Ontschotten is een term die gebruikt wordt voor ketenmanagement binnen organisaties; het gaat er om dat de schotten (of muurtjes) tussen de verschillende organisatie-eenheden (de kokers of silo's) worden weggenomen.

Vrijwel elk bedrijf of organisatie bestaat uit afdelingen (denk aan Inkoop, Logistiek, Marketing & Sales) en/of business-units (productorganisaties, regionale organisaties). Daar is op zich niks mis mee. Integendeel: in de beste traditie van Frederick Taylor (grondlegger van "scientific management") geldt dat een zekere mate van arbeidsverdeling sterk bijdraagt aan de efficiency en effectiviteit van de organisatie. Het probleem van deze organisatievorm is echter dat de klant vaak niet wordt bediend door een bepaalde afdeling, maar door een product en/of dienst die wordt voortgebracht door de gezamenlijke inspanning van meerdere onderdelen van de organisatie. Om die klant zo efficiënt en effectief mogelijk te bedienen moeten derhalve niet alleen de afdelingen maar ook de (klant)processen expliciet worden aangestuurd. Een dergelijke processturing vereist het ontschotten van de organisatie.

Binnenkort zal DPA Supply Chain de resultaten hun tweede onderzoek naar de stand van zaken van ontschotting bij het Nederlandse bedrijfsleven publiceren. Uit het eerdere onderzoek in 2008 bleek dat bedrijven met ontschotten miljarden zouden kunnen besparen.

Ook de Nederlandse overheid blinkt bepaald niet uit in het ontschotten. Ministeries zijn ware machtsbolwerken en samenwerking tussen ministeries is buitengewoon lastig. En dan hebben we het nog niet eens over de samenwerking tussen landelijke, provinciale en gemeentelijke overheden.

Een treurig voorbeeld van hoe het niet moet vormt de Wajong (wet arbeidsongeschiktheids-voorziening jonggehandicapten). Er zijn heel veel instanties die zich met de Wajong bezig houden en door de manier waarop de overheid is georganiseerd, zijn de diverse Wajong-regelingen te vinden in de diverse kokers, zie onderstaande figuur.

Een Wajonger heeft met alle kokers te maken. Maar hij moet zijn eigen weg hierin vinden. Wat erger is, de regelingen in de kokers zijn vaak niet op elkaar afgestemd. Bijvoorbeeld wordt als er inkomen uit arbeid (koker van werk) is, de uitkering verminderd (koker uitkeringen) zodat de Wajonger er vaak niet of nauwelijks op vooruitgaat.

Nu is het zonder meer waar dat alle instanties zeer betrokken zijn en het allerbeste willen. Maar dat is niet het punt. Ook kunnen we (zoal uit de kabinetsonderhandelingen lijkt te komen) ministeries samenvoegen. Maar ook daar gaat het niet om. Het enige wat echt helpt is dat niet de kokers leidend zijn maar de processen die daar door heen lopen. In dit geval de Wajonger en alles wat hij/zij tegenkomt. Processturing zal leiden tot veel betere dienstverlening aan de Wajonger en tegelijkertijd (door verminderde bureaucratie en betere resultaten) tot veel lagere kosten.

Concluderend: door het toepassen van de principes van ketenmanagement en ontschotten kan de BV Nederland aanzienlijke besparingen realiseren terwijl de dienstverlening ook nog eens kwalitatief beter wordt.

Andere suggesties om de BV Nederland te helpen met logistieke inzichten zijn welkom.

Vorig onderzoek DPA