blog

Een afstudeerder om kansen te verkennen…

carrière & mensen 1259

Er dient zich een logistieke HBO-er aan bij Brodamco. Iwan wil bij dit bedrijf zijn afstudeeropdracht komen vervullen. Lodewijk is gecharmeerd van het idee. Directeur Dick de Lange vraagt zich af waarom.

Een afstudeerder om kansen te verkennen…

‘Heb je het nog niet druk genoeg?’ vroeg Dick aan Lodewijk.

‘Nou, druk is het wel,’ zei Lodewijk. ‘Maar een afstudeerder kost niet alleen tijd. Zo’n student brengt ook wat mee. Dat is het hele idee natuurlijk.’

‘Wat brengt die HBO-er logistiek dan precies?’ wilde Dick weten.

Dick was Lodewijk’s baas, de directeur van Brodamco. Hij was altijd heel direct. Dat was prettig. Je wist precies wat je aan hem had. Zijn manier van discussiëren vergde echter wel wat aanpassing van Lodewijk. Lodewijk was iets voorzichtiger, iets netter. Hij moest vaak even schakelen om snel met de juiste argumenten te komen.

‘Nou, vernieuwing bijvoorbeeld’, lichtte Lodewijk één van de voordelen van een afstudeerder toe.

Lodewijk vraagt zich af… (aflevering 1)

Pakhuis

Bart Lammers

Lodewijk Hagens is logistiek manager in de managementroman ‘Het Pakhuis’ van Bart Lammers.
In het boek zoekt hij antwoord op vragen waar hij in de dagelijkse praktijk tegen aan loopt. Die zoektocht krijgt een vervolg in een serie blogs op www.logistiek.nl.
Aflevering 1: Wat moet het bedrijf met een afstudeerder…?
Meer over ‘Het Pakhuis’ – klik hier

Het was de bedoeling dat de student aan de slag ging met nieuwe logistieke concepten. Vooral op het vlak van samenwerking, zo had Lodewijk begrepen van de man die hem had verteld hoe ze de ideeën en kennis vanuit de Topsector Logistiek naar de praktijk wilden brengen. Het had hem aangesproken. Het bood een mogelijkheid los te komen van het sneller-beter-goedkoper-denken binnen de huidige kaders. Het zou het speelveld verruimen, nieuwe kansen in beeld brengen. Nieuwe barrières ook, dat wel.

‘Wat moet er dan nieuw bij ons? De klanten zijn toch tevreden met jouw logistiek?’

‘Onze logistiek,’ verbeterde hij Dick. Want hij deed het met zijn hele team. Elke dag weer. ‘Het gaat me erom dat klanten morgen ook nog tevreden zijn, Dick. En jij wil waarschijnlijk ook dat we nieuwe slimmigheden toepassen om bij te blijven.’

‘Als het iets oplevert wel ja.’ Dick dacht altijd aan de poen. Dat sierde hem. ‘Ik zie het nut niet van een mooi afstudeerverslag dat in de spreekwoordelijke la verdwijnt.’

‘We moeten natuurlijk wel zelf bedenken waar we meer over willen weten,’ zei Lodewijk. ‘Iwan heeft al een voorstel gedaan na ons verkennende gesprek.’

‘Iwan? Verkennend gesprek?’ Dick keek hem wantrouwend aan

‘Ja, Iwan,’ biechtte Lodewijk op. ‘Hij begint over een week.’

‘Ik dacht dat wij samen aan het bespreken waren of we überhaupt wel een afstudeerder nodig hebben.’ Dick stond op van zijn bureaustoel en gooide een stapel papier in de plastic papierbak die vlak naast de deur stond. ‘Vernieuwing’, mompelde hij. ‘Ik word betaald om er enthousiast van te worden, maar om je de waarheid te vertellen Lodewijk, word ik er meestal heel erg moe van.’

‘Dat heb ik ook wel eens,’ stelde Lodewijk zijn baas gerust. ‘Maar tegelijkertijd krijg ik er ook energie van. En het kost me beperkt tijd. Ik koppel Iwan aan Wouter de magazijnmanager en aan inkoop als het vooral met voorraad te maken heeft, en anders aan onze transportspecialist. Of misschien wel aan allemaal, want samenwerking raakt vaak veel aspecten. Zeker als het om samenwerking tussen verschillende bedrijven gaat. Ik stop er in het begin wel wat tijd in natuurlijk, maar de mannen in mijn team moeten er echt mee aan de slag.’

‘Verschillende bedrijven?’ vroeg Dick. ‘Daar wil ik me wel even tegenaan bemoeien. We gaan niet zomaar met anderen in zee, zeker niet als het concurrenten zijn.’

Dit had Lodewijk verwacht. Sterker nog: hij had er zelf ook nog allemaal vragen bij.

‘Ik zie ook heus de beren wel,’ zei Lodewijk. ’Dat is niet zo moeilijk. Maar ik wil de kansen verkennen, ik wil snappen wat er te winnen valt en hoeveel. Ik wil weten of we ermee aan de slag moeten. Of dat we dit niet moeten doen, maar dan laten we het beargumenteerd liggen, niet omdat we koudwatervrees hebben. Gevoelsmatig weet ik dat er iets te besparen valt: meer bundelen is minder kosten, minder emissies, minder problemen met een krappe arbeidsmarkt.’

‘Ja, en meer risico’s, meer afhankelijkheid en minder concurrerend vermogen,’ voegde Dick toe.

‘Ik weet het niet Dick. Dat is het hem juist. Ik weet het niet. En dan moet je het eerst onderzoeken.’ Hij liep naar de deur en zei: ‘Dank voor het sparren, Dick’.

Dick zei: ‘Voor sparren zijn er twee nodig, Lodewijk. Dit had je zelf al besloten. De groeten aan die Iwan van je en veel plezier met je vernieuwing.’

Als je Dick kende wist je dat dit zijn manier was om akkoord te geven over iets wat hij niet zelf had bedacht.

Lodewijk liep energiek weg door de gang, langs de kamer van Jenny, de secretaresse van Dick. Hij klapte een paar keer in zijn handen. Jenny keek hem verbaasd na. Het gebeurde niet iedere dag dat mensen Dicks kamer blijer uitkwamen dan ze erin gingen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels