Blog - Voorraadbeheer

Jaarlijkse voorraadbalans: een onzinnige exercitie

Marc Mallant
Auteur: Marc Mallant
Geplaatst: 17 jan 2011
Een onbetrouwbare magazijnvoorraad zorgt voor ontevreden klanten. Een jaarlijkse voorraadbalans gaat dit echt niet verbeteren. Het is een regelrechte verspilling van tijd en geld, bovendien frustreert het werknemers die liever vrij hadden willen zijn. Toch voeren we het jaarlijks uit: wat mankeert ons?
Cycle couting jaarlijkse voorraadbalans
Gerelateerde items
Stappenplan voor nauwkeurige voorraadcijfers(Expertartikel, 26 feb 2009)

 

‘Eind jaar' betekent voor veel ondernemingen dat deze omzet-rustige periode wordt gebruikt om de voorraden te inventariseren. Niet alleen om de voorraadadministratie op orde te brengen maar ook omdat boekhouders en accountants in hun jaarafsluitingen de waarde van de voorraad moeten opnemen en dat moet kloppen! En dat betekent de formatie van telteams, en tellen (of wegen), hertellen (bij afwijking), nog eens hertellen en uiteindelijk vaststellen van de juiste voorraadhoogte per artikel.

    

De financiële organisatie maakt hier uiteindelijk een verslag van en concludeert dat de voorraadhoogte aansluit bij de boeken en dat er slechts een miniem financieel voorraadverschil is gevonden. Iedereen tevreden en daarmee wordt de jaarlijkse exercitie snel afgesloten, klaar.

 

Dat het minieme financiële voorraadverschil resultaat is van de som van vele negatieve en positieve uitschieters vinden accountants niet zo belangrijk. Zij kijken naar de relatieve som en denken niet in absolute waarden. En welke oorzaken voor deze uitschieters gezorgd hebben dat is lastig uitzoeken en, gezien het geconstateerd miniem financieel verschil, niet de moeite waard.

   

Voorraden ontstaan als resultante van onzekerheden waarvan  vraag en aanbod bij iedereen bekend is. Dat wordt ook duidelijk zichtbaar in de formule van de veiligheidsvoorraad waar gerekend wordt met vraagafwijking en levertijdafwijking. Merkwaardig is dat er totaal geen component is opgenomen voor de onzekerheid in de voorraadhoogte, er wordt uitgegaan dat de voorraad altijd klopt! Dat deze aanname mank gaat in de praktijk weten we allemaal. Zo ontstaat een raar beeld: veel ondernemingen focussen zich primair op het reduceren van vraagonzekerheid, doen al veel minder aan het reduceren van de levertijd onzekerheid en laten de onzekerheid in voorraad vaak geheel links liggen. Dat terwijl  bijvoorbeeld het reduceren van levertijd onzekerheid een veel eenvoudiger proces is dan dat van vraag onzekerheid. Juist omdat de onzekerheid in voorraad niet voorzien is in de voorraadmodellen is juist de noodzaak aanwezig om een 100% score na te jagen voor de betrouwbaarheid van de voorraad!

 

Voorraadbetrouwbaarheid?

Bij vrijwel iedere onderneming waar ik een ‘intake' verricht vraag ik de score van de voorraadbetrouwbaarheid. Niet zelden zie ik vragende blikken aan tafel en als het wel herkend wordt, dan wordt dit niet gemeten. Het is wel in orde, wordt er dan gezegd.  Dat zegt genoeg: dit zijn de ondernemingen waar de jaarlijkse inventarisatie nog steeds wordt uitgevoerd en men nog niet bekend is met het cyclische telproces. Dit proces is juist in het leven geroepen om de resultaten te gebruiken voor structurele procesverbeteringen om de betrouwbaarheid van de voorraad structureel te verhogen. En dat is broodnodig om de laatste paar procenten te stijgen in de customer service. En deze stijging is veel gemakkelijker dan het reduceren van een voorspelfout of ziet u dit anders?


Deel dit artikel via:
Reageer
Doorsturen
Afdrukken
8 Reacties
Reacties (8)
Door: Dennis | 19 jan 2011
Cyclisch tellen leidt in veel gevallen eerder tot voorraadfouten dan dat het de voorraadbetrouwbaarheid verhoogd.

Het is een gemiste kans als er - omdat de voorraad precies bekend moet zijn - als in een reflex gekozen wordt voor tellen, of dit nu eenmalig of regelmatig is.

Er zijn zoveel meer manieren om de voorraadbetrouwbaarheid te verhogen die ook nog eens beter werken.

Lege locaties controleren werd al genoemd. Kitting, RFID, two-bin, visuele controle, dubbel controle, gewichtscontrole, enz enz
zie voor een volledig overzicht ook http://www.ziequa.nl/voorraadbetrouwbaarheid-deel-4-28-oplossingen-om-niet-mis-te-grijpen

Voorraadbetrouwbaarheid is enorm belangrijk, voor alle afdelingen in een bedrijf, zowel financieel, logistiek, inkoop, verkoop. Maar dat balansen ..... inderdaad een onnodige exercitie. Prima artikel!

Door: Gideon Folkers | 18 jan 2011
Naar mijn idee wordt er niet geïnventariseerd omdat een accountant dat nou zo graag wil. Elk bedrijf wil een betrouwbare voorraadadministratie mn als deze administratie geheel geïntegreerd is met de bedrijfsvoering.
In dit geval zal het bedrijf bijna dagelijks vast stellen of de voorraad in het systeem wel klopt.

De accountant doet als het goed is een uitgebreide risico analyse tbv zijn controleaanpak van o.a. de voorraad.
Indien hij (of zij) een risico op afwijking van materieel belang onderkent voor het bestaan of de waardering/ conditie van de voorraad, is een mogelijke controlemethode het bijwonen van de, of een van de inventarisatie (o.a. COS 315/330).
Indien een bedrijf alleen maar aan het einde van het jaar inventariseert, mag je er bijna vanuit gaan dat zij niet erg afhankelijk zijn van de voorraadadministratie. Het risico van de post voorraden in de jaarrekening kan in dat geval zomaar hoger worden ingeschat door de accountant.
Door: Tjeerd | 18 jan 2011
De controlestap is inderdaad vaak een vereiste van de accountant ivm SOx wetgeving. Echter, op het moment dat men een een overtuigend aantoonbaar voorraadbeheer hanteert (middels bijv. cycle count gecombineerd met deugdelijke controlemechanismen) kan men van deze verplichting ontheven worden. Ook met akkoord van IFRS auditors. Het "hoeft" dus niet altijd, maar dit vereist enige investering in het proces van voorraadbeheersing binnen de organisatie, en juist hier schort het vaak aan.
Door: Raymond van Dijk | 17 jan 2011
Deze extra controle stap is vaak een vereiste van de accountant. Zeker in het geval van de SOX wetgeving.
Door: Jeroen | 17 jan 2011
Meerdere tellingen door het jaar heen is uiteindelijk veel nauwkeuriger dan 1 keer een grote telactie, losstaand van de movitiatie en het telvermogen van "ander" personeel dan de magazijnmedewerker. Tellen van 1 tot 25 is al moeilijk laat staan in een vriescel van -25 graden.
Een praktijk tip is om de lege locacties te controlren met de standen in het administrative pakket, nog beter is om heel vaak te tellen.
Door: Bart Moolenaar | 17 jan 2011
Helemaal hier mee eens. Wij hebben dit nooit gedaan. Wat we wel doen is partieel inventariseren maar dan op momenten dat niemand er last van heeft.
Door: Tjeerd | 17 jan 2011
Het is een gemiste kans en een ondergeschoven kind binnen een organisatie wanneer men nog werkt met het middeleeuwse principe als "balansen". De huidige WMS'en hebben zeer laagdrempelige mogelijkheden tot cyclischgewijze telmethoden (zero count etc.) al dan niet gecombineerd met een statistisch controlemechanisme. Dit zijn methoden die ook vrij eenvoudig implementeerbaar zijn en een helder zuiver beeld op de liggende voorraden geeft. Ook is het zo dat de vooraadstanden zoals die door dit soort methoden worden gegenereerd over het algemeen ook geaccepteerd worden door accountants. Mis de boot dus niet en gooi vooral u klembord en potlood achter het oor vandaag nog in de hoek!!
Door: Bas Koenderinck | 17 jan 2011
Helemaal mee eens! Verbeteren begint bij de oorzaak van een probleem en het meten van een proces. Niet door het toevoegen van extra controle stappen.
Plaats een reactie
  • Naam:

    Reactie:

  •   Om spam te voorkomen vragen wij u onderstaande woorden over te tikken voordat u opslaat
  • Opslaan
Over dit blog

In deze blog kunt u reageren op meningen en commentaren van Jürgen Donders, Marc Mallant en Freek Aertsen.

Eerdere blogposts
Meer blogposts
Laatste reacties op blogs