Gerelateerde items

Beladingsgraaddiscussie vraagt om meer nuance(Dossier, 7 sep 2010)

 

Rit- en routeplanning software(Dossier, 1 jul 2008)

 

Soms is het simpel: als de opdrachten van meerdere verladers gecombineerd worden in één rit, dan is uiteraard de vervoerder hiervoor aan zet. Andersom, als alles dedicated gedaan wordt door één vervoerder voor een verlader, is het de vraag of het plannen core business is van de verlader.

Een vervoerder kan hier meer kennis in hebben, maar heeft vaak minder mogelijkheden om hoeveelheden en tijdvensters nog aan te passen. In het grijze tussengebied zie je nu vaker dat een partij de ritten plant, maar dat de vervoerder (of meervoud hiervan!) de ritten toewijst aan het materieel.

Zo kun je slim de lege kilometers van het repositioneren minimaliseren, door de ritten vanuit depots van de verschillende verladers te combineren met dezelfde truck. Uiteraard moet je met elkaar voor lief nemen dat de vertraging van de rit voor de ene verlader een oplossing vergt voor de opvolgende rit van de andere verlader.
 

De kunst is daarnaast om de juiste incentives te vertalen in de prijsafspraken. Enkele rampvoorbeelden (ik verzin dit niet!): een vervoerder maakte het plan voor de verlader en werd uitbetaald per kilometer: hoe beroerder, hoe meer inkomsten en kosten.

Of een verlader, die het transportplan maakte en de vervoerder betaalde per volume: geen enkele drive voor een efficiënt plan.

Kortom, maak een mooi regeerakkoord, verzin een leuk motto, bijvoorbeeld "samen leren te combineren" en bedenk vooral hoe je dit gaat realiseren. Plannen is goed, realiseren is alles.