artikel

Kristel is helemaal klaar met hufterig gedrag…

carrière & mensen 2401

Elke dag voert ze een constante strijd tegen vooroordelen. Kristel Groenenboom geeft al acht jaar lang leiding aan een container servicebedrijf. “Heftruckverkopers zijn vaak echt seksistische hufters.”

Kristel is helemaal klaar met hufterig gedrag…

“Elke dag kom ik verbaasde blikken tegen als ik zeg dat ik directeur ben of een heftruck ga kopen.” Sinds vorig jaar haar boek ‘Mag ik meneer Kristel even spreken?’ verscheen, is Kristel Groenenboom (31) veel geïnterviewd en op de radio geweest. Ze maakt tijd vrij voor haar missie – naast haar dagelijks bestaan als directeur van Container Service C. Groenenboom in Oosterhout. En die missie luidt: vooroordelen opruimen, zoals de aanname dat vrouwen geen technisch bedrijf kunnen leiden, of dat jonge ondernemers niet in een dikke Porsche moeten rijden. “Heftruckverkopers scoren het hoogst in de categorie seksistische hufters.”

Wat is er gebeurd?

“Toen ik acht jaar geleden het bedrijf overnam van mijn vader wilde ik een nieuwe heftruck kopen. De vertegenwoordiger van het bedrijf waar we zaken mee deden, vond dat raar, zeker toen ik meldde dat zijn offerte veel te hoog uitviel. Ik kreeg een mail terug: u kunt technische beslissingen beter overlaten aan mannelijke collega’s. Daarna begon hij mijn medewerkers te bellen om zijn gelijk te halen. In de heftruckwereld kom je nauwelijks vrouwen tegen. Dan kun je tegen extreme reacties aanlopen.”

Je noemt je boek een overlevingsgids – is het zo erg?

“Het is gewoon elke dag hard knokken om je als jonge ondernemer – zeker als vrouw – te handhaven. Vooral omdat je een constante strijd voert tegen vooroordelen. Ik heb mijn boek geschreven om mensen tot nadenken te stemmen. Daar krijg ik heel veel positieve reacties op, zoals vorige maand rond de internationale vrouwendag en de verkiezing van de zakenvrouw van het jaar.
Ik schrijf al een tijdje columns voor Management Team. In het boek stip ik diverse vooroordelen aan en geef ik ook een aantal tips. Iedereen heeft last van vooroordelen. Ik ook. Maar je kunt daar wel wat aan doen.”

 

Moet je als vrouw harder optreden?

“Vaak wel. Een zakenvrouw is al snel een bitch als ze ingrijpt, zoals bij heftruckvertegenwoordigers die alleen met mannelijke medewerkers zaken willen doen. Of een andere leverancier, die zichtbaar voor iedereen op zijn horloge stond te tikken en ‘goedemiddag’ riep, toen ik om half tien ’s ochtends binnenkwam op kantoor. Natuurlijk overkomt vrouwen dat niet alleen, mannen net zo goed. Maar ik vind dit ook een typisch vooroordeel, zeggen dat laatkomers er de kantjes van aflopen. Moet je als ondernemer als eerste op de zaak zijn en als laatste vertrekken? Ik vind dat onzin. Ieder individu heeft een ander energieniveau. Onderzoek toont aan dat er twee persoonlijkheidstypen zijn. Multitaskers zijn vaak laatkomers. Dat heeft niets te maken met luiheid, egoïsme of onbeleefd gedrag.”

Ondernemers zijn meestal niet de beste werkgevers

“Ja, dat is een ander hoofdstuk in mijn boek en een groot vooroordeel. Je bent al snel de boeman voor medewerkers. Natuurlijk wil je het beste voor je mensen, maar ook voor het bedrijf en dat wringt soms. Zeker als je mensen moet ontslaan. Dat was de eerste keer heel emotioneel voor mij. Maar het hoort er wel bij. De meeste mensen werken hier al heel lang. Die waren niet gebleven als mijn vader en ik slechte werkgevers zouden zijn. Ik hoor veel ondernemers klagen dat het lastig is om aan goed technisch personeel te komen. Dan zeg ik: ga niet lopen zeuren. We hebben pas weer drie mensen aangenomen. Dat is heus niet gemakkelijk, maar als je goed je best doet dan lukt het altijd. In de toekomst zal dat wellicht nog moeilijker gaan. Maar doe je er zelf dan wel alles aan om mensen te krijgen? Steek je nek uit en pak het op.”

Heb je ooit spijt gehad van deze keuze?

“Nee, ik ben niet iemand die twijfelt. Ik was 23 jaar toen mijn vader het bedrijf aan mij overdroeg en ik ben er gewoon honderd procent voor gegaan. Dat levert weerstanden op in het begin. Je bent toch de dochter van de baas en de tweede generatie richt het bedrijf ten gronde – nog zo’n hardnekkig vooroordeel dat je vaak hoort. De containerwereld stond flink onder druk in de crisisperiode, maar wij hebben het hoofd goed boven water kunnen houden. Ook door uitbreiding van werkzaamheden in andere sectoren. Zo doen we behalve nieuwbouw van speciale containers ook renovatiewerk en zitten we nu meer in de offshore. Ik richt me op andere dingen dan mijn vader deed. Ik heb niets cadeau gekregen, maar er keihard voor moeten werken. Dit werk doe ik elke dag met heel veel plezier. Liefde voor dit vak is het beste motief om dit te doen en vooroordelen te overwinnen.”

Lees ook: Meer baankansen voor vrouwen in transport

Reageer op dit artikel