Artikel oorspronkelijk gepubliceerd in Logistiek op 21 maart 2008.

Van den Broek Humphreij stelt in een opiniestuk op Logistiek.nl vast dat vermindering van de CO2-uitstoot begint bij de aanpassing van de bedrijfsstrategie. “De logistiek is hard bezig om aan alle verwachtingspatronen te voldoen. De invoering van ‘carbon footprints’ binnen logistieke ketens (productie, opslag, distributie naar de eindgebruiker) bereikt ongekende hoogten. Er is echter een groot vraagteken bij te plaatsen. Vrijwel de hele sector gaat uit van bestaande logistieke ketens. Slechts een enkeling doet een stap terug en stelt zich de vraag: zouden de resultaten van duurzame logistieke ketens niet vele malen groter zijn als deze anders worden ingericht, bijvoorbeeld met minder en effectiever vervoer?”

Logistici moeten het topmanagement van bedrijven overtuigen van het feit dat reductie van CO2-uitstoot een integraal onderdeel van de bedrijfsstrategie moet zijn. De EVO-directeur: “Het is zorgwekkend dat logistici daarin niet slagen.”

Prof. drs. Cees Ruijgrok van TNO Mobiliteit is het ermee eens. “Zijn visie is niet nieuw. In een studie uit de jaren tachtig, Trendbreukscenario Goederenvervoer, is al eens onderzoek gedaan naar de structurele herziening van de logistiek inclusief verandering van productielocaties en hoeveelheden. Ook het project Transportbesparing van V&W van enkele jaren geleden, de voorloper van het Duurzame Logistiek Programma, gaf daar al tal van voorbeelden van.”

Harrie Osinga van Symbio6, een bureau dat zich bezighoudt met transitiemanagement vraagstukken, constateert dat er al sectoren zijn die al grotendeels werken volgens de ‘filosofie’ van Van den Broek Humphreij. “De worsteling, zoals door hem beschreven, is voor een sector als de metallurgische industrie herkenbaar. In deze sector zijn we met Connekt en de Vereniging Nederlands Metallurgische Industrie (VNMI) een programma Branchesamenwerking opgestart die al grotendeels werkt volgens de filosofie om logistiek te koppelen aan de corporate bedrijfsstrategie. Vandaar dat de VNMI dit programma nadrukkelijk koppelt aan het duurzaamheidsconvenant MJA. Keteninnovatie is hierbij speerpunt. Keerzijde van deze integrale benadering is dat het erg ingrijpend is voor de be–drijfsvoering. Overbelasting van de organisaties ligt op de loer. Hierdoor is het topmanagement vaak nog huiverig om in dergelijke trajecten te stappen.”

Bas Groothedde van Argusi, een adviesbureau dat zich bezighoudt met kwaliteit, duurzaamheid en kosten in de logistiek, is het in grote lijnen eens met Van den Broek Humphreij, maar plaatst wel kanttekeningen. “In tegenstelling tot Van den Broek Humphreij proef ik dat duurzame logistiek steeds meer een boardroom issue gaat worden en dus niet blijft hangen op een lager niveau. Er is een omslag gaande, die verbazingwekkend snel gaat. Logistiek komt steeds hoger op de agenda te staan mede door trends als duurzaamheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen.”

Wildgroei

Groothedde signaleert dat het fenomeen duurzame logistiek een wildgroei aan trends oplevert. “Je hebt te maken met allerlei benchmarks en bijvoorbeeld carbon footprint. Verwarrend voor bedrijven, maar ze zullen de komende jaren hier steeds meer mee geconfronteerd worden.”