artikel

Met consolidatiecentra wil het maar niet vlotten

Distributie Premium

Geconsolideerd leveren naar de winkel is al lang een feit bij supermarkten. De regie ligt daarbij vrijwel altijd bij de retailer. Maar het consolideren en bundelen van stromen tussen leveranciers en retail wordt minder frequent toegepast.

Artikel oorspronkelijk gepubliceerd in Logistiek op 5 oktober 2007.

Waaraan ligt het toch dat consolidatiecentra niet scoren” De te behalen voordelen zijn immers groot. Daarom startten Kimberly-Clark, Lever fabergé en GlaxoSmithKline (GSK) samen met logistiek dienstverlener ACR Logistics (nu Kuehne + Nagel) in 2004 het Manufacturers Consolidation Centre (MCC) in Raamsdonksveer. Overigens maakt GSK hiervan geen deel meer uit als gevolg van een ‘strategische beslissing’.

          

VLM organiseerde een discussie over consolidatiecentra, maar een doorbraak voor het breed opzetten van dit soort centra werd niet gevonden. Walter Kusters van TDG vroeg zich af waarom samenwerkings–initiatieven zovaak stranden. Zelf was hij betrokken bij Distrivaart, in de wandelgangen ook wel bier- en luierboot genoemd. “TNO hielp Distrivaart varende te krijgen, maar het was een initiatief van professoren en niet van commerciële partijen die hun nek durfden uit te steken.” Met commerciële partijen doelt Kusters bij voorkeur niet op logistiek dienstverleners. Daarvoor zijn de investeringskosten te hoog.

       

Eerlijk delen

Een goede samenwerking kan winst opleveren. Maar die moet je dan wel min of meer eerlijk verdelen. De verdeelsleutel wordt algemeen gezien als het belangrijkste struikelblok, net als vertrouwen tussen partijen.

         

Arjen Wierikx van consultancybureau Mondea ziet in ‘nut’ nog een derde belangrijk punt. “Wat is nut? Wanneer is iets nuttig? En voor wie? Grootschalige projecten vergen veel voorbereidings–tijd en zijn bij aanvang bij wijze van spreken al gedoemd te mislukken. Op basis van vertrouwen en transparantie met elkaar kleine stappen zetten, creëert een solide basis. Beperkte investering, snelle ROI en POC zorgen voor verdere uitbouw.”

        

Steef van de Velde (Erasmus Universiteit) sluit zich hierbij aan. Volgens hem is alles terug te voeren op de ‘bottom-line’, de voordelen van samenwerking wegen blijkbaar niet op tegen de nadelen. Hij is niet verbaasd dat een brede interesse in consolidatiecentra uitblijft. “Ik zie voorlopig geen verandering optreden. In theorie zou het wel kunnen. De overheid kan bijvoorbeeld interveniëren en de samenwerking aantrekkelijker maken, of andere juist onaantrekkelijker.”

      

Voorbeelden van goede samenwerkingsvormen zijn er wel, maar vooral op het horizontale vlak. In Zuid-Holland zijn vorig jaar zes transporteurs samen gaan werken. De groep is inmiddels uitgebreid. Ook staan volgens Bas Groothedde van Kirk- man Company zes grote verladers op het punt een consolidatieovereenkomst te sluiten. De winst wordt daar niet honderd procent eerlijk verdeeld, maar voor alle partijen is de te behalen winst dusdanig dat ze ja hebben gezegd. De verladers zoeken nu logistiek dienstverleners die willen deelnemen.

        

Ondanks alle mooie vooruitzichten is open en eerlijk samenwerken lastig te realiseren. “Klanten willen graag de mogelijkheid hebben om te kiezen tussen verschillende logistiek dienstverleners”, aldus Mark van Ommen, werkzaam bij Van den Meerendonk. “En zonder logisticus in de boardroom blijft het lastig om mensen te overtuigen van eventuele voordelen bij ketensamenwerkingen.”

Reageer op dit artikel