1. De planner gebruikt de software om de zendingen te visualiseren op de kaart. Hij plant feitelijk handmatig door de zendingen vanaf de kaart/lijst bij elkaar te klikken in ritten. Als er conflicten zijn in tijdvensters kan hij een rit omgooien of zendingen terugzetten op de kaart;
    
2. De planner laat de software een voorstel maken maar gaat die aanpassen om ritten op te lossen die in zijn ogen niet haalbaar zijn;
    
3. De planner geeft alle zendingen aan de software  en genereert vrijwel kant en klare ritten.

De laatste situatie komt in de praktijk helaas nog niet zo heel veel voor. Vooral bij standaard-leveringen en grote hoeveelheden (bodes, koeriers) kan dit wat gemakkelijker werken omdat randvoorwaarden beperkt of niet aanwezig zijn.

De eerste situatie komt veel voor bij logistiek dienstverleners. De software wordt feitelijk gebruikt als een digitaal planbord. Overigens is dit niet automatisch een ongewenste situatie: soms kan het aantal parameters zodanig hoog en complex zijn dat het automatiseren hiervan enorm complex is. Een punt dat veel genoemd wordt door planners die op deze manier werken is het zwart-wit werken van de software.  Een zending die op 12:01 geleverd kan worden bij een bedrijf dat vanaf 12:00 uur lunchtijd heeft, hoeft niet altijd een probleem te zijn. Een goede chauffeur loopt meestal wel wat in op de route. En bij veel klanten kan de planner de klant even bellen om te melden dat de chauffeur een paar minuten te laat is, hetgeen akkoord bevonden wordt. Van andere adressen weet hij dat hij er echt op tijd moet zijn omdat anders de zending geweigerd wordt. Hier zal hij geen lostijd van 12:01 aandurven, op straffe van een nieuwe, latere aanbieding op eigen kosten.  Voorbeelden zoals hier genoemd zijn heel lastig te automatiseren. Een tussenvorm is de mogelijkheid de software een rit (voor één auto) op de meest efficiënte volgorde te laten zetten, rekening houdende met de venstertijden.