Gerelateerde items

Discussie over de juiste supply chain-KPI’s(Nieuws, 5 okt 2010)

 

Vooral bij consultancy-bedrijven en in bladen is het een populair gebruik om Top-zoveel lijstjes samen te stellen. Deze lijstjes lezen lekker weg en maken een complexe werkelijkheid verleidelijk simpel. Het is dus geen wonder dat Rankings veel aandacht trekken en goed verkopen. Tegenwoordig wordt van zo'n beetje alles een Ranking gemaakt: de 50 beste ziekenhuizen, de 100 beste MBA opleidingen en dus ook, het kon niet uitblijven, de 25 beste Supply Chains.

Top-zoveel lijstjes zijn een aardig vermaak. Maar laten we niet de fout maken Rankings echt serieus te nemen. Methodologisch zijn ze op drijfzand gebouwd, simpelweg omdat het onderliggende model een aantal inherente zwakheden kent.

Rankings komen gewoonlijk in drie stappen tot stand. In stap 1 worden de scores van de verschillende organisaties op een aantal KPIs gemeten. Deze stap geeft aanleiding voor veel debat: welke KPIs zouden moeten worden meegenomen? Het lijkt logisch dat voor supply chains in ieder geval resultaten op het gebied van snelheid, betrouwbaarheid, flexibiliteit, kwaliteit en duurzaamheid aan de orde zouden moeten komen. Maar helaas, in het AMR onderzoek zit niets van dit alles. Van het INK model weten we dat naast resultaten ook naar de onderliggende organisatieprocessen zou moeten worden gekeken. Ook hiervan is in de AMR aanpak geen sprake.

In stap 2 worden de wegingsfactoren bepaald. Het is doorgaans volkomen duister waarom de factoren de gegeven weging zouden moeten hebben; hierin zit een grote mate van willekeur. Erger is dat alle supply chains langs dezelfde meetlat worden gelegd. De eerste les in strategie zegt ons dat bedrijven zich in de markt moeten onderscheiden en dat daarvoor keuzes moeten worden gemaakt. Sommige KPIs zijn dan belangrijker dan andere. En verschillende bedrijven maken verschillende keuzes. Door een uniforme meetlat te gebruiken gaan Rankings volkomen voorbij aan dit principe.

Bij stap 3 worden de scores met de wegingsfactoren vermenigvuldigd en verwerkt tot een eindscore. Dit is de overtreffende trap van appels met peren vergelijken. Zo wordt bijvoorbeeld de gewogen score op ROA opgeteld bij de gewogen score op "inventory turns". Hoe moet de uitkomst van die som worden geïnterpreteerd? Niemand die dat kan zeggen.

Nadat alle gewogen scores zijn opgeteld wordt de Top-lijst samengesteld. Wie bovenaan staat is "de beste". Maar, zo moet men zich afvragen: de beste in wat? Het antwoord is: de beste in het lijstje. Niets meer en niets minder. En dat moet dus niet worden verward met "de beste supply chain". De beste supply chain bestaat namelijk helemaal niet. De "beste" hangt af van je eigen criteria en keuzes. En de criteria en keuzes zijn per bedrijf uniek, en dus niet uniform te bepalen. Ook niet door AMR.

Als de bedrijven die in de top van de lijst staan zich aangemoedigd voelen om meer inzicht te geven in hoe ze hun supply chain aansturen, dan kan de AMR top 25 misschien toch nog nuttig blijken te zijn. Van een kijkje in de keuken bij andere organisaties kunnen we altijd iets leren, of ze nu de beste zijn of niet.

Verwijzingen:

Apple opnieuw koploper in supply chain Top 25

Discussie over de juiste supply chain-KPI's

Studenten analyseren AMR supply chain top 25

Apple opnieuw winnaar AMR Supply Chain Top 25. Hè jammer! (discussie Harm Beerens op Linkedin)

The AMR Supply Chain Top 25 for 2010 (Gartner)