Het bedrijf was net overgestapt van KPN Mobiel naar T-Mobile. Alle 125 chauffeurs kregen een nieuw mobieltje. Het regende al snel klachten: óf de verbinding werd steeds verbroken óf er kwam zelfs helemaal geen verbinding tot stand.
De klant belt waar zijn zending blijft. En jij krijgt de chauffeur niet te pakken. Dat levert grote operationele risico's op....

Mijn inkoper heeft nu een iPhone...
De inkoper had dit toch kunnen weten. T-Mobile klanten klagen steen en been over de gebrekkige dekking. De transportmanager begreep er eigenlijk niets van. Totdat de hele afdeling inkoop ineens liep te pronken met gloednieuwe iPhones. Bij de koffiemachine wisten ze het al snel. Die hadden de inkopers gekregen van T-Mobile... Niets mee mis, zo op het eerste oog, ze werden echt alleen maar voor de zaak gebruikt. Zo'n aanbieding hadden ze toch niet mogen laten lopen?

Het werd de transportmanager ineens helemaal, en pijnlijk, duidelijk. Hoe zat het ook al weer met ‘niet de lusten, dan ook niet de lasten'? De 125 chauffeurs waren ook niet blind... in de kantine werd kwaad geroddeld. Nu maar hopen dat de directeur de inkoper op het matje zou roepen voor een stevige preek over het geven van het goede voorbeeld. 

Zou de inkoper de directeur eerst nog even herinneren aan de herkomst van de nieuwe cabriolet voor het afstuderen van de directeurszoon vorige maand? Of zou de directeur dat risico op zo'n gesprek niet durven lopen?