Blog - Redactieblog

Logistieke stagiair wordt afgeremd. Wat zonde!

Redactie Logistiek
Auteur: Redactie Logistiek
Geplaatst: 29 jul 2010
Eén van onze jongens wist vanaf z'n vierde al dat hij vrachtwagenchauffeur wilde worden. Daar was geen imagocampagne voor nodig. Sinds kort is hij dan eindelijk echt werkzaam in de logistiek, maar eh ... dat valt een beetje tegen.
De Belangrijkste Baan
Gerelateerde items
Jong Logistiek Nederland(Blog, 15 jul 2010)

 

Inburgeren...(Blog, 15 mrt 2010)

 

Er worden met regelmaat dure campagnes gelanceerd om  jongeren enthousiast te maken voor een baan in de logistieke sector. Voor de middelste van de drie jongens uit ons (samengestelde) gezin was deze campagne niet echt nodig. Vanaf zijn vierde jaar wist hij al dat hij later vrachtwagenchauffeur wilde worden. Deze ‘beroepskeuze' viel niet in de categorie ‘politie en brandweer' zoals veel kleine jongetjes hadden. Nee: de vrachtwagenchauffeur kwam zag en .... overwon.

 

Tijdens zijn BBL-opleiding was Steven enthousiast vier dagen per week werkzaam bij een logistiek dienstverlener. Niet de eerste de beste. Het lijkt me niet handig om de bedrijfsnaam te noemen, maar de werkgever prijkt in de top  van de Top Logistiek Dienstverleners.

 

Enthousiasme
Nog te jong voor de wielen (17) deed Steven ervaring op met orderverzamelen, laden en lossen. Hij maakte me deelgenoot van zijn ervaringen met een blik in de ogen van "jij werkt bij Logistiek.nl, jij moet weten waar ik het over heb".  Geduldig legde hij me uit wat nou precies een orderregel is. Later, met inmiddels het heftruckcertificaat  op zak, ging het vooral over veiligheid op de heftruck en stuurde ik hem diverse relevante linkjes van logistiek.nl . Zoveel is duidelijk: Steven is helemaal enthousiast gemaakt voor de logistieke sector. "Je hebt de zorg voor het product. Dat moet goed en snel op de juiste bestemming komen."

 

Frustraties
Met het felbegeerde roze pasje in de broekzak komt het ‘echte werk' in zicht: rijden! Helaas kwamen in deze periode ook de eerste frustraties. Deze varieerden van verschillende adressering op resp. de ritlijst, vrachtbrief en pakketadres, tot een geplande lading in een al volle auto.

 

Maar vooral de houding van de medemens. Zo zijn er geadresseerden die je met een volle de lading laten wachten of je zelfs negeren. Medeweggebruikers die hun irritatie niet onder stoelen of banken steken als de vrachtauto in de weg staat (ja duh, het navigatiesysteem stuurde je immers de woonwijk in!). Een wel heel fikse tegenvaller was de nogal competitieve opstelling van collega's. Collega's? Is de term collegiaal niet van dat woord afgeleid?  
 

Menselijk
Kijk, waar mensen werken, worden fouten gemaakt. Alle begrip uiteraard, maar tussen de regels door bespeur ik enige gemakzucht jegens de 'leerling'. Waarom toch die houding van "je bent maar een beginneling die maar te doen heeft wat hem opgedragen wordt". Een bbl-er is niet alleen een tijdelijke goedkope kracht toch? Die moet even serieus benaderd worden als de oudgediende. Zie het als een uitdaging hem/haar het vak te leren. Dát is wat ze willen en nodig hebben.

 

De jonge logistieke enthousiasteling moet je koesteren, die moet enthousiast blíjven!

 

Met Steven komt het wel goed, hij is (nog) niet afgehaakt en heeft ervoor gekozen nog een paar jaartjes in de schoolbanken plaats te nemen. De opleiding? Logistiek teamleider en in een later stadium logistiek supervisor.

 


Deel dit artikel via:
Tags:
Reageer
Doorsturen
Afdrukken
10 Reacties
Reacties (10)
Door: Johny B. | 18 aug 2010
Betty ea,

eigenlijk een triest verhaal, wat bij vele herkenning los maakt. Ook bij mij! Het inleren van nieuwe collega`s is en blijft een "ondergeschoven kindje" bij veel van onze collega`s
Tevens vindt ik het een verstandige keuze om breder inzetbaar te zijn.
Heel veel succes
Johny B
Door: Hessel Visser | 18 aug 2010
Beste Betty,

Goed om te lezen dat de logistieke vonk van jou naar Steven is overgewaaid. Dat laat maar weer zien waar de belangrijkste inspiratie voor de jongeren vandaan komt. Bij veel jongeren blijkt nog steeds dat de rol van ouders bij beroepskeuzes belangrijk is.
Wat uit jouw verhaal naar voren lijkt te komen is dat Steven zijn werk zo zelfstandig moest uitvoeren dat hij niemand in zijn werkende omgeving of school dat die hem ondersteunt of aan het coachen is. Klopt dat? Eigen ervaring heeft me geleerd dat stagiaires en afstudeerders vaak in een wereld terecht komen die ze helemaal niet kennen. Door middel van een excursie leren ze vaak niet wat de echte werksfeer is. Als ze dan zelf aan de slag moeten merken ze dat ze niet worden geaccepteerd en gerespecteerd. Vaak zijn zij hier niet goed voor toegerust. Als het verwachtingspatronen dan niet wordt waargemaakt is de kloof soms zo groot dat ze in de praktijk afhaken. Fijn dat jij voor Steven een rol als coach kunt invullen. Hopelijk zien de scholen ook dat ze daar aan moeten blijven werken.

Bij de EVO is er een succesvol programma top-coaches voor top talent. Moet dit misschien breder getrokken gaan worden? Wat zou je er van denken als er meer logistieke managers jonge mensen gaan adopteren in een coachende rol?
Door: Betty | 2 aug 2010
Jan, inderdaad mist een aantal mensen het punt uit mijn verhaal. Jammer. Dus hierbij nog even samengevat: het sleutelwoord is 'respect' Een vrachtwagenchauffeur verdient m.i. meer respect. Als je de trucker die bij jouw bedrijf een lading komt afleveren met het grootste gemak negeert (tweede alinea onder subkop 'Frustraties'), getuigt niet van respect. Een leerling gewoon behandelen (nee, géén voorkeursbehandeling alsjeblieft!) als een toekomstige collega kost helemaal niks, maar levert wel wat op.

Zoon nummer drie loopt ook stage, in een heel ander soort branche. Hij komt wél met positieve en enthousiaste verhalen thuis, terwijl hij ook 'onder aan de ladder' begint....... Het kan dus wel.

@ Frits: nee, Steven wordt nog steeds chauffeur, maar kiest eerst voor een wat bredere logistieke scholing. Hij wil niet tot aan zijn pensioen alleen maar achter het stuur zitten, maar breder inzetbaar zijn.
Door: Frank | 2 aug 2010
Elk beroep heeft zijn keerzijdes. Dat is bij een vrachtwagenchauffeur zo, maar ook voor een engineer. Of denk je nu werkelijk dat een HBO engineer op een ontwikkelafdeling niet hoeft te beginnen met het uitwerken van eenvoudige zaken ?? Eerst jezelf bewijzen en dan doorgroeien. Dat geld voor eenieder die ergens begint te werken, en al helemaal voor de huidige jeugd die maar al te vaak met een gouden paplepel is opgevoed en nog helemaal geen tegenslag heeft gehad, of het moet die GSM zijn die in het water is gevallen....

En dan wil ik even reageren op de stelling: "Op deze manier is logistiek over 100 jaar nog steeds even ver." Ik zie het verband tussen innovatie en instroom BBL'ers en stagaires niet zo. Misschien zegt het iets meer over de innovatiebereidheid en personeelsbeleid binnen die logistieke dienstverlener. Maar goed dergelijke problemen lossen zich vanzelf op. Er staan altijd andere bedrijven klaar die het wel voor elkaar hebben.
Door: Patrick | 1 aug 2010
@Jan:

De vraag is of het in andere sectoren veel anders is... stagebegeleiding in Nederland is over het algemeen gewoon drama.

Verder denk ik dat, specifiek in de Logistiek, kost-efficiëntie, nog belangrijker is geworden. Er is géén marge (tijd of kosten) om mensen te trainen / te begeleiden. De meeste managers zeggen dan ook: begeleiding prima, maar niet ten koste van de productiviteit.

Een situatie die nog duidelijk verbeterd kan worden over de jaren.
Door: Bert | 31 jul 2010
Jan (en Betty), helemaal mee eens. Als we ook nu nog blijven roepen tegen de jeugd: \'niet zeuren maar bikkelen\', dan blijven we als branche al die (goed opgeleide)afhakers verliezen aan branches waar ze de jeugd veel beter opvangen! En wij hebben ze heel hard nodig in de logistiek!
Door: Jan Scheffer | 30 jul 2010
Hoi Betty, sterk verhaal met een goede boodschap. Aan de reacties te zien wordt de essentie van het punt dat je wilt maken gemist. Ook ik zie veel te veel mensen de logistiek binnenkomen en afhaken. Dit heeft helemaal niets met instelling of een ouder te maken, maar met de begeleiding. Als wij miljoenen uitgeven om jongeren te stimuleren voor logistiek te kiezen, en we besteden geen enkele aandacht aan de begeleiding, dan stappen ze op en kiezen voor een beroep waar jongeren wel goed gekoesterd worden. Op deze manier is logistiek over 100 jaar nog steeds even ver.
Door: Erik | 30 jul 2010
Ik ben zelf 23 jaar werkzaam in de logistiek, vele zien komen en gaan ik denk dat het verhaal een niet op zichzelf staand verhaal is,zo zijn we denk ik allemaal begonnen het verhaal is wel geschreven door een ouder die het beste wil voor haar kind(eren)en doorzetters komen er zeker wel.
Door: Frits de Wind | 29 jul 2010
Als ik het goed begrijp wordt hij nu toch geen chauffeur, terwijl hij pas heeft geroken aan de dagelijkse praktijk. Extra compliment aan al die chauffeurs die met veel toewijding ervoor zorgen dat de winkels gevuld worden.
Door: Wil Raeijmaeckers | 29 jul 2010
Frustraties en tegenvaller vormen jou als persoon. Zonder deze zaken bouw je geen weerstand op. Daar moet je doorheen. Een nieuweling heeft het soms moeilijk dat was vroeger dat is nu en dat is over 100 jaar nog zo. Het bijltje er al zo snel bij neer gooien als je je doel bereikt hebt vind ik zwak
Plaats een reactie
  • Naam:

    Reactie:

  •   Om spam te voorkomen vragen wij u onderstaande woorden over te tikken voordat u opslaat
  • Opslaan
Over dit blog

Persoonlijke ervaringen van redacteuren, commentaren op het nieuws, kritische noten. Hier kunt u in discussie met de redactie van Logistiek.nl 

Eerdere blogposts
Meer blogposts
Laatste reacties op blogs