Artikel oorspronkelijk gepubliceerd in Logistiek op 18 juni 2010.

Met de toekenning is duidelijk geworden waar de prioriteiten liggen, althans op het gebied van research & development. Maar ook wat door het Nederlandse bedrijfsleven als grote logistieke uitdagingen wordt gezien. De projecten zijn:

• 4C4More, vier parallel lopende projecten gericht op het verhogen van efficiency bij productie, transport en opslag en op het vinden van nieuwe financieringsstructuren;
  
• Cross-Chain orderfulfillement voor coördinatie van internetverkopen met onder andere Openbare Bibliotheken voor nieuwe distributienetwerken;
   
• ProSeLo (Proactive Service Logistics) voor geavanceerde kapitaalgoederen, met als doel het opzetten van centrale control towers;
   
• Extended Single Window om mainports te helpen bij het sneller afhandelen van internationale goederenstromen;
   
• Ultimate, het ontwerpen van efficiënte, multimodale netwerken voor het vervoer naar het achterland met optimale verbindingen en snelle afhandelingsprocessen

Ik wil kort ingaan op de rol van de ISAC, de International Scientific Advisory Committee, die zo’n belangrijke rol had bij de beoordeling en selectie van subsidiabele projecten. In het veld was er vooraf de nodige scepsis: zou een dergelijke internationale commissie - weliswaar van toonaangevende internationale hoogleraren, maar niet gehinderd door enige kennis van de Nederlandse context - wel in staat zijn om een nuttig oordeel te vellen en het bestuur en directie van Dinalog van waardevolle adviezen te voorzien? Deze scepsis is volledig ongegrond gebleken. Onder de inspirerende leiding van wijlen Jo van Nunen heeft de ISAC zich meer dan van haar taak gekweten door consciëntieus, kritisch maar constructief, fris, “out-of-the-box” naar de projecten te kijken. Juist dit outsiders perspectief is uiterst waardevol bij de beoordeling van de projecten gebleken.

Het voelt alsof met de selectie van de vijf projecten het topinstituut nu echt van start is gegaan. Jetzt geht’s loss – nu gaat het beginnen.