• Klik hier om de webcast te zien. 

Sinds de film ‘An Inconvenient Truth’ van Al Gore is het milieu weer terug van weggeweest, ook al nemen we het woord milieu niet meer in de mond. Aan dit woord kleeft een te hoog Groenlinksig geitenwollensokkengehalte, daarmee wil je in het bedrijfsleven echt niet meer geassocieerd worden. Dus hebben we een nieuwe term bedacht: duurzaamheid.

Duurzaamheid is eigenlijk een erg goed gekozen term. Het begrip milieu roept immers associaties op met door zure regen aangetaste bomen, in bossen gedumpt afval en een grotendeels afgegraven Sint-Pietersberg. Als je als bedrijf roept dat je een nieuw beleid voert dat gericht is op een beter milieu, laad je meteen de verdenking op je dat je er voorheen een grote rotzooi van hebt gemaakt.

Het begrip duurzaamheid heeft niets van dat al. Integendeel, duurzaamheid klinkt als een economisch verantwoord idee. Duurzaamheid wil toch iedereen? Je bent gek als je je keten, of in ieder geval je eigen bedrijf niet duurzaam inricht.

Toch houd ik een beetje een vervelend gevoel over aan al dat gekoketteer met duurzaamheid en duurzame logistiek. Ik heb namelijk niet het idee dat we met z’n allen nu daadwerkelijk iets anders doen dan vroeger. 

Als ik kijk naar de huidige projecten op het gebied van duurzame logistiek, dan kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de belangrijkste drijfveer kostenbesparing is. Niet het tegengaan van smeltende poolkappen of het behoud van het tropisch regenwoud. En kostenbesparing is niet nieuw. Sterker nog, het streven naar lagere logistieke kosten is misschien wel net zo oud als het vakgebied logistiek zelf. Misschien nog wel ouder.

Natuurlijk, met kostenbesparing is niets mis. Als we logistieke kosten kunnen verlagen, moeten we dat vooral doen. Het verlagen van logistieke kosten staat vaak gelijk aan het voorkomen van verspilling. Dus leiden lagere logistieke kosten tot een duurzamere samenleving. Prima.

Misschien hebben we een begrip als duurzaamheid ook wel nodig om een nieuwe impuls aan innovatie in de logistiek of samenwerking in de keten te geven. Ik kan me best voorstellen dat we tot andere ideeën of nieuwe inzichten komen als we met een duurzaamheidsbril, bijvoorbeeld in de vorm van de digiscan, naar onze processen kijken. Ook goed.

Laten we echter niet net doen alsof het ons in het bedrijfsleven om die duurzamere samenleving is begonnen. De reden dat we al die projecten doen, is dat we kosten kunnen verlagen en dus een beter bedrijfsresultaat kunnen halen. Duurzaamheid is in de meeste gevallen niet meer dan een mooi aanknopingspunt om met die projecten tegelijk ons imago op te poetsen.

Tijdens de webcast op Logistiek.nl van dinsdag 15 april kwamen de heren aan tafel er ook ronduit voor uit: je gaat geen duurzame projecten doen als dat niet ook een economisch voordeel oplevert. Dat moeten we niet verwachten. Eigenlijk wel ontluisterend, die opmerking.

Ik weet niet of ik nu een pessimist of juist een idealist ben. Ik weet alleen dat ik alle projecten die onder de noemer duurzame logistiek zijn uitgevoerd van harte steun. Ik vraag me alleen af of de noemer duurzaamheid terecht is.  Voor mij is een logistiek project pas echt duurzaam als er andere keuzes gemaakt zijn dan wanneer alleen financieel-economische motieven een rol zouden spelen.