Artikel oorspronkelijk gepubliceerd in Logistiek op 8 december 2009.

“Sinds februari van dit jaar geef ik leiding aan de afdeling supply chain management services, waar vijftien mensen werken. Deze afdeling is verantwoordelijk voor de wereldwijde levering van spare parts.
 
Service is een relatief nieuwe tak van sport binnen Vanderlande en benoemd als speerpunt. Dit, in combinatie met de enorme groei die we doormaken, zorgt ervoor dat er veel verbeterpunten zijn. Dat biedt uitdaging in mijn baan.

Toen ik in 2006 bij Vanderlande kwam werken, was de afdeling net opgericht. Een van de eerste vervolgstappen was om het servicemagazijn op te zetten van waaruit de spare parts worden geleverd. Door de gebudgetteerde verdubbeling van de omzet van de business unit services in 2015, staan we nu aan de vooravond van allerlei veranderingen. Zoals een ERP-implementatie waarvan het pakket aansluit bij de eisen van de serviceorganisatie. Daarnaast gaan we wellicht het aantal spare parts magazijnen in Azië en Amerika uitbreiden als we zo blijven groeien. Dit is noodzakelijk om de levertijden zo kort mogelijk te houden.

Coachende rol
Naast de vele verbeterprojecten gaat de dagelijkse operatie natuurlijk ook gewoon door. Ik moet in de gaten houden of we het budget halen en aan de servicegraad en leverbetrouwbaarheid blijven voldoen.

Bij vlagen word ik dan ook wel geleefd door alle vergaderingen. Zolang het maar niet ten koste gaat van de inhoudelijke zaken. Ik zorg er wel voor dat ik niet mijn hele agenda vol plan en probeer altijd wat tijd per dag op de afdeling te zijn om met mijn medewerkers te praten. De coachende rol naast het inhoudelijke werk brengt de nodige afwisseling met zich mee.
 

Mannenwereld 

Het harde werken in een mannenwereld is mij niet vreemd. Na mijn afstuderen ging ik als management trainee aan de slag bij Smit Internationale in de Rotterdamse haven. De enige vrouwen die daar werkten waren secretaresses. Bij vergaderingen met buitenlandse collega’s werd er dan steevast gedacht dat ik de notulen wel even ging maken en de lunch verzorgen. Toch werd ik snel geaccepteerd. Dat ligt ook aan de houding die –jezelf aanneemt. In mijn tweede functie bij Smit stuurde ik de planners van de sleepboten in Rotterdam aan. Kapiteins en matrozen liepen in en uit en probeerden me wel eens uit de tent te lokken. Ik geef op die momenten aan wat wel en wat niet kan. En ja, het biedt ook wel duidelijkheid, zo direct als mannen kunnen reageren. Ik heb daar geen problemen mee.

Balans
Ook in mijn vrije tijd trek ik veel met mannen op. Ik doe aan zeilen, hardlopen, fietsen, kanoën en skiken (langlaufen op luchtbandjes). Dat vele sporten past bij mij en is ook een belangrijk deel van mijn leven. Ik kan moeilijk stilzitten. Veel werken is prima, maar na een dag op kantoor ga ik eerst even sporten. Ik moet mijn beweging hebben. Daarna klap ik de laptop nog even open om nog wat te werken. De balans tussen werken en privé is goed. Daar ben je zelf verantwoordelijk voor, vind ik. Ontspannen is ook belangrijk. Ik heb nog geen concreet beeld van een volgende carrièrestap. Uitdaging en plezier in het werk is het voornaamste. Het is maar net wat er op mijn pad komt.”