurzaam saneren van de hulpindustrie. Het levert Nederland vier miljard op jaarbasis op. Het geld kan gebruik worden om het onderwijs enin combinatie met het ondernemen te benutten voor duurzame ontwikkeling in de doellanden. De 25000 doden die dagelijks sterven van de honger zijn het gevolg van deze "liefdadige" hulpindustrie. We kunnen de keten omkeren door de georganiseerde armoede van de hulpindustrie te vervangen door georganiseerde voorspoed door maatschappelijke verantwoordelijke samenwerking tussen onderwijs en ondernemen in de doellanden in het zuiden in nauwe samenwerking met onedrwijs en ondernemers in het noorden. Dit concept hebben we ontwikkeld en hebben het NewPasi genoemd. (NewPasi = Nieuwe Weg).
Roy Silos
www.cariconsult.org
Door: Bart Lammers | 18 aug 2006
Sander, het feit dat netwerken en relaties belangrijk zijn betekent toch niet automatisch dat ketens dat niet meer zijn? Bij auto's gaat het er tegenwoordig vaak over of je een (al of niet ingebouwd) navigatiesysteem hebt, maar het lijkt me dat het nog steeds relevant is of er ook een AntiBlokkerSysteem op zit ookal is dat niet de nieuwste ontwikkeling. IIk ben eerlijk gezegd wel blij dat ambtenaren meer in logistieke ketentermen gaan praten. Maar, je hebt gelijk, het is sowieso nooit verstandig om anderen na te praten, zonder in de praktijk te 'voelen' hoe het werkt. Als dat je kritiek op de overheid is, deel ik die (de goeden daargelaten).
Plaats een reactie
  • Naam:

    Reactie:

  •   robot check
    Vul de code van bovenstaand plaatje in.
  • Opslaan
Agenda
Toon agenda traceability / b2b-integratie
Dossiers
  • Hoe selecteer ik software voor Supply Chain Management?

    Met welke technologie kan ik de toekomstige vraag beter voorspellen? Hoe kies ik...

  • Hoe selecteer ik een logistiek dienstverlener?

    Welke activiteiten kun je uitbesteden? Wanneer is dat verstandig? Hoe selecteer ...

  • De supply chain manager

    Wat is het profiel van een supply chain manager? Welke taken heeft hij en hoe ve...

Meer dossiers Dossier
Informatiepakketten
SCM
Hoe kies ik software voor voorraadbeheer. Welke planningssoftware is er op de markt. Waar moet ik op letten?
Gratis informatiepakket scm
Boeken
Tools
Toon alle tools