Ik krijg vaak uitnodigingen voor een bedrijfsbezoek van oud-studenten die het prettig vinden dat je eens komt kijken. Zij willen hun verbeterprocessen laten zien want ze zijn trots op hun werk. Mijn mening is simpel: als je les geeft in procesverbeteren, dan moet je daar ook aandacht voor geven. Voorwaarde is dan wel dat ik foto's mag maken die weer gebruikt worden voor educatieve doelen.
Nederland loopt in mijn ogen sterk achter in het delen van kennis. Bij veel ondernemingen lopen de managers met oogkleppen op: ze nemen de tijd niet om bij anderen hun licht op te steken. Het komt veelal door de drukte.
Een goed Chinees spreekwoord luidt: als u haast heeft, moet u eens rustig gaan zitten (nadenken, kijken en doen). Vaak denken deze mensen dat zij het beter weten dan anderen.
Open uw ogen
Een veel gehoord ander argument is dat de business niet op elkaar lijkt. Zo zeggen mensen uit de administratieve wereld vaak dat er bij hun hele andere zaken spelen dan bij productiebedrijven. Nonsens: niets is minder waar. Als men de ogen opent kan men veel meer zien. Een document maken is toch ook productie. Kortom open uw ogen en kijk eens bij een ander.
Excursies
Gelukkig zijn er personen die het wel begrijpen. Een oud-student van me heeft bij CEVA logistics gewerkt en werkt nu bij de Rabobank. Hij stuurde een hele delegatie naar de excursie die de LeanSixSigma-Groep van de vLm heeft georganiseerd bij SEW Eurodrive. Dat zouden meer managers moeten doen.
De discussies met het panel van deskundigen leerde ons dat de problematiek van het verbeteren van processen voor elke bedrijfstak geldt. Ton Mulders, die VP Six Sigma is bij ABN AMRO, was heel direct: het verbeteren is een kwestie van boerenverstand. Ton Verschuren, directeur bij SEW, was nog scherper door te constateren dat een cursus Italiaans voor de vakantie ook kan bijdragen tot het verbeteren van de organisatie. Als er zes of meer personen zijn die interesse hebben, wordt er een cursus gegeven binnen het bedrijf. Dat versterkt de sfeer en de collegialiteit. Het legt zo ook een basis voor nog meer verbeteringen.
Logistieke perfectie vraag het uiterste
Natuurlijk is een algemene cursus zinnig als oefening voor de geest. Willen we echter als logistieke organisatie boven het maaiveld gaan uitsteken is daar meer voor nodig. De vLm heeft dat jaren geleden al begrepen door de EMLog in het leven te roepen. Deze opleiding is aan de tijd aangepast.
Ben je er dan zo? Een opleiding, zoals de EMLog levert een prachtige basis voor een verdere groei. Daar heb je meer voor nodig. De beste sporters hebben coaches en sparring partners. Al jaren ben ik zo betrokken bij de groei van logistieke professionals. De specials in logistiek groeien me in allerlei opzichten voorbij. Is dat erg? Nee, dat is prachtig. Zo kweken we nieuw talent dat anderen ook weer verder helpt. Het sparren houdt ook mij scherp. Zo helpen we de BV Nederland van Nederland = Logistiek tot Nederland is de beste logistieke ketenpartner.
Leren van elkaar: doe de awareness test
Door bij elkaar in de keuken te kijken help je de andere partij de blinde vlekken weg te werken. Dat werd me weer eens goed duidelijk toen ik bij een onderneming op bezoek mocht komen die volgens de informatie al vergevorderd is. Binnen hun organisatie werd het bedrijf als een showcase neergezet. Met de verantwoordelijke manager mochten we de vloer op. Die wilde in eerste instantie trots laten zien wat ze allemaal bereikt hadden. Na zijn verhaal vroeg ik hoe kritisch het commentaar mocht zijn. Hij was heel open en daagde me uit zo veel mogelijk commentaar te leveren.
We gingen keurig uitgerust, met alle relevante veiligheidsmiddelen, de vloer op. Op zich zag het er prima uit. Maar als je wat verder kijkt, zie altijd wel wat zaken. Die zaken waren echter zo ingesleten en vielen zo slecht op dat het aan hun ogen voorbij is gegaan. Het lijkt wel op het magnifieke filmpje van de Awareness Test bij Youtube. Dit filmpje moet je een keer gezien hebben om te beseffen dat dit ook ons ook allemaal kan overkomen.
Wat bleek bij het rondlopen door het magazijn? De verbeterpunten lagen letterlijk en figuurlijk op de vloer. Na de ontdekking van het tweede verbeterpunt ging een van de medewerkers nog maar een snel terug naar zijn kantoor om een notitieblok te halen en alles goed vast te leggen. Door het ook nog eens vast te leggen op zo'n 100 foto's bleek het beeld duidelijk te worden voor de manager en zijn medewerkers. Uiterst serieus werd deze punten direct opgenomen en verwerkt. De volgende dag heeft men mij alle verbetervoorstellen gestuurd. Het bedrijf gaat er snel mee aan de slag.
Laat anderen ook meegenieten
Maar tot hoever ga je? Een eenvoudig antwoord is: eeuwig of anders tot het product of proces nog bestaat. Perfectie is en blijft relatief. Om je heen verandert de wereld. De klanten stellen andere eisen. De technische mogelijkheden worden steeds beter. Blijf in beweging, kijk om je heen, blijf leren en laat je inspireren. Tot slot: het blijft een kwestie van doen.
Houd dat echter niet alleen voor je zelf. We zijn er toch voor op de wereld om elkaar te helpen? Maak bijvoorbeeld eens een Wall of Fame, Die kan je zowel naar binnen als naar buiten gebruiken. Een ander idee is een boekje of een film te maken, wat anderen weer inspireert.
De samenvatting is kortweg: leren, horen, kijken en doen. The show(case) must go on.
Reacties (11)
Beste Ed,
Dank je voor deze mooie en uitgebreide reactie. Heb zelf 12 jaar les mogen geven bij Nyenrode aan het Part Time MSc-programma. Daar heb ik voor het eerst bedrijfsbezoeken ingevoerd. Voor veel studenten waren dat complete openbaringen. Terecht geef je aan dat we dichtbij veel antwoorden vinden voor vragen die in onze organisaties leven. Ook je verhaal over het zelf ervaren wat er op de werkplek leeft kan ik me helemaal in vinden. Zelf probeer ik alvorens met een verbeterproces te beginnen eerst mee te werken in het te verbeteren proces. Het werkt verrassend goed.
Leren van andere ondernemingen. Hoe juist. Al voor ik in 1998 aan Nyenrode aan de PDP / PTMSc studie begon had ik dit door. Wat wisten wij, machinebouwers voor de cd-industrie, nu van de rest van de ondernemingen in onze bedrijfskolom? Niet veel. Toegegeven onze inkopers wisten veel van spuitgietmachines, sputterklokken et cetera, maar dat was allemaal toegespitst op onze tak van dienst. Toen ik cd-bedrukkingsmachines ging kopen om door te verkopen op de grotere projecten in Verweggistan, wist ik het wel. Ik nam een paar dagen vrij en meldde mij bij een van onze klanten. Daar heb ik bijna een week rondgeklost als productiemedewerker op de bedrukkingsafdeling. Ik draaide gewoon mee. Screens maken, bedrukken en zelfs inpakken. In die dagen leerde ik van alles over de machines en hoe er mee te werken. Dat was een groot genot bij het afnemen van machines in mijn eigen werk. Ik hoefde niemand meer mee te nemen, men verkocht mij geen knollen voor citroenen.
De directeur van ons bedrijf was best een beetje boos op mij. Hij ging op klantenbezoek en precies naar het bedrijf waar ik in overall rondliep. Hij wist van niets en keek wel op toen hij mij zag. Hij vond het een geweldig idee, en dat van die vrije dagen moest ik weer terugnemen. Later heb ik dat gedoe uitgebreid met meer mensen.
Rond de kerst gewoon achter de bureaustoel vandaan en een door mij geschreven tekst en een door een collega geschreven deuntje in een studio opgenomen. De cd's waren niet aan e slepen en in Amerika, Europa, Azie en verder een groot succes.
Zie you tube "nobody goes further"
Later hebben we dit uitgebreider herhaald met een volledige cd, betaald door een aantal toeleveranciers. Get on the train-Nairobi (delen ook op you tube)
Zo wist men bij ons in het bedrijf precies waarvoor en waarmee men bezig was, buiten de grenzen van de eigen onderneming. Van zand tot klant in eigen hand.
De lessen m.b.t. tot kennismanagement op Nyenrode sloten hier vaak op aan en zo was het niet verwonderlijk dat ik dit oude idee doordreef naar het afstuderen. Samen met Geert Mikkers (schrijver van het boek over overnames in familiebedrijven) werkten we aan "de collegaketen" dat vrijwel geheel gewijd is aan het over de grenzen van de eigen onderneming kijken. In ons geval, twee niet concurrerende ondernemingen in de food. Vlees en koffie. Maar het is in iedere onderneming toepasbaar.
Later kwam ik het weer tegen in de steigerbouw. De fabriek waar ik toen was, had mensen al 20 jaar in dienst die steiger onderdelen fabriceerden. In al die jaren hadden ze echter nog nooit op een steiger gestaan op hoogte tussen de metselaars. En de metselaars die op grote hoogte stenen stapelden, hadden niet het flauwste benul van wat er kwam kijken bij de aanmaak van hun steiger, die hun veiligheid op hoogte moest borgen.
Juist zo'n wederzijds besef is nodig om verder te komen. Meer arbeidsvreugde, betere producten, betere methoden, inzicht in elkaars problemen, meer marktmogelijkheden etc.
10 jaar na mijn afstuderen op de collegaketen nog immer een vrijwel onontgonnen gebied. Ondanks dat ben ik in 2001 het verhaal gaan uitventen. Eerst met succes door alle publiciteit rondom kennismanagement, later werd het minder en ga je weer meer naar de interim klussen toe. Maar het blijft een droom, elkaar helpen om beter te worden, zonder elkaar vliegen af te vangen.
Het wiel uitvinden wordt nog steeds bij veel bedrijven uitgevoerd. Het is nog maar een paar jaar terug dat ik bij een grote onderneming gevraagd werd voor een second opinion over een Lean traject. Daar wilden ze een two bin oplossing uit gaan voeren met een kanban. Daar waren dure consultants voor ingehuurd en zelf was men er al maanden mee bezig. En wat bleek op nog geen vijf kilometer van dat bedrijf was een onderneming, die het zelf opgelost had en met vergelijkbare software werkte. Een match was snel gemaakt en wat bleek na dit bezoek: maanden werk voor niets uitgevoerd. Daarom pleit ik er voor altijd vergelijkend onderzoek te doen bij collega's in de omgeving. Sluit je daarom aan bij een vakvereniging en leg je oor te luister. Kruip uit je schulp logistiek managers et cetera!
EMLog weer goed onder de aandacht gebracht, dank u. Maar Hessel je hebt gelijk dat opleiding niet de enige mogelijkheid is om je te ontwikkelen. Steeds vaker komt de zorg bij de industrie kijken of regelen EMLog studenten onderling een bedrijfsbezoek om eens te leren van elkaar. Dit valt echter compleet in het niet bij de vele, vele, zeer vele vergaderingen om oplossingen te bedenken die elders allang zijn bedacht en toegepast. Over verspilling gesproken......
Je raakt de spijker op de kop Arjan. Helemaal mee eens dat logistiek nooit een doel op zich mag zijn. Het verbeterproces moet bij operationele processen meestal eenvoudig beginnen. Daarom zijn hulpmiddelen, zoals 5S en spaghettidiagrammen, juist zo prettig om mee te beginnen. Maar daarna moet je wel veel verder gaan en de medewerkers blijven motiveren om door te gaan. Dan kan je ook de logistieke theorie er bij gaan gebruiken. In onze boeken over logistiek (www.werkenmetlogistiek.nl ) beginnen we natuurlijk gelijk met de klant. Vervolgens wordt het rendement van de organisatie centraal gesteld. Dat kan je alleen realiseren met gemotiveerde medewerkers. Aan de acties in mijn blog wil ik daarom ook enkele correcties doorvoeren: Eerst LEREN, dan HOREN, verbeteringen ZIEN, acties DOEN en verdienen met POEN.
Ik zeg altijd "Als je de problemen binnen een onderneming wilt zien dan kun je ze ook zien..." mits jij er jezelf voor opensteld. Een ronde door de productie, magazijnen maar zeker ook door de kantoren van een onderneming zegt erg veel over die onderneming, cultuur en management stijl.De cruciale vraag is: Wat doen we ermee? Actie... Maar dit was niet wat mij triggerde om op deze blog te schrijven. Wat mij wel triggerde waren twee woorden in de titel: "logistieke perfectie". Wat is dat dan? Logistiek is geen doel op zich maar een middel om invulling te geven aan de eisen en wensen van de klant. Bedrijven denken enerzijds vaak denken te weten wat de klant wil en anderzijds wordt vaak niet de diversiteit van de klantwensen onderkend. Wat is dan perfecte logisitiek? Wat mij betreft is dat die operatie, die optimaal invulling geeft aan de eisen en wensen van de klant en waarbij tegelijkertijd de prijs die de klant hiervoor wil betalen hoger is als de kosten die je er voor moet maken. Waarom deze reactie? Ik zie nog al te vaak "perfecte showcases" waarbij de match met de markt niet optimaal is. Om optimaal te leren van een rondleiding zijn er dan wat mij betreft 4 cruciale ingredienten:
1) Wat verlangt de klant van de onderneming? en op welke wijze/ hoe zijn die klanteisen vertaald naar logistieke eisen? Wat zijn de daarbij behorende kritische performance indicatoren (mix van proces en output indicatoren of te wel organisatie gebieden en resultatengebieden). Wat zijn de IST en Soll waarden maar bovenal hoe wordt de perfecte logisitek vertaald naar de bottom line (Winst).
2)Uitleg over het logistieke concept welk moet leiden tot het realiseren van de externe en interne doelen. Uitleg over de verbindingen in de value chain (interne organisatie) en value system (supply chain). De match tussen klanteis - business model - logistieke grondvorm en supply chain configuratie is wat mij betreft een voorwaarde om te komen tot perfectie. Echter het probleem is vaak dat de eerste verbeteringen eerder "bottom-up" (ik heb een operationeel probleem) dan strategie gedreven "top-down" tot stand komen (Welke rol vervullen wij vor de klant? Wie of wat willen wij zijn? Hoe moeten we ons dan organiseren? intern en in de supply chain)
3)Hoe is het logistiek concept operationeel gemaakt? Dit is met name interessant omdat een grote diversiteit aan aan klantwensen conceptueel terug te voeren is op een viertal logistiek grondvormen (PTO / ATO / BTO / ETO)terwijl de omzetting compleet verschillend is. Bijvoorbeeld het assembleren van een motor op klantorder is conceptueel hetzelfde als het mengen van een industriele lak op klantorder.Conceptueel is het beide ATO, in hun omzetting zijn ze zeer verschillend maar een aantal problematieken zijn heel herkenbaar... oplossingen met name in de logistieke besturing zijn vaak breder toepasbaar.
4) Begrip m.b.t. de cultuur en management stijl binnen een bedrijf in relatie tot hoe de verbeteringen om te komen tot perfectie tot stand komen. De basis voor perfectie is wat mij betreft "de mens centraal". M.a.w. alleen een perfect proces lost het probleem niet op. Spirit en drive, motivatie en de stijl om iedere keer weer zaken ter discussie te willen stellen is de basis om te komen tot perfectie.
Wanneer deze vier ingredienten begrepen worden, wordt iedere rondleiding een feest, overal kun je leren, niets is vanzelfsprekend, verbeteringen gaan sneller en uiteindelijk lopen ze "as a matter of routine".
Goed idee Theo. Dat zouden ook meer bedrijven moeten doen. Weet dat er wel bedrijven zijn die nieuwe werknemers op alle afdelingen laten meedraaien. Dat zou je regelmatig kunnen herhalen. Zo onstaat niet alleen meer begrip, maar ook nog mogelijke kruisbestuiving van ideeën. Ga zo door. Ook de directeur mag van mij regelmatig mee werken.
Je kan dat ook intern doen: laat de boekhouder eens meelopen met de draaierij en andersom. Je staat versteld als 2 collega's elkaar vragen gaan stellen.
Leuk artikel!
Frank Loots
FranconiQue | Post Koerier Transport
www.franconique.nl
Beste Freek,
Dat is een prachtig initiatief zeg. Keurig filmpje. Hoop dat het ons veel betere en waardevolle patiëntenzorg mag opleveren.
Met bankmedewerkers naar de motorenfabriek... Of met medewerkers uit de zorg de verffabriek in: http://www.youtube.com/watch?v=PJghoe_lbWA
Of je nu in een fabriek, een bank of de zorg werkt. Een bezoek aan SEW Eurodrive biedt voldoende inspiratie!
